Πέμπτη 5 Ιουλίου 2018

Λύκοι και πρόβατα

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Οι Πολίτες μίας χώρας δεν κερδίζουν απολύτως τίποτα, σκύβοντας το κεφάλι και συμπεριφερόμενοι όπως το εξημερωμένο, πεινασμένο σκυλί – το οποίο περιμένει υπάκουα την όποια τροφή του προσφέρουν οι κύριοι του.
«Η δραστηριοποίηση των Ελλήνων πολύ φοβάμαι μήπως δεν έρθει ποτέ. Αρχίζει δυστυχώς να φαίνεται στον ορίζοντα ότι τόσο οι Γερμανοί, όσο και οι έμμισθοι υπηρέτες που τους εκπροσωπούν εδώ, έχουν δίκιο. Αυτός ο λαός είναι τόσο τσακισμένος που μπορείς να του κάνεις τα πάντα:
Να του πάρεις χρήματα, περιουσία, αξιοπρέπεια, να του ληστέψεις τη γη του (κάναμε αρχή με τη Μακεδονία, έρχονται Ήπειρος, Θράκη και νησιά), να τον πνίξεις στους ξένους μετανάστες, πιθανόν να εκπορνεύσεις τις γυναίκες του (η πείνα θα κάνει και πάλι το θαύμα της), να τον κάνεις να ξεχάσει ακόμα και τη γλώσσα του και την καταγωγή του» (Ι.R. σχόλιο αναγνώστη,  πηγή).

Άποψη

Υπενθυμίζουμε μετά την «μειοδοσία» της Μακεδονίας, το τέταρτο μνημόνιο έως το 2060 και τη συμφωνία της ντροπής που φέρνει πιο κοντά την ώρα μηδέν για την Ελλάδα ότι, στο πολίτευμα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, η οποία δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την πραγματική, άμεση Δημοκρατία, η μοναδική προστασία των Πολιτών από τυχόν κομματικές συμμορίες που δημιουργούνται, από την ενδεχόμενη διαπλοκή της νομοθετικής, κυρίως δε της εκτελεστικής εξουσίας με την οικονομική Ολιγαρχία και με τα ΜΜΕ, είναι ασφαλώς ο τρίτος πυλώνας – η Δικαστική εξουσία.
Όταν όμως μία χώρα ευρίσκεται υπό την κατοχή των δανειστών της οι οποίοι, όπως στο οδυνηρό παράδειγμα των ελληνικών τραπεζών, επιβαρύνουν συνεχώς τους Πολίτες με νέα χρέη (εν προκειμένω με 40 δις € ή με 15 ετήσια ΕΝΦΙΑ), έχοντας αντικαταστήσει το Σύνταγμα με τα μνημόνια, με το τέταρτο κατά σειρά σήμερα που δεσμεύει την Ελλάδα έως το 2060 και τους νόμους με τις δικτατορικές εντολές της Τρόικας, η τρίτη δημοκρατική εξουσία αδυνατεί να λειτουργήσει.

Πόσο μάλλον αφού δεν διαπλέκεται και δεν διαφθείρεται τόσο εύκολα, όπως οι δύο άλλες, ενώ δεν έχει την παραμικρή βοήθεια από τα ΜΜΕ – τα οποία όχι μόνο δεν αναφέρουν την αλήθεια στους Πολίτες αλλά, πολύ χειρότερα, ορισμένα από αυτά τους αποπροσανατολίζουν, έτσι ώστε να μην αντιλαμβάνονται τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα τους. Αρνούμαστε βέβαια να αποδεχθούμε τη «συναλλαγή» με την κυβέρνηση που προσάπτεται στη Δικαιοσύνη, με κριτήριο τη σχετικά πρόσφατη αύξηση των αποδοχών των ανωτάτων δικαστικών που λέγεται ότι τους προσέφερε ο πρωθυπουργός – κάτι με το οποίο δεν είναι δυνατόν να συμφώνησαν, λειτουργώντας συντεχνιακά και αδιαφορώντας για τα δεινά των υπολοίπων.
Περαιτέρω, όταν συμβαίνουν τέτοιου είδους στυγνά εγκλήματα, όπως το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας και της χώρας, χωρίς καμία προοπτική για το μέλλον της, η Δικαστική εξουσία οφείλει να παρεμβαίνει, όσο και αν της κοστίσει κάτι τέτοιο – ενώ δεν πρέπει να δέχεται κανένα απολύτως προνόμιο, εάν δεν προσφέρονται ανάλογα στους υπόλοιπους Έλληνες.
Εκτός από τη Δικαστική εξουσία βέβαια, οφείλουν να προστατεύσουν την Ελλάδα και οι δικηγορικοί σύλλογοι – οι οποίοι είναι επίσης υπεύθυνοι για την τήρηση των κανόνων, καθώς επίσης των νόμων που εγγυώνται την απονομή της δικαιοσύνης, σε ένα κράτος που δεν θέλει να μετατραπεί σε αποτυχημένο ή/και σε ζούγκλα. Επίσης οι σύνδεσμοι των λογιστών, όπως και των άλλων επιστημόνων, οι οποίοι έχουν ασφαλώς περισσότερες γνώσεις από τους απλούς Πολίτες – κυρίως δε, μεγαλύτερες δυνατότητες.
Στο σημείο αυτό οφείλουμε να υπενθυμίσουμε πως οι Ισλανδοί οδήγησαν στη φυλακή όλους τους υπεύθυνους της δικής τους τραγωδίας – μεταξύ των οποίων αρκετούς τραπεζίτες. Διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να θέσουν υπό καθεστώς χρεοκοπίας τις τράπεζες, εθνικοποιώντας τες με στόχο την προστασία των Πολιτών – όπως θα ήταν υποχρεωμένη η Ελλάδα, εάν ακολουθούσε το δρόμο της στάσης πληρωμών, αποδίδοντας τις ευθύνες της χρεοκοπίας της σε αυτούς που πραγματικά ανήκουν.
Βέβαια, η χρεοκοπία είναι ένα εξαιρετικά οδυνηρό γεγονός, το οποίο δεν μπορεί να συστηθεί από κανέναν σε μία χώρα. Ακόμη πιο οδυνηρή είναι όμως η πτώχευση, αφού προηγηθεί η λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, η οποία ευρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη στην Ελλάδα – κρίνοντας από το γεγονός ότι, κρατική περιουσία αξίας άνω των 300 δις € έχει δοθεί ως εγγύηση στους δανειστές «αντί πινακίου φακής» με τα διαδοχικά μνημόνια, ενώ η εξαιρετικά υποτιμημένη ιδιωτική ανήκει κατά ένα μεγάλο μέρος της στις ξένες πλέον τράπεζες, οι οποίες θα την κατασχέσουν και θα την πλειστηριάσουν.
Ελάχιστοι βέβαια συνειδητοποιούν πως με την ανεργία, καθώς επίσης με τις συνεχείς μειώσεις των μισθών και των εισοδημάτων που προηγήθηκαν του εγκλήματος, αφενός μεν έχουν απαξιωθεί τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων, αφετέρου τους έχει έμμεσα απαγορευθεί να εξυπηρετούν τα δάνεια τους – ενώ οι υπερβολικοί φόροι λειτουργούν ουσιαστικά ως η χαριστική βολή για πάρα πολλούς δανειολήπτες, οι οποίοι κάποια στιγμή θεώρησαν πως είχαν τη δυνατότητα να αγοράσουν ένα μικρό σπίτι, εμπιστευόμενοι την πατρίδα τους.
Κρίνοντας δε από τις ειδήσεις που αφορούν τις νέες μεθόδους και τους νέους ελέγχους των εισοδημάτων και της περιουσίας των Ελλήνων, εύλογα συμπεραίνει κανείς πως οι φορολογικοί διωγμοί που υφίστανται ήδη, θα ενταθούν στο μέλλον – αφού έχουν καταδικαστεί να πληρώσουν για τα χρέη της χώρας τους, ένα μεγάλο μέρος των οποίων δεν οφείλεται καθόλου στην ίδια, αλλά στην πολιτική που της επιβλήθηκε μετά το 2010 από την Τρόικα (το εκ προμελέτης έγκλημα των μνημονίων).
Μπορεί φυσικά να κάνουμε λάθος εκτιμήσεις όσον αφορά όλα τα παραπάνω, ή να έχουν δίκιο που «σιωπούν τα πρόβατα» (άρθρο), βυθισμένα στον ύπνο του δικαίου. Εν τούτοις, όταν απευθύνεται κανείς σε ώριμους Πολίτες, οι οποίοι έχουν πλέον όλες τις εμπειρίες που απαιτούνται για να κρίνουν σωστά μετά από οχτώ συνεχή χρόνια κρίσης που την επιδεινώνουν συνεχώς, μπορεί να γράφει ελεύθερα την υποκειμενική του άποψη – γνωρίζοντας πως θα ζυγιστεί σωστά, οπότε δεν θα επηρεάσει αρνητικά κανέναν.
Σε κάθε περίπτωση όμως, η δικαιολογία του τύπου «δεν ήξερα» έχει πάψει πλέον να ισχύει για όλους εμάς τους απλούς Πολίτες – οπότε είμαστε πια συνυπεύθυνοι σε όλα αυτά που δρομολογούνται με αποτέλεσμα, εάν υποθέσουμε πως είναι εγκλήματα, να θεωρούμαστε συνεργοί και συνένοχοι όταν δεν αντιδρούμε.
Η συλλογική χειραγώγηση
Συνεχίζοντας, αυτό που μας κάνει μεγάλη εντύπωση είναι ο εμποτισμός των Ελλήνων με την αντίληψη, σύμφωνα με την οποία η χώρα χρειαζόταν ένα «ταρακούνημα», για να αλλάξει τη διεφθαρμένη νοοτροπία της – η οποία είναι δήθεν αυτή που την οδήγησε στη χρεοκοπία. Με απλά λόγια ότι, μόνο εάν πεθάνει κανείς μπορεί να καταλάβει πόσο ωραία είναι η ζωή, οπότε ήταν σωστή η δολοφονία της Ελλάδας – χωρίς να αναρωτιούνται σε τι ωφελεί έναν πεθαμένο η διαπίστωση του πόσο πολύτιμη είναι η ζωή!
Εν προκειμένω φαίνεται πως έχουν πεισθεί οι περισσότεροι Έλληνες, έχοντας μετατραπεί πια σε θύματα των δανειστών με αποτέλεσμα να κατηγορούν οι ίδιοι τον εαυτό τους ότι, μόνο στη χώρα τους επικρατεί διαφθορά – αδυνατώντας πλέον να ανοίξουν τα μάτια τους και να εκτιμήσουν σωστά αυτά που συμβαίνουν σε άλλα κράτη και σε άλλες κοινωνίες.
Στο παράδειγμα της Γερμανίας, η οποία μας κουνάει επιτιμητικά το χέρι και μας κατηγορεί για διαφθορά, όλοι πλέον γνωρίζουν πως οι επιχειρήσεις της είναι οι μεγαλύτεροι διαφθορείς παγκοσμίως – έχοντας όμως το θράσος να ιδρύσουν τη «Διεθνή Διαφάνεια» με έδρα το Βερολίνο, μέλη της οποίας είναι αυτές ακριβώς οι διεφθαρμένες εταιρείες (ανάλυση).
Εκτός από τη διαφθορά τώρα που βασιλεύει στη χώρα αυτή, οι απάτες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, ξανά εκ μέρους των εταιρειών της, δεν έχουν τέλος – υπενθυμίζοντας την περίπτωση της Volkswagen, καθώς επίσης της Deutsche Bank, η οποία έχει χαρακτηρισθεί από την ίδια την αστυνομία της χώρας της ως εγκληματική συμμορία.
Επί πλέον, η Γερμανία κατέχει την 8η θέση παγκοσμίως, στη νόμιμη φοροδιαφυγή και στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος (ανάλυση), ενώ οφείλει να συνειδητοποιήσει κανείς πως δεν είναι περισσότερο ένοχος ένας μικροεπαγγελματίας που φοροδιαφεύγει (χωρίς φυσικά να τον δικαιολογούμε), από μία πολυεθνική που δεν πληρώνει φόρους, επειδή οι πολιτικοί της έχουν εξασφαλίσει τρόπους για να τους αποφεύγει. Πόσο μάλλον όταν στην πρώτη περίπτωση τα ποσά είναι σχεδόν αμελητέα, ενώ στη δεύτερη τεράστια – τα οποία τελικά καλούνται να αναπληρώσουν οι απλοί άνθρωποι, με την αύξηση της φορολογίας τους.
Τέλος, όλοι γνωρίζουν πως το γερμανικό θαύμα είναι ένας μεγάλος μύθος, αφού στην ουσία επρόκειτο για ένα αμερικανικό εγχείρημα (άρθρο) – ενώ η Γερμανία είναι αυτή που έχει καταστρέψει την Ευρωζώνη απομυζώντας την, με την  εφαρμογή της πολιτικής της φτωχοποίησης του γείτονα (ανάλυση). Αν μη τι άλλο, οι Η.Π.Α. το έχουν πια συνειδητοποιήσει, οπότε δεν πρόκειται να το επιτρέψουν – ενώ διαθέτουν όλα τα μέσα για να το επιβάλλουν, κρίνοντας από τη συμπεριφορά τους απέναντι στις δύο χρεοκοπημένες γερμανικές τράπεζες, καθώς επίσης από τους δασμούς που δρομολογούν.
Βέβαια δεν είναι μόνο η Γερμανία διεφθαρμένη, αν και θεωρείται πρωταθλήτρια της απάτης, κρίνοντας από τη Volkswagen και τη Deutsche Bank – αλλά, επίσης, πολλές άλλες χώρες, όπως η βασίλισσα της φοροδιαφυγής, η Ολλανδία, το Λουξεμβούργο κοκ.
Στα πλαίσια αυτά, το να ενοχοποιούν οι Έλληνες μόνο τον εαυτό τους, θεωρώντας πως είναι δίκαιη η τιμωρία τους λόγω των μεγάλων αμαρτιών τους, μόνο ως συλλογική ανοησία μπορεί να θεωρηθεί – η οποία είναι το αποτέλεσμα της χειραγώγησης, καθώς επίσης η μεγαλύτερη ίσως ασθένεια της χώρας μας σήμερα.
Επίλογος
Έχουμε την ελπίδα πως το «ελληνικό γονίδιο», το οποίο στηρίζεται σε μία πολύτιμη, μοναδική στον πλανήτη ιστορία άνω των 40 αιώνων, δεν έχει εξαφανισθεί – πως οι Έλληνες δηλαδή δεν έχουν εντελώς «εκφυλισθεί» και αφελληνισθεί.
Επομένως, κάποια στιγμή θα αντιδράσουν στην κατοχή και στη λεηλασία της πατρίδας τους σκεφτόμενοι, αν μη τι άλλο, το μέλλον των παιδιών τους – καθώς επίσης συνειδητοποιώντας ότι, δεν κερδίζει κανείς απολύτως τίποτα, σκύβοντας το κεφάλι και συμπεριφερόμενος όπως το εξημερωμένο, πεινασμένο σκυλί που περιμένει υπάκουα την όποια τροφή του από τους «κυρίους» του.

Ανάρτηση από: https://analyst.gr