Τι ζόρι τραβάει ο Ευρωατλαντισμός με την Κίνα;

(Σκέψεις για την γεωπολιτική κατάσταση, τον «υπαρκτό ιμπεριαλισμό» και τους άξονες της αντιμπεριαλιστικής πάλης, με αφορμή τις πολεμικές ιαχές των ΝΑΤΟ-ΕΕ εναντίον της Κίνας και της Ρωσίας)

Πριν λίγες μέρες συνεδρίασε η -σχετικά καινούργια- θεσμική φόρμα που έχει αρχίσει να καθιερώνεται στη Δύση και λέγεται «συνεργασία ΝΑΤΟ – Eυρωπαϊκής Ένωσης». Στο κοινό ανακοινωθέν, πέρα από την αναμενόμενη λύσσα εναντίον της Ρωσίας, αναφέρεται και η Κίνα ως «στρατηγικός ανταγωνιστής». Η έκφραση δεν είναι φυσικά καινοφανής, ωστόσο είναι η πρώτη φορά που εισήχθη σε κοινή νατο-ευρωπαϊκή διακήρυξη. Συγκεκριμένα γράφεται ότι «ζούμε σε εποχή αυξανόμενου στρατηγικού ανταγωνισμού. Η αναπτυσσόμενη αυτοπεποίθηση (growing assertiveness) της Κίνας και οι πολιτικές της δημιουργούν προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν».

Παρακάτω το ανακοινωθέν περιέχει και μια άλλη αρκετά γλαφυρή δήλωση: «Θα κινητοποιήσουμε περαιτέρω ένα συνδυασμό εργαλείων που έχουμε στη διάθεσή μας είτε αυτά είναι πολιτικά, οικονομικά ή στρατιωτικά για να επιδιώξουμε τους κοινούς μας σκοπούς προς όφελος του ενός δισεκατομμυρίου πολιτών μας».

Είναι πολύ ενδιαφέρουσα αυτή η απειλή, ή καλύτερα η πολεμική ιαχή, γιατί περί αυτού πρόκειται, και άλλωστε και η φρασεολογία της είναι ελάχιστα καμουφλαρισμένη. Θα χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέσα που έχουμε διαθέσιμα, πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά για να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα της Δύσης και του ενός δισεκατομμυρίου πολιτών της. Πρόκειται ουσιαστικά για ανοιχτή «κήρυξη πολέμου» από τον ιμπεριαλισμό στην υπόλοιπη ανθρωπότητα με ταυτόχρονη προσπάθεια να επιστρατεύσει την υποστήριξη των πολιτών της Δύσης.

Eνώ οι πρωτόγονοι αλληλοεξοντώνονταν, οι πολιτισμένοι αλληλοεξαπατώνται

Του Διονύση Χαριτόπουλου

Το δίποδο αποδείχτηκε άτιμο πλάσμα.

Παρά τη μεγαλειώδη νοητική του σκευή, καμία θρησκεία, ιδεολογία, φιλοσοφία, τέχνη, ηγεσία, πολιτισμός, πολίτευμα δεν κατόρθωσε να αλλάξει ούτε τρίχα στον πυρήνα της ύπαρξής του και παραμένει υποταγμένο στη ζωώδη φύση του.

Τα ίδια αρχέγονα ένστικτα και συναισθήματα του κυνηγού-τροφοσυλλέκτη της στέπας επιβιώνουν απαράλλαχτα στα πρόσωπα της αρχαίας τραγωδίας, στους ήρωες του Σέξπιρ, του Ντοστογιέφσκι, του Φόκνερ, του Κιούμπρικ και στο ανήλικο της Νεμπράσκα που μπουκάρει οπλισμένο στο σχολείο και καθαρίζει τυφλά τους συμμαθητές του.

Από όποια βαθμίδα της κοινωνικής κλίμακας κι αν επιθεωρεί ο άνθρωπος ορίζεται πάντα από την εγγενή επιθετικότητα που του επέτρεψε να κυριαρχήσει˙ ωμή και απροκάλυπτη στα πρώτα στάδια της εξέλιξής του, καλυμμένη, υποβόσκουσα και φτιασιδωμένη στις εποχές του πολιτισμού: «ενώ οι πρωτόγονοι αλληλοεξοντώνονταν, οι πολιτισμένοι αλληλοεξαπατώνται» (Σοπενάουερ).

Το δίποδο ζει για πάρτη του. Η πρωταρχή και η ουσία του ανθρώπου είναι η βούληση (θέληση, επιθυμία) και η νόηση είναι το μέσο για την πραγματοποίησή της.

Δημόσιο χρήμα

Εισαγόμενοι βασιλιάδες

Του Νίκου Ταυρή

O θάνατος και η κηδεία του Κωνσταντίνου Γκλύξμπουργκ αποτέλεσαν αντικείμενου χειρισμού από τη κυβέρνηση και τη Ν.Δ. με καθαρά ψηφοθηρικούς σκοπούς μέσα σε μια πολωμένη προεκλογική περίοδο. Ο κυβερνητικός χειρισμός περιελάμβανε δηλώσεις από υπουργούς και κομματικά στελέχη που χάιδευαν όλα τα αυτιά και ιδιαίτερα τα συντηρητικά και τα ακροδεξιά. Αντί η κυβέρνηση να πάρει τις πολιτικές αποστάσεις που άρμοζαν με έναν τέως και έκπτωτο μονάρχη και που έχει αποφασίσει ο ελληνικός λαός με δημοψήφισμα, προτίμησε το πολιτικό φλερτ – κάτι που επιθυμούσαν και διάφορα ακραία μέλη και στελέχη του κόμματος. Κατακριτέα και λανθασμένη στάση από τη κυβέρνηση που έχει το θράσος να κάνει και μαθήματα ηθικής και δημοκρατίας. Από κοντά και τα ΜΜΕ που κάνουν πολύ θόρυβο για το πόσοι «ευγενείς» και πόσοι πλούσιοι θα έρθουν στη χώρα μας για την κηδεία και για το πόσο ο Γκλύξμπουργκ αγαπούσε την Ελλάδα. Αλλά τι να κάνουμε, έτσι αποχαιρετά ο κόσμος των κηφήνων, των βολεμένων και των πλουσίων τους ομοίους του…

Αχυράνθρωπος

Ο Κωνσταντίνος Γκλύξμπουργκ κατέλαβε το αξίωμα του βασιλιά της Ελλάδας το 1964. Από την αρχή της θητείας του βρισκόταν κάτω από την ισχυρή επιρροή της μητέρας του Φρειδερίκης. Με τη καθοδήγησή της προσπάθησε να εξυπηρετήσει όσο περισσότερο μπορούσε τα συμφέροντα των ΗΠΑ και να εφαρμόσει τα σχέδια που είχαν οι Αμερικάνοι για τη χώρα μας. Την ίδια στιγμή οι μικρές δυνατότητές του ως πολιτικός έκαναν τους «συμμάχους» να έχουν αμφιβολίες ως προς την αποτελεσματικότητά του και έτσι άρχισαν να του επιφυλάσσουν δευτερεύοντες ρόλους από ένα σημείο και έπειτα. Και έτσι από εκεί που ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές στα Ιουλιανά του 1965, κατέληξε να προσπαθεί να κάνει ένα δικό του πραξικόπημα με τους στρατηγούς αλλά τον πρόλαβαν τον Απρίλιο του 1967 οι συνταγματάρχες και να κινηθεί για να «ανατρέψει» τη Χούντα τον Δεκέμβριο του 1967 με κάπως γελοίες μεθόδους.

Τέως βασιλιάς: Πώς ο Ανδρέας Παπανδρέου πήρε πίσω την περιουσία και το ελληνικό διαβατήριο

Ο Ανδρέας Παπανδρέου έθετε 3 προϋποθέσεις για την αναγνώριση ελληνικής ιθαγένειας στον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο, ακυρώνοντας του το ελληνικό διαβατήριο. Τι συνέβη εκείνη την εποχή και πως ο Ανδρέας κατήργησε προηγούμενη νομοθετική ρύθμιση της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που αναγνώριζε στον Κωνσταντίνο ιδιοκτησιακά δικαιώματα στη βασιλική περιουσία.

Ο θάνατος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου και η ταφή του στο Τατόι ως ιδιώτης σφραγίζει το τέλος του ιστορικού κύκλου της μοναρχίας στη χώρα μας, που είχε κλείσει οριστικά και αμετάκλητα με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 8ης Δεκεμβρίου 1974 όταν το 69,2% του εκλογικού σώματος τάχτηκε υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας. Η χρονιά εκείνη αποτελεί ουσιαστικά και την έναρξη μιας μακράς δικαστικής διαμάχης με το ελληνικό δημόσιο για την περιουσία της έκπτωτης βασιλικής οικογένειας της Ελλάδας, που ολοκληρώθηκε το 2002 με την καταβολή στον Κωνσταντίνο ποσού ύψους 13,7 εκατ. ευρώ ως αποζημίωση.

Κορυφαία πολιτική πράξη σε αυτή τη διαδρομή των 28 χρόνων αποτελεί αναμφίβολα ο νόμος 2215/1994 της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, βάσει του οποίου απαλλοτριωνόταν η βασιλική περιουσία και αφαιρούνταν η ελληνική ιθαγένεια από τον Κωνσταντίνο Γλύξμπουργκ, όπως αποκαλούνταν, και τα μέλη της οικογένειας του. Επιπρόσθετα, με τον ίδιο νόμο καταργούνταν προηγούμενη νομοθετική ρύθμιση της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που αναγνώριζε στον Κωνσταντίνο ιδιοκτησιακά δικαιώματα στη βασιλική περιουσία.

Φαγούρα

Η Υπερεθνική Ελίτ καταδικάζει τους λαούς σε ανέχεια, για να τιμωρήσει… τον Πούτιν

Του Τάκη Φωτόπουλου

Όπως είχαμε προβλέψει εδώ και μήνες από αυτή τη θέση, από τη στιγμή που η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) πέρυσι τον Φεβρουάριο έσυρε τελικά τη Ρωσία του Πούτιν στον πόλεμο της Ουκρανίας, τον πόλεμο αυτόν θα τον πλήρωναν βέβαια όχι οι ελίτ που τον κήρυξαν, αλλά οι λαοί. Φυσικά, κάθε πόλεμο, σε τελική ανάλυση, τον πληρώνουν βασικά οι λαοί, ακόμα και με την ίδια τους τη ζωή. Όμως, είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα να προστατεύει κάποιος την ίδια του την πατρίδα από ξένη Κατοχή (με ό,τι αυτό συνεπάγεται, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα), από το να καλείται να δώσει ακόμη και τη ζωή του απλώς για να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη της Υ/Ε και των παρακλαδιών της ανά τον κόσμο.

Και αυτό γιατί ακόμα και τα ακριβοπληρωμένα ΜΜΕ στη Δύση δεν μπόρεσαν ποτέ να αποδείξουν με στοιχεία (και όχι απλά να προπαγανδίζουν με μια μαύρη μαζική προπαγάνδα που θα καταζήλευε ο Γκέμπελς) το γιατί κινδύνευαν οι λαοί στη Δύση, εάν οι Ρώσοι θα προσπαθούσαν ν’ αποτρέψουν την αλλαγή του ευρωπαϊκού πολιτικο-οικονομικού χάρτη που επιχειρούσε η Υ/Ε, με την ουσιαστική επέκταση των δυτικών συνόρων μέχρι την ίδια την πόρτα της Ρωσίας. Άραγε πώς θ’ αντιδρούσαν οι σημερινοί λαλίστατοι υπερασπιστές της «δημοκρατίας» εάν, αντίστοιχα, οι Ρώσοι είχαν επιχειρήσει κάτι παρόμοιο, προσαρτώντας στη δική τους σφαίρα επιρροής το …Μεξικό ή τον Καναδά; Φυσικά το ερώτημα κάποιου καλόπιστoυ παρατηρητή θα μπορούσε να είναι επίσης «γιατί πρέπει να υπάρχουν ‘σφαίρες επιρροης’;». Όμως, αυτό θα προϋπέθετε έναν όμορφο κόσμο, αγγελικά πλασμένο, όπου κάθε λαός θα μπορούσε να διαφεντεύει πραγματικά τον τόπο του, σε συνθήκες «Περιεκτικής Δημοκρατίας», όπως την έχω περιγράψει αλλού λεπτομερώς.[1] Δυστυχώς, όμως, η ανθρωπότητα είναι ακόμη πολύ μακριά από παρόμοιο κόσμο, που απλά μπορούμε να τον βλέπουμε σαν μακρινό φάρο στο σημερινό μαύρο σκοτάδι…

Η οικτρή πραγματικότητα για την ηλεκτρική ενέργεια

Του Παύλου Δερμενάκη

Παρακολουθώντας κάποιος τρίτος, εκτός Ελλάδας που δεν γνωρίζει και δεν βιώνει τι συμβαίνει, τα καθημερινά νέα, ανακοινώσεις, δημοσιεύματα και αναλύσεις για την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος στη χώρα μας θα θεωρήσει ότι πάσχουμε από σχιζοφρένεια. Η κυβέρνηση και η πλειοψηφία των μέσων ενημέρωσης, τα οποία ελέγχει με πολλούς τρόπους, ενημερώνουν ότι «για ακόμα έναν μήνα, η αποτελεσματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής φέρνει την Ελλάδα μεταξύ των χωρών με τις φθηνότερες τιμές λιανικής στο ρεύμα, σε όλη την Ευρώπη», όπως δήλωσε ο αρμόδιος υπουργός Κ. Σκρέκας την 5/1/2022 για τις τιμές ρεύματος του Δεκεμβρίου 2022. Την ίδια περίοδο τα στοιχεία της ΔΕΔΗΕ, της ΡΑΕ και φυσικά η οικονομική κατάσταση νοικοκυριών και επιχειρήσεων ως καταναλωτές ενέργειας δείχνουν τελείως διαφορετικά, αντίθετα πράγματα. Και φθάνουμε στο τέλος 2022 και το νέο έτος όπου η Ελλάδα είναι πλέον η ακριβότερη χώρα στην Ε.Ε. και σε όλη την Ευρώπη στη χονδρική τιμή ηλεκτρικού ρεύματος. Φυσικά όλα αυτά χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη ότι η Ελλάδα είναι η προτελευταία στην Ε.Ε. των 27 στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε σταθερές μονάδες αγοραστικής δύναμης, με 64 μονάδες το 2021 έναντι 100 μέσου όρου της Ε.Ε. και μόνη κάτω από αυτή τη Βουλγαρία με 57 μονάδες, η δε επόμενη καλύτερη είναι η Σλοβενία με 69 μονάδες. Φυσικά η κατάσταση για το 2022 δεν έχει βελτιωθεί σημαντικά, παρά την αύξηση του ΑΕΠ, καθώς ταυτόχρονα ο υψηλός πληθωρισμός ροκάνισε μεγάλο μέρος αυτής της ανόδου του ΑΕΠ σε σταθερές μονάδες αγοραστικής δύναμης. Συνεπώς η μεν κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση, όσον αφορά το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος η πραγματικότητα όμως φαίνεται να τη διαψεύδει και μάλιστα οικτρά. Σε αυτές τις συνθήκες κάποιοι, οι παραγωγοί και οι διανομείς ενέργειας, θησαυρίζουν μέσω της κερδοσκοπίας. Την ίδια περίοδο η κυβέρνηση, αντί να παρέμβει πολλαπλά στην παραγωγή (λιγνίτης), την εμπορία και τη διαμόρφωση των τιμών, αρκείται στην επιβολή κάποιου ειδικού φόρου για ένα μέρος των υπερκερδών για συγκεκριμένη περίοδο, αφήνοντας ουσιαστικά χωρίς έλεγχο τα κερδοσκοπικά παιγνίδια. Παράλληλα για το λαό συνεχίζει την επιδοματική πολιτική και για το ηλεκτρικό ρεύμα, ώστε να δικαιολογήσει την ταυτόχρονα πολλαπλή αντίστοιχη επιδότηση των επιχειρήσεων.

Πώς μας αντικρίζουν, πώς τους κοιτάμε…

Το editorial του Δρόμου της Αριστεράς που κυκλοφορεί

Δεν περνά μέρα που να μην μας θυμίζουν ότι έχουμε μπει σε προεκλογική περίοδο, με γερές δόσεις κοροϊδίας σε βάρος μας. Tο να μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μούτρα μας σχεδόν όλοι όσοι ανήκουν στο πολιτικό σύστημα (αλλά και σε λοιπούς θεσμούς της πολιτείας) είναι εντελώς αποκρουστικό και χυδαίο. Ομοούσια η «Αγία Τριάδα» του πολιτικού συστήματος (Ν.Δ.-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ) έχει πιάσει θέσεις σε όλα τα κανάλια, μόνο αυτή εκπροσωπείται σε όλες τις συζητήσεις, συνδέσεις, ρεπορτάζ, και με περισσή αλαζονεία συνεχίζει το έργο της, χωρίς να νοιάζεται για τα προβλήματα του κόσμου και της χώρας.

Τα ΜΜΕ, στο κόλπο κι αυτά (με διασυνδέσεις στις κρατικές χορηγίες και στις διαφημίσεις), παίζουν τον ρόλο τους σαν να μην ξέρουν τι γίνεται, σαν να ξεχνάνε ερωτήσεις που πονάνε, σαν να έχουν προκατασκευάσει μαζί με τον πολιτικό κόσμο το σκηνικό της κοροϊδίας. Κι όχι μόνο: παρουσιάζοντας κάθε καλεσμένο (από τα κόμματα που άσκησαν ή θα ασκήσουν κυβερνητικό έργο) προαναγγέλλουν το πού θα είναι υποψήφιος, και ο καλεσμένος επιβεβαιώνει γεμάτος χαρά την «είδηση» του πού θα παρουσιάσει την μουτσουνάρα του στις εκλογές (ενώ ακόμα ούτε έχουν προκηρυχθεί οι εκλογές, ούτε τα κόμματα έχουν ορίσει τα ψηφοδέλτιά τους). Κάθε τέτοιο «πρόσωπο» ξέρει πως χρειάζεται 60-80 εμφανίσεις σε όλα τα κανάλια για να έχει πιθανότητες εκλογής. Αυτό τους ενδιαφέρει, και τίποτα άλλο.

Το Βασίλειο...

Smart phone: Ο ψηφιακός χαφιές

Του Κώστα Κατάρα

Η ψηφιακή τεχνολογία επέφερε ένα τεράστιο πλήγμα στην ιδιωτικότητα του ατόμου που, είτε παραδόθηκε στη σαγήνη ασήμαντων εφαρμογών (Apps) που του απομυζούν προσωπικές πληροφορίες για εμπορικούς και όχι μόνο σκοπούς, είτε προδόθηκε από το κράτος που θέλει να ξέρει όσα περισσότερα για κάθε πολίτη ώστε να τον ελέγχει και να τον χειραγωγεί, με απολυταρχικές πρακτικές.

Υπάρχουν πολλά εργαλεία ώστε οι θηρευτές πληροφοριών να απογυμνώσουν το άτομο: Aπό την βιομετρική επιτήρηση, έως τα συστήματα κοινωνικής εμπιστοσύνης (social credit systems) στη Κίνα και το ελληνικό υβρίδιό του, τον υπερ-Τειρεσία, έως φυσικά το ίντερνετ και τα social media. Όμως τίποτε δεν είναι πιο θανατηφόρο, που φέρνει και το τέλος της ιδιωτικότητας, όσο δύο εργαλεία στα οποία ωθούν οι κυβερνήσεις να κάνουμε σήμερα, βίαια, μέγιστη χρήση: το κινητό τηλέφωνο και το πλαστικό/ψηφιακό χρήμα (CBDC).

Και τα δύο είναι εργαλεία που, αν το σκεφθείς, στα επιβάλει το κράτος (πχ φορολογική δήλωση, ανάληψη σύνταξης, χτίσιμο αφορολόγητου υποχρεωτικά με ηλεκτρονικά μέσα, Covid Wallet, ψηφιακή ταυτότητα, ταυτοποιητικά έγγραφα μόνο από Gov.gr, κλπ ). Σε αντίθεση με άλλα εργαλεία που μπορείς ελεύθερα να αποφασίσεις εσύ για τη χρήση τους. Για παράδειγμα, για το ίντερνετ μπορείς να κάνεις ασφαλή πλοήγηση μέσα από σύνδεση VPN ή/και πιο ασφαλείς browsers, ενώ τα social media μπορείς να τα σταματήσεις ή να γίνεις σχεδόν αόρατος. (Για το πλαστικό/ψηφιακό χρήμα (CBDC) θα ασχοληθούμε σε ξεχωριστό σημείωμα)

Ζουν ανάμεσά μας...

Όλη μέρα βλέπουν Σκάι... θεωρούν αξιόπιστο τον Πρωτοσάλτε και τον Ευαγγελάτο... πίνουν νερό στο όνομα της Τατιάνας και καθηλώνονται με τον Χατζηνικολάου...

Μπορεί να τους θεωρούμε πρόβατα και ηλίθιους... όμως είναι συνεπείς στο ρόλο που τους έχει ανατεθεί από τη μαζική προπαγάνδα και πλύση εγκεφάλου... ψηφίζουν αυτό που τους μαθαίνουν τα "πνευματικά αφεντικά" τους... και το κάνουν οπωσδήποτε, δεν κάνουν ποτέ αποχή...

Δεκαέξι καθηγητές Συνταγματικού Δικαίου αποδομούν την γνωμοδότηση Ντογιάκου - Τι επισημαίνουν

Δεκαέξι εν ενεργεία καθηγητές Συνταγματικού Δικαίου με κοινή δήλωσή τους στρέφονται κατά του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρου Ντογιάκου και τη γνωμοδότησή του αναφορικά με τις αρμοδιότητες της ΑΔΑΕ στη διερεύνηση του σκανδάλου των υποκλοπών.

Ομότιμοι καθηγητές, εν ενεργεία καθηγητές και λοιποί διδάσκοντες Συνταγματικό Δίκαιο αποδομούν τη γνωμοδότηση Ντογιάκου εκφράζοντας παράλληλα την έντονη ανησυχία τους για αυτή τη γνωμοδότηση η οποία όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά «υποπίπτει σε μία σειρά σοβαρών ατοπημάτων».

Οι 16 καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, στην κοινή τους δήλωση εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους για τη γνωμοδότηση, η οποία, όπως αναφέρουν «υποπίπτει σε μία σειρά σοβαρών ατοπημάτων» και επισημαίνουν ότι «η ελεγκτική αρμοδιότητα της ΑΔΑΕ απονέμεται σε αυτήν απευθείας από το Σύνταγμα (άρθρο 19 §2) και η έκτασή της δεν μπορεί να περιοριστεί ουδ’ επ’ ελάχιστο από τον νομοθέτη».

Επιπλέον, στην κοινή δήλωσή τους υπογραμμίζεται ακόμα ότι ο Ισίδωρος Ντογιάκος αβασάνιστα συγχέει το δικαίωμα ενημέρωσης των θιγομένων με την ελεγκτική αρμοδιότητα της ΑΔΑΕ και επισημαίνεται ότι «η ΑΔΑΕ δεν έχει απλώς τη δυνατότητα αλλά την υποχρέωση να ελέγχει την ΕΥΠ, τους παρόχους και κάθε άλλον εμπλεκόμενο παράγοντα για το αν κάνουν καλά τη δουλειά τους. Και τούτο ανά πάσα στιγμή, αυτεπαγγέλτως, ή κατόπιν καταγγελίας και χωρίς να μπορεί να της αντιταχθεί οποιοδήποτε απόρρητο ακόμη και για λόγους εθνικής ασφάλειας. Είναι άλλο η ενημέρωση του θιγομένου, ύστερα από αίτησή του, και άλλο ο έλεγχος της ΑΔΑΕ, ο οποίος αποβλέπει στην τήρηση της αντικειμενικής νομιμότητας».

Χθες το βράδυ...

Του Βασίλη Λάμπογλου

Χθέs το απόγευμα πέθανε ο ''τέωs βασιλιάs'' Κωνσταντίνος Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.

Χθέs το απόγευμα πέθανε ο ''τέωs βασιλιάs'' που το 1991 φυγάδευσε στο εξωτερικό-επι κυβερνήσεως Κων. Μητσοτακη πατρός του σημερινού "υπεροχοτέρου και καλυτερότερου" πρωθυπουργού που "θαυμάζουν όλοι"-, θησαυρούς ανεκτίμητους , ιδιοκτησία του ελληνικού κράτους, απο τα θερινά ανάκτορα του Τατοΐου.

Θησαυρούς που φόρτωσε σε 6 νταλίκες με 9 κοντέινερς βάρους 32 τόνων που περιείχαν 1904 δέματα.

Μεταξύ αυτών ήταν και 271 πίνακες ανεκτίμητου αξίας τους οποίους πούλησε στο εξωτερικό σε επενδυτές τέχνης.

Χθέs το βράδυ πέθανε ο ''τέωs βασιλιάs'', που σε αγωγή του απέναντι στο ελληνικό δημόσιο ,αιτείτο αποζημίωσηs ύψουs 161,5 εκατομμυρίων ευρώ - για τη περιουσία του-και συμβιβάστηκε με μόλιs 13,5 εκατομμύρια κατόπιν δικαστικήs απόφασηs τα οποία και εισέπραξε το 2003 από τη ΔΟΥ Αχαρνών(εκεί που ανήκει και το Τατόι).

Η παρακαταθήκη....

O Πρόεδρος της ΑΔΑΕ απαντά σε Ντογιάκο: Αντισυνταγματική, μη δεσμευτική η γνωμοδότησή του

 «Η επίμαχη γνωμοδότηση του κ. Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, πέρα από το γεγονός ότι νομικά δεν έχει παράγει καμία απολύτως δέσμευση (ως γνωστόν δέσμευση στην ελληνική έννομη τάξη παράγουν μόνο οι δικαιοδοτικές αποφάσεις των δικαστηρίων), παραβιάζει εξόφθαλμα την ευθέως εκ του Συντάγματος εκπορευόμενη ανεξαρτησία της ΑΔΑΕ, η οποία μέχρι σήμερα είχε πάντοτε γίνει σεβαστή. Αυτό τονίζει, σε μια ξεκάθαρη απάντηση σε ακόμα μία πρωτοφανή παρέμβαση του Ισίδωρου Ντογιάκου, ο Πρόεδρος της ΑΔΑΕ, Χρήστος Ράμμος.

Υπενθυμίζεται ότι, ο χρησιμοποιώντας διατάξεις του νέου νόμου της κυβέρνησης, υπέρ των παρακολουθήσεων, ο αναρμόδιος εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ισίδωρος Ντογιάκος, σε γνωμοδότησή του προς ιδιώτη πάροχο υποστηρίζει, σύμφωνα με ασφαλείας πληροφορίες, ότι η ΑΔΑΕ δεν έχει πλέον την αρμοδιότητα για έλεγχο στους παρόχους ώστε να απαντήσει στον θιγόμενο ιδιώτη.

Το ζήτημα ωστόσο είναι, ότι εκ του συνταγματικού της ρόλου, η Ανεξάρτητη Αρχή, έχει το δικαίωμα να πραγματοποιεί ελέγχους και να διασφαλίζει την τήρηση του απορρήτου των επικοινωνιών.

Μάλιστα, ο ανώτατος εισαγγελέας της χώρας φτάνει στο σημείο να απειλεί ουσιαστικά μέλη της ΑΔΑΕ με ποινές φυλάκισης, λόγω του «ιδιαίτερα ευαίσθητου χαρακτήρα του θέματος» τη άρσεως του απορρήτου των επικοινωνιών. «Οι προβλεπόμενες από το ήδη ισχύον νομοθετικό καθεστώς ποινικές κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασης των σχετικών διατάξεων τόσο εκ μέρους κάποιου μέλους της ΑΔΑΕ όσο και εκ μέρους άλλων προσώπων, τα οποία αναφέρονται σαφώς στο Νόμο, είναι ιδιαίτερα σοβαρές, με προβλεπόμενη ποινή, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ακόμα και πρόσκαιρης κάθειρξης» αναφέρει, σύμφωνα με πληροφορίες, στη γνωμοδότησή του.

Το δημοψήφισμα του 1974

Βραζιλία: Tο γνωστό εγχειρίδιο της CIA σε κίνηση

Πρόκειται για χονδροειδές ψέμα η δήθεν φιλελεύθερη εκδοχή του κατεστημένου της Ουάσιγκτον να χρεώνει τον Μπολσονάρου στον Τραμπ και στον τραμπισμό.

Του Θέμη Τζήμα

Η εισβολή υποστηρικτών του Μπολσονάρου στο Κογκρέσο και στο Ανώτατο Δικαστήριο της Βραζιλίας, μετά την άρνηση του πρώην προέδρου να δεχτεί την ήττα του από τον Λούλα και τη φυγή του (πού αλλού;) στις ΗΠΑ προφανώς και δεν έχει να κάνει απλώς και μόνο με κάποιο, έστω ακροδεξιό και αντιδραστικό, αυθόρμητο, λαϊκό κίνημα. Μπορεί ο Μπολσονάρου να μην ήταν ο πλέον ευπαρουσίαστος εκλεκτός του βαθέος κράτους των ΗΠΑ, όπως Γκουαϊδό, οι νεοναζί της Ουκρανίας, η Τιχανόφσκαγια της Λευκορωσίας και η συριακή «αντιπολίτευση», ωστόσο έκανε τη δουλειά του έξοχα.

Έπληξε την ομάδα BRICS όσο μπορούσε. Πούλησε σε ξένα συμφέροντα όσο μεγαλύτερο μέρος της βραζιλιάνικης δημόσιας περιουσίας μπορούσε. Αποψίλωσε τον Αμαζόνιο όσο πρόλαβε. Λειτούργησε όσο ήταν εφικτό ως βραχίονας της νέας εκδοχής «Επιχείρησης Κόνδωρ» των ΗΠΑ, προκειμένου να υπονομεύσει αριστερές και κεντροαριστερές ηγεσίες στη Νότια Αμερική. Ενίσχυσε τους ολιγάρχες της χώρας του και έπληξε τους φτωχούς μέχρι του σημείου το 58,2% των πολιτών της χώρας του να ζει σε καθεστώς διατροφικής επισφάλειας, ενώ ταυτοχρόνως συρρικνώθηκε και το ΑΕΠ.

Βεβαίως, η δήθεν φιλελεύθερη εκδοχή του κατεστημένου της Ουάσιγκτον προτιμά να χρεώνει τον Μπολσονάρου στον Τραμπ και στον τραμπισμό. Πρόκειται για χονδροειδές ψέμα, πρώτον γιατί ο τραμπισμός αποτελεί επίσης τμήμα του κατεστημένου των ΗΠΑ και δεύτερον, διότι ο Μπολσονάρου αποτελεί τυπική επιλογή ιδιόρρυθμου μεν (με ό,τι και αν σημαίνει πλέον αυτό) σταθερού δε, τοποτηρητή των συμφερόντων των ΗΠΑ και της ολιγαρχίας στη χώρα του. Είναι χαρακτηριστικό πως δεν ένιωθε οποιονδήποτε λόγο να κρύψει ότι επιδίωκε την «Ουκρανοποίηση» της Βραζιλίας (υπό την έννοια της διακυβέρνησης της τελευταίας μέσα από μια επιθετική, νεοναζιστικού τύπου ακροδεξιά, με πλήρη στράτευση σε αυτό το πλαίσιο όλων των κρατικών λειτουργιών), όπως και τον θαυμασμό του για το Ισραήλ.

Προσεχώς: Νεκροταφεία ανεμογεννητριών

Του Κ. Μ.

Πριν από λίγες βδομάδες, με τις ψήφους των ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, «πέρασε» από το Ευρωκοινοβούλιο η τροποποίηση μιας παλιότερης Οδηγίας της ΕΕ για την εγκατάσταση ΑΠΕ, που διευκολύνει και επιταχύνει τις επενδύσεις στους «πράσινους» τομείς της οικονομίας. Η νέα Οδηγία προβλέπει μεταξύ άλλων ότι στο εξής, σε «ειδικές οικονομικές ζώνες» που θα ορίζει το κράτος και θα περιλαμβάνουν ακόμα και περιοχές Natura, η εγκατάσταση ΑΠΕ θα αδειοδοτείται με διαδικασίες - express, χωρίς περιβαλλοντικές ή άλλες προϋποθέσεις.

Με λίγα λόγια, βουνά, κορυφογραμμές και άλλες περιοχές φυσικού κάλλους θα μετατραπούν σωρηδόν σε «αιολικά πάρκα» ή «δάση» από φωτοβολταϊκά πάνελ, στο όνομα της ταχύτερης ανάπτυξης των ΑΠΕ, ως δήθεν «αντίδοτο» στην ηλεκτροπαραγωγή από υδρογονάνθρακες και για την ταχύτερη απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο. Στην πραγματικότητα, η τροποποίηση προηγούμενων Οδηγιών έρχεται να παραμερίσει ένα βασικό εμπόδιο για την κερδοφορία των «πράσινων» μεγαθηρίων: Τα επενδυτικά τους σχέδια ταλαιπωρούνταν από «περιττές» διαδικασίες αδειοδότησης και καθυστερούσαν μέχρι και δέκα χρόνια, την ώρα που λιμνάζοντα κεφάλαια ψάχνουν γρήγορη διέξοδο στην «πράσινη» οικονομία, με «προίκα» τα δισ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης.

Κι ενώ νέες και μεγαλύτερες επενδύσεις στις ΑΠΕ επισπεύδονται, τα παλιότερα αιολικά πάρκα που ολοκληρώνουν τον κύκλο τους έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι το κριτήριο του κέρδους στην παραγωγή της Ενέργειας βλάπτει σοβαρά τις λαϊκές ανάγκες και το περιβάλλον, είτε η οικονομία είναι «πράσινη» είτε «μαύρη». Χαρακτηριστικά είναι τα στοιχεία που παρουσιάζονται στον Τύπο (εφημερίδα «Καθημερινή») για τις πρώτες ανεμογεννήτριες που εγκαταστάθηκαν στη χώρα μας τη δεκαετία του 1990 και έχουν ήδη συμπληρώσει την 25ετία για την οποία αδειοδοτήθηκαν, ή αυτό θα συμβεί τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Όλοι θα πάρετε

Ξεκίνημα εβδομάδας με νέο κρεσέντο κερδοσκοπίας: μέσα σε 3 ώρες 3,5 φορές πάνω η τιμή ηλεκτρισμού!

Με ανακοίνωση αναρτημένη στην ιστοσελίδα της η κρατική Αρχή με τον κατ' ευφημισμό τίτλο "Επιτροπή Ανταγωνισμού" μας ενημερώνει πως "επιθυμεί να ενθαρρύνει τους πολίτες και τις επιχειρήσεις να απευθύνονται σε αυτήν και να την ενημερώνουν σχετικά με τις εικαζόμενες παραβιάσεις των κανόνων ανταγωνισμού". Μόνο που εδώ και μήνες η αξιωματική αντιπολίτευση χαρακτηρίζει τους μεγαλομετόχους ηλεκτρισμού ως καρτέλ ενέργειας κι η δήθεν "Επιτροπή Ανταγωνισμού" κάνει πως δεν ακούει, κάνει πως δεν βλέπει και συνεχίζει να παριστάνει τη μουγκή.

Απολαύστε λοιπόν τα νέα κατορθώματα του καρτέλ του ηλεκτρισμού στο Χρηματιστήριο Ενέργειας, αυτά που είναι "αόρατα", τόσο για τη δήθεν "Επιτροπή Ανταγωνισμού" όσο βεβαίως και για την κυβέρνηση, η οποία ασφαλώς και κάνει ό,τι μπορεί για να διασφαλίσει τη λεηλασία των καταναλωτών: είναι πολλά τα λεφτά που αρπάζουν οι "πάροχοι" με τους φουσκωμένους λογαριασμούς! Φυσικά, αν υποθέσουμε πως, μέσω των "παρόχων", χρηματικά ποσά καταλήγουν σε "Παναμέζικους" λογαριασμούς πολιτικών, όλο και θα βγει κανένας "Σημίτης" να μας πει "όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα".

Αρμολόγηση....

Γιατί χάνει την λάμψη της η φιλελεύθερη δημοκρατία

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου οι προδιαγραφές της διεθνούς οικονομικής τάξης σχεδιάστηκαν από τις ΗΠΑ, που διαδέχθηκαν τη Μεγάλη Βρετανία στην κορυφή του κόσμου. Η νέα αυτή τάξη επικράτησε ως “φιλελεύθερη”, ενώ συνδέθηκε και με την “φιλελεύθερη δημοκρατία”.

Να σημειωθεί ότι το νέο (για τότε) αυτό διεθνές καθεστώς επιλέχθηκε από τις ΗΠΑ, προκειμένου να εξυπηρετήσει τους συμμάχους της, που είχαν ανάγκη από την προστασία και την οικονομική συμπαράσταση τους, αλλά ταυτόχρονα να προωθήσει και δικούς τους στόχους, σχετικά με την αντιμετώπιση της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και του ψυχρού πολέμου.

Το σχήμα αυτό, διεθνές και εθνικό, χαρακτηρίστηκε από τον Φράνσις Φουκουγιάμα ως αιώνιο, ως «το τέλος της ιστορίας» και παράλληλα στήριξε απόψεις που υποστήριζαν ότι η υιοθέτηση του φιλελευθερισμού και της ελεύθερης δημοκρατίας είναι νομοτελειακή, για το σύνολο των χωρών του πλανήτη. Με βάση αυτές τις πεποιθήσεις, οικονομίες όπως για παράδειγμα η Κίνα, θα ασπάζονταν υποχρεωτικά το δυτικό καθεστωτικό πρότυπο, όταν θα ξεπερνούσε ένα κρίσιμο επίπεδο του κατά κεφαλή εισοδήματός της.

Ωστόσο, όπως είναι πια γνωστό, οι  καταιγιστικές εξελίξεις που ακολούθησαν τις δηλώσεις Φουκουγιάμα ήταν διαμετρικά αντίθετες των προβλέψεών του. Γιατί η Κίνα, όχι μόνο ξεπέρασε προ πολλού το επίμαχο αυτό σημείο (πέραν του οποίου θα έπρεπε δήθεν υποχρεωτικά να εισέλθει στο πεδίο της φιλελεύθερης δημοκρατίας, παραμένοντας ωστόσο στην ανελεύθερη δημοκρατία) αλλά και επιπλέον επειδή ένας ολοένα ανερχόμενος αριθμός χωρών, ασπάζεται τον λαϊκισμό.

«Η λεηλασία των καταναλωτών»! Γιατί η Ελλάδα παραμένει πρωταθλήτρια ακρίβειας στην ενέργεια!

Καλημέρα

Ευγ. Σαρηγιαννίδη: Το στημένο πλαίσιο του political correct για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες – διεμφυλικές ομάδες

Η Ευγενία Σαρηγιαννίδη που  εργάζεται ως Ψυχολόγος και είναι Συντονίστρια του Δικτύου «psy-counsellors»,  κάτοχος πτυχίου Ψυχολογίας και μεταπτυχιακού με αντικείμενο την Ψυχολογία και το Διαδίκτυο, μιλάει στον 98.4 με αφορμή την εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη σε παιδικό σταθμό με πρόσκληση για παιδιά 3 έως  12 ετών , ως εκπαιδευτική δράση με ανάγνωση από drag queens παραμυθιού, μιλάει στον 98.4 για το πώς ένα στημένο πλαίσιο ενός ξενόφερτου politcal correct για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες- διεμφυλικές ομάδες, οδηγεί σε μια άγονη αντιπαράθεση άκρων διαφωνούντες και επικροτούντες τέτοιες δράσεις.

Ψηφιακή επιτήρηση και φακέλωμα

«Δεν έχω κάτι να κρύψω»: αυτή είναι η αφελής, νηπιακή απάντηση του μέσου αιχμάλωτου υπηκόου όταν κάποιος του υποδείξει το εύρος και το βάθος του ψηφιακού ελέγχου. Στην ίδια κατηγορία νηπιακής άγνοιας ανήκουν και τα «τι να τα κάνουν τα στοιχεία μου;» (ξαφνικά ο σπουδαίος Εγώ-Κεφάλαιο γίνεται ασήμαντος!!…), «σιγά μην ενδιαφέρονται για το dna μου» (ναι, δεν είσαι ο Αθάνατος του παλιού σήριαλ…) και άλλα παρόμοια. Η διαρκής επιτήρηση θεωρείται απ’ όλους αυτούς κάτι «κανονικό», «ομαλό», που δεν χρειάζεται να τους απασχολεί. Ούτε να τους ενοχλεί.

Η διάκριση ανάμεσα σε ιδιωτική και δημόσια σφαίρα της ζωής δεν θεσμοθετήθηκε κάποτε ως … νεοφιλελεύθερη πονηριά, όπως διέδιδαν διάφορα τσακάλια του anti-social underground το 2020 και το 2021, όταν τα πραξικοπήματα του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος είχαν κορυφωθεί (εννοώντας, προφανώς, πως όποιος είναι κατά του νεοφιλελευθερισμού πρέπει να θεωρεί τέτοιες διακρίσεις από ύποπτες έως αντικοινωνικές…). Όχι! Η διάκριση αυτή θεσμοθετήθηκε με πόνο και αίμα, για να διαφυλάξει ένα καλό μέρος της καθημερινής ζωής απ’ τις ορέξεις και την εξουσία του οποιουδήποτε άρχοντα. Είτε ήταν βασιλιάς, είτε ήταν επίσκοπος, είτε ήταν καραβανάς, είτε ήταν το (αστικό…) κράτος. Οι ιδιωτικοί χώροι / χρόνοι δεν είναι … κρυψώνες – υπάρχουν πολλές τέτοιες στους δημόσιους χώρους! Είναι το όριο πέρα απ’ το οποίο η «περιέργεια της εξουσίας» (και, κατά συνέπεια, οι «γνώσεις» της και ο έλεγχος που στήνει πάνω σ’ αυτές) δεν μπορεί να περάσει. Ή έτσι ήταν…

Πάει και τo ΜΕΛΙ, φέρνουν το δικό τους – Το 2023 στα σουπερμάρκετ της Ευρώπης

Εξέλιξη που σοκάρει...

MeliBio: Το φυτικό «μέλι» χωρίς μέλισσες ετοιμάζεται ακόμα και να αντικαταστήσει το παραδοσιακό.

Την ώρα που υπάρχει «πόλεμος» κατά των μελισσών και του μελιού, την… «λύση» σε αυτά τα «κρίσιμα ζητήματα» υπόσχεται να δώσει μια φυτική εναλλακτική λύση της αμερικανικής startup MeliBio!!!

Μαζί με το κρέας εργαστηρίου, τα μεταλλαγμένα λαχανικά και τα εγκεκριμένα άλευρα θα προσφέρουν και το εναλλακτικό μέλι!!!

Να λοιπόν γιατί πάνε να κλείσουν και τους μελισσοκόμους, ενώ παράλληλα υπάρχει κίνδυνος για τις μέλισσες, θέμα που ανέδειξε το EL.GR!

Πορτοσάλτε - Οικονόμου: Φέρτε πίσω τα παλιά καλά λαμόγια!

Γλυπτά του Παρθενώνος: Το τυρί και η φάκα

Του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Μετά το  πρακτορείο Bloomberg, οι βρετανικές εφημερίδες “The Telegraph”  και “London Times” επανέλαβαν την πληροφορία ότι «για πρώτη φορά το Βρετανικό Μουσείο συζητεί με την ελληνική κυβέρνηση να επιστρέψει τα Γλυπτά του Παρθενώνος στην Αθήνα». Αυτό είναι μία δικαίωση της Ελλάδος.

Η συμφωνία –αν είναι σωστό το ρεπορτάζ– θα περιλαμβάνει «μία πολιτιστική ανταλλαγή τμημάτων των Γλυπτών με ελληνικές αρχαιότητες στο Βρετανικό Μουσείο, ορισμένου χρόνου». Αυτό είναι λάθος. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των Γλυπτών δεν λύεται δια της ανταλλαγής και ως εκ τούτου τα Γλυπτά επιστρέφουν  στους θεματοφύλακες των, ως χρησιδάνειον που κατοχυρώνει την βρετανική αρπαγή των Γλυπτών από τον λόρδο Έλγιν και την κλεπταποδοχή τους απ’ το Βρετανικό Μουσείο.

Δεν χωρούν συναλλαγές

Ψευτοαριστερούλιδες....

Θα το ήθελα πάρα πολύ, όλοι εσείς οι πολύ ευαίσθητοι και πονεμένοι που βάζετε στο ίδιο κάδρο το έθιμο των Θεοφανείων με τους πνιγμένους μετανάστες στο Αιγαίο, να βάζατε και τις λίστες με τις ΜΚΟ που κάνουν τα νταλαβέρια και το δουλεμπόριο ανθρώπινων ψυχών.

«Οφείλουμε να προστατέψουμε παιδιά και εγγόνια...»

Του Δημήτρη Πατέλη

Καθηγητής φιλοσοφίας Πολυτεχενείου Κρήτης

Δεν είναι... σενάριο τρόμου, ούτε εφιάλτης.

Είναι θεσμική πραγματικότητα, μεθοδευμένη βήμα-βήμα βάναυση υποκατάσταση μητρικών, πατρικών και παιδαγωγικών αρχετύπων/προτύπων με την επιβολή/υποβολή τετελεσμένων, απ' την οποία οφείλουμε να προστατέψουμε παιδιά και εγγόνια.
Είναι κορυφαία ανάταση του «ριζοσπαστικού επαναστατικού κινήματος» με απογείωση της ηθικής και αισθητικής διαπαιδαγώγησης… Να το ξέρετε αριστερούδια μου: βάσει του επιτελείου της... παγκόσμιας επανάστασης και των ανιδιοτελών ΜΚΟ οργάνων του, δεν εννοείται Χριστουγεννιάτικο παραμύθι και πρωτοχρονιά χωρίς τελετουργικά υπερπροβεβλημένες εκδηλώσεις σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και νηπιαγωγεία με πρωταγωνιστικό διαπαιδαγωγικό ρόλο από Drag Queen🤡👙.

Πρώην Δήμαρχος Γαύδου: «Είχα παράκληση από αστυνόμο να μείνω σπίτι μου μέχρι την αποχώρηση του πρωθυπουργού»

Σύσταση από αστυνόμο να παραμείνει στο σπίτι της μέχρι την αποχώρηση του πρωθυπουργού από το νησί, δέχθηκε, όπως καταγγέλλει η πρώην δήμαρχος Γαύδου, Γκέλη Καλλίνικου.

Υπενθυμίζεται ότι σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο νησί για τα Θεοφάνεια.

Αναλυτικά όσα έγραψε η κ. Καλλίνικου:

«Βρίσκομαι σε καθεστώς ΟΜΗΡΙΑΣ να το πω; Επιτήρησης να το πω; από την αστυνομία σήμερα λόγω της επίσκεψης του πρωθυπουργού της χώρας στη Γαύδο.

Τι έχει το ποινικό μου μητρώο που σας ανησυχεί και με βάζετε σε καθεστώς περιορισμού ή παρακολούθησης ή επιτήρησης; Μήπως υπεξαίρεσα δημόσιο χρήμα;

Αυτοί που έχουν καταδικαστεί για το αδίκημα αυτό, είναι δίπλα σας αυτή την στιγμή, σας σφίγγουν το χέρι και ενδεχομένως να φάτε και στο μαγαζί τους.

Απειλείται η ζωή μου με κάποιο τρόπο, όπως έχει ήδη γίνει στο παρελθόν ή απειλείται να χαλάσει η πολιτική σας βιτρίνα από αντιπολιτευτικές φωνές;

Ο μίτος της Αριάδνης

Της Μαρίας Δανέξα

Για να μην εκπλαγείτε απ΄ αυτά που έρχονται μια υπενθύμιση άλλης μιας θεωρίας συνομωσίας: Tο νερό συμπεριλήφθηκε πριν από ένα χρόνο στη λίστα εμπορευμάτων που διαπραγματεύονται στη Wall Street, όπως ο χρυσός, το πετρέλαιο, ο χαλκός...

Από τον Δεκέμβριο του 2020, το νερό είχε μπει στη λίστα λίστα εμπορευμάτων του χρηματιστηρίου CME και από τότε υπήρχε « πρόβλεψη » πως «σχεδόν τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού αναμένεται να αντιμετωπίσουν ελλείψεις στην παροχή νερού μέχρι το 2025 ».

Ηδη στη Γαλλία ετοιμάζονται να πουν το νερό νεράκι. Από τις αρχές του έτους φθάνουν στους πολίτες λογαριασμοί που προκαλούν ανησυχία αυξημένοι από 6 έως 20% σε πρώτο χρόνο.

Οι αυξήσεις αποδίδονται στην αύξηση των τιμών της ενέργειας, στην Ουκρανία, στον Πούτιν, στην παρατεταμένη ξηρασία, την κλιματική αλλαγή... στους γνωστούς-άγνωστους με λίγα λόγια.

Η συντήρηση στοιχίζει

Κάποιος παλιοχαρακτήρας δημοσιοποίησε τον πιο πάνω χάρτη με τις τιμές του ρεύματος στα ευρωπαϊκά κράτη στις 29 Δεκέμβρη του 2022 – προχτές δηλαδή. Οι τιμές είναι σε ευρώ ανά μεγαβατώρα.

Για έναν περίεργο αλλά και αξιοθαύμαστο λόγο το ρευματάκι στο ελλαδιστάν (τρεχούμενο και γάργαρο) πήγαινε 248 ευρώ (ανά μεγαβατώρα), μακράν το ακριβότερο στη γηραιά ήπειρο – κι αυτό δεν πρέπει να οφείλεται στο κρύο. Ο καιρός δεν έχει βγάλει ακόμα δόντια.

Επειδή χρονιάρες μέρες δεν θέλουμε να πάει ο νους σας στο κακό (σε καρτέλ ας πούμε, ή σε μεταγραφές ceo με πλούσιο βιογραφικό από βαλκανικές μπίζνες-ρημαδιό…) προτείνουμε σαν εξήγηση το γεγονός ότι εδώ είναι το μαιευτήριο της δημοκρατίας.

Η βασιλεία της αναξιοπιστίας

Του Απόστολου Αποστολόπουλου

Η αναξιοπιστία βασιλεύει σε όλο τον δυτικό κόσμο, φυσικά και στην Ελλάδα. Οι αναξιόπιστοι έχουν το πρόβλημα ότι αν ο κόσμος τους πάρει μυρουδιά, ξόφλησαν. Δυο παραδείγματα:

1.Η Μέρκελ με περισσή «αφέλεια» και θράσος δήλωσε ότι οι συμφωνίες του Μινσκ (για ειρήνη στην Ουκρανία το 2014) δεν έγιναν για να επιτευχθεί ειρήνη αλλά για να προλάβει να προετοιμαστεί η ανέτοιμη τότε Δύση να βοηθήσει την Ουκρανία στον πόλεμο που είχαν σχεδιάσει τα δυτικά (αμερικανικά) επιτελεία. Η Ρωσία έπεσε στην παγίδα (;) και την εμφάνισαν ως επιτιθέμενη όταν ολοκληρώθηκαν οι προετοιμασίες των Δυτικών. Οι δηλώσεις της πνίγηκαν στην αφάνεια. Η Μέρκελ ήταν καλή σε περίοδο ειρήνης αλλά έβγαλε την ουρά της (ή την έδιωξαν) όταν ήρθε η ώρα να βροντήξουν τα κανόνια. Η Μέρκελ μετείχε στη «συνομωσία», την προετοίμασε και την προώθησε. Τώρα εμφανίζεται ως κατήγορος, υπονομεύοντας το κύρος των Ευρωπαϊκών ηγεσιών που επίσης μετείχαν στην προετοιμασία του πολέμου. Εκδικείται και τους αμερικανούς για την όποια ευθύνη τους στην παραίτηση ή εκδίωξή της. Συνολικά ό,τι κι αν επιδιώκει εκθέτει δημοσίως την αναξιοπιστία των πάντων, των Θεσμών, των πολιτικών ηγεσιών, των οικονομικών και κοινωνικών παραγόντων. Το πραγματικό θύμα, όμως, είναι το ανώνυμο πλήθος. Όταν η αθλιότητα φτάσει στα άκρα γίνεται πόλεμος. Ίσως και Επανάσταση όταν υπάρχει ηγέτης και ο κόσμος έχει χάσει εντελώς την εμπιστοσύνη του στους κυβερνώντες. Ο φασισμός, ο κομμουνισμός, τα κάθε είδους επαναστατικά κινήματα δεν πέφτουν από τον ουρανό. Ξεφυτρώνουν από την αγανάκτηση των ανθρώπων.

Χαμός με τη παραίτηση της Διευθύντριας της Παθολογικής – «Παραιτούμαι από το ΕΣΥ ή μάλλον εξαναγκάζομαι σε παραίτηση»

Συγκλονίζει η καταγγελία της Διευθύντριας της Παθολογικής κλινικής στο Γενικό Νοσοκομείο Ρεθύμνου, Ελένης Ιωαννίδου, η οποία εξήγησε τους λόγους που εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί μέσα από μια ανάρτησή της.

Η ίδια ανέλυσε τους λόγους για τους οποίους εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί, περιγράφοντας για την απελπιστική κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία.

«Παραιτούμαι από το ΕΣΥ ή μάλλον εξαναγκάζομαι σε παραίτηση
Οι λόγοι της απόφασης μου να παραιτηθώ είναι γνωστοί στη διοίκηση από τα αναρίθμητα έγγραφα τα οποία έχω καταθέσει και στα οποία δεν έχω λάβει καμία απάντηση εκτός από «εντέλλεσθε». Παρόλα αυτά θα τα συνοψίσω στα παρακάτω.
Εξαναγκάζομαι να παραιτηθώ γιατί με αυταρχικό τρόπο μου επιβλήθηκε να συμμετέχω σε διακομιδές διασωληνωμένων ασθενών παρά την έγγραφη και έντονη αντίθεση μου που πηγάζει από την μη ειδίκευση μου σε αυτό το αντικείμενο
Εξαναγκάζομαι να παραιτηθώ γιατί τα τελευταία χρόνια δεν έχω καταφέρει να λάβω ούτε το 1/20ο από την κανονική μου άδεια, καθόλου εκπαιδευτική η άλλου είδους άδεια.
Εξαναγκάζομαι να παραιτηθώ γιατί έχω λάβει 13 εντέλλεσθε τα τελευταία 3 χρόνια και από ότι φαίνεται θα λάβω πολλά ακόμα για μια κατάσταση που ουδόλως έκτακτη και ουδόλως επείγουσα είναι αντιθέτως είναι χρόνια και γνωστή στους πάντες από καιρό.
Εξαναγκάζομαι να παραιτηθώ γιατί τα τελευταία χρόνια δεν έχω πάει σε ένα συνέδριο, σε ένα μετεκπαιδευτικό σεμινάριο, δεν έχω λείψει από τη δουλειά για περισσότερο από μια εβδομάδα συνεχόμενη και αυτή με μαζεμένα ρεπό και άπειρες εφημερίες πριν και μετά.