Δευτέρα 20 Ιουνίου 2016

Είτε με Remain είτε με Brexit, η ΕΕ δεν μεταρρυθμίζεται

Του Κώστα Λαπαβίτσα

Η στυγερή δολοφονία της Τζο Κοξ θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στο βρετανικό δημοψήφισμα. Οι υπέρμαχοι του Remain υπολογίζουν σε μεταστροφή του εκλογικού σώματος προς όφελός τους. Tο τελικό αποτέλεσμα όμως δεν είναι καθόλου βέβαιο γιατί το δημοψήφισμα έχει προκαλέσει βαθύτατη ταξική αναταραχή στη Βρετανία.

Το ταξικό ρήγμα

Μια έντονη διαμάχη αναμφίβολα υπάρχει ανάμεσα στους έχοντες και κατέχοντες, με το πλειοψηφικό κομμάτι να θέλει την παραμονή και το μειοψηφικό την έξοδο, το καθένα για τα δικά του συμφέροντα. Η διάσπαση είναι ορατή μέσα στο Συντηρητικό Κόμμα, αλλά από μόνη της δεν θα αρκούσε ποτέ για να προκαλέσει γενικευμένη κοινωνική αναταραχή. Το δημοψήφισμα έφερε στην επιφάνεια ένα πολύ βαθύτερο κοινωνικό ρήγμα. 

Πού βαδίζει η Ευρώπη «μας»;

Του Ρούντι Ρινάλντι

Πολλαπλοί κλυδωνισμοί απειλούν το γερμανικό οικοδόμημα
Δικαιολογημένα η προσοχή όλων στρέφεται στο δημοψήφισμα στην Αγγλία για το αν θα παραμείνει ή θα φύγει από την Ε.Ε., παρόλο που σοβαρά και μεγάλης σημασίας γεγονότα συμβαίνουν ακριβώς τις ίδιες μέρες. Διανύουμε μια πολύ αποφασιστική βδομάδα στην Ευρώπη και οι εξελίξεις σε Αγγλία (δημοψήφισμα), Ισπανία (εκλογές) και Γαλλία (κινητοποιήσεις εργαζομένων και νεολαίας για πάνω από 2 μήνες) θα σημαδέψουν αποφασιστικά την «επόμενη μέρα» της Ευρώπης, συνολικά.
Ο «άγγλος ασθενής»-κρίκος της Ε.Ε. καταδεικνύει τους τριγμούς αλλά και τις αντιθέσεις που διαπερνούν το ευρωενωσιακό οικοδόμημα. Με ειδικές σχέσεις εδώ και δεκαετίες, η Αγγλία προσπαθούσε να μπλοκάρει την «ενοποίηση» της υπόλοιπης Ευρώπης, ερήμην της. Διαμεσολαβούσε, δε, τις περισσότερες φορές, τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή και εγγράφονταν στην φιλοαμερικάνικη Ευρώπη. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που οι βασικές μερίδες των ελίτ της Αγγλίας και ΗΠΑ επιθυμούν η Αγγλία να αγωνίζεται «ως φουνταριστός» εντός της Ε.Ε. και να διαμεσολαβεί προτάσεις για την ΤTΙΡ, αφού διαθέτει ένα ισχυρό νομισματικό-χρηματιστικό κέντρο η ίδια (δεν συμμετέχει στην ομηρία υπό το γερμανικό ευρώ) και μπορεί να στήσει έναν κερδοφόρο «συνεταιρισμό» με τις ΗΠΑ.

Έκκληση Σόιμπλε για ενότητα πριν το βρετανικό δημοψήφισμα: Δεν πρέπει να καταστρέψουμε την ΕΕ.

Σχόλιο ιστολογίου: Όταν ο δεσμοφύλακας "παρακαλεί" την συναίνεση του δεσμώτη. Είναι σαν να μας λέει καλύτερα σε γενοκτονία, ανεργία, εδαφικό διαμελισμό εντός ...παρά ελευθερία με τρύπα του όζοντος εκτός. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι το 4ο Ράιχ έχει εξελιχθεί σε όλα του.



Ο Γερμανός υπουργός των Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε απηύθυνε έκκληση σήμερα για μια δυνατή κι ενοποιημένη Ευρώπη, πέντε ημέρες πριν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος για την παραμονή ή μη της Βρετανίας στην ΕΕ.

Ο Σόιμπλε δεν αναφέρθηκε άμεσα στη Βρετανία, αλλά τόνισε ότι καμία χώρα στην Ευρώπη δε θα είναι ικανή ν' αντιμετωπίσει από μόνη της τις προκλήσεις του 21ου αιώνα.

Κυριακή 19 Ιουνίου 2016

Τάκης Φωτόπουλος - Υπέρ του Brexit τα θύματα της παγκοσμιοποίησης

Ο πολιτικός φιλόσοφος Τάκης Φωτόπουλος ήταν προσκεκλημένος της Φωτεινής Μαστρογιάννη στη διαδικτυακή εκπομπή Take the money & run στις 18/6/2016.
Σύμφωνα με τον κο Φωτόπουλο το Brexit είναι κρίσιμο και αυτό φαίνεται από τον πανικό της κυρίαρχης ελίτ  όπως εκδηλώθηκε π.χ. από τις δηλώσεις του Τούσκ σχετικά με τον κίνδυνο που διατρέχει ο Δυτικός πολιτισμός. Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί ο ρόλος του Τουσκ ως πρώην πρωθυπουργού της Πολωνίας που συμμετείχε άμεσα στην οργάνωση του πραξικοπήματος της Ουκρανίας και είναι μέλος της Υπερεθνικής Ελίτ.

Ο Σόιμπλε, από την άλλη, δηλώνει ότι το Brexit θα λειτουργήσει ως ντόμινο δηλαδή οι λαοί θα αρχίσουν να ζητάνε δημοψηφίσματα ενώ κάποιοι από τους λαούς είναι ήδη έτοιμοι για κάτι τέτοιο όπως είναι π.χ. η Αυστρία που για μερικές χιλιάδες αμφισβητούμενους ψήφους έχασε ο αντιπαγκοσμιοποιητής υποψήφιος ενώ το 90% των ψήφων του προέρχονταν από την εργατική χειρωνακτική τάξη.

Ο κος Φωτόπουλος αναρωτιέται οι «αριστεροί» ποια κοινωνική τάξη υποστηρίζουν; Η εργατική τάξη στην Αυστρία υποστηρίζει τον αντιπαγκοσμιοποιητή υποψήφιο, η εργατική τάξη στη Βρετανία μετακομίζει μαζικά από το Εργατικό κόμμα στο UKIP, η εργατική τάξη μετακομίζει μαζικά στη Λεπέν και έχει μείνει η ψευτοαριστερά σε όλες αυτές τις χώρες να είναι ο κύριος υποστηρικτής της ΕΕ και της παγκοσμιοποίησης  εκφράζοντας αυτούς που βολεύονται από την παγκοσμιοποίηση.

Η Κληρονομιά της Κουκουβάγιας- ΣΥΜΠΟΣΙΟ - Επεισόδιο 1

Ενεργοποιήστε τους Ελληνικούς υπότιτλους στα Settings

Ανάρτηση από: geromorias.blogspot.com

Η ανάκαμψη της χώρας


Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Σκοτώνουν τους Έλληνες

Το πολυαναμενόμενο βιβλίο του Φρεντερίκ Λορντόν – ενός από τους διανοούμενους που χαρακτηρίστηκαν σαν η ψυχή των κινητοποιήσεων του nuit debut στη Γαλλία – θα κυκλοφορήσει και στα ελληνικά την Τρίτη 21 Ιουνίου, από τις εκδόσεις Τόπος.
Το βιβλίο, με πρόλογο του δημοσιογράφου Π.Παπακωνσταντίνου και μετάφραση του πανεπιστημιακού Π.Σωτήρη, εξετάζει την επίθεση που δέχθηκε η Ελλάδα από την «Γερμανική Ευρώπη» και τη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ, την οποία ο συγγραφέας αποδίδει στη στρατηγική ατολμία και την άρνηση να αντιμετωπίσει τη ρήξη.
Το info-war.gr παρουσιάζει σήμερα ένα μικρό απόσπασμα από το εξαιρετικό βιβλίο που είχαμε την χαρά να διαβάσουμε στα γαλλικά.
… Αυτά όμως δεν λένε και πολλά σε σχέση με ό,τι πρέπει να ανακατακτηθεί και να ανοικοδομηθεί από την Αριστερά: η κυριαρχία, όχι σαν φυλαχτό αλλά ως συνθήκη δυνατότητας κάθε προοδευτικής πολιτικής. Γιατί, ας το επαναλάβουμε, η έξοδος από το ευρώ είναι πάντα μόνο μια αναγκαία συνθήκη και σίγουρα όχι ικανή. Μπορούμε να βγούμε από το ευρώ με πολλούς τρόπους και από πολλές πλευρές – που δεν αξίζουν καθόλου.

Χιούμορ ή πραγματικότητα ! ?


Ευχαριστώ τον φίλο Ηλία Κ.

Από ζουρλό και τον Ζουράρι μαθαίνεις την αλήθεια

Του Λευτέρη Ριζά

«Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΗΤΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ». Αυτό υποστήριξε σε συνέντευξη του ο Κ. Ζουράρις. Ο οποίος μάλιστα ως «αριστερός» - και πιθανώς  κι αυτός «μαρξιστής» όπως και οι κ.κ. Αρ. Μπαλτάς και Ευκλ. Τσακαλώτος και λοιποί υπουργοί και υψηλόβαθμα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ – δεν δίστασε να επικαλεσθεί τον Λένιν και την ταπεινωτική  συμφωνία του με τους Γερμανούς και Αυστριακούς (τη γνωστή συμφωνία του Μπρέστ-Λιτόφσκ) γιατί αυτό του επέβαλε ο συσχετισμός δυνάμεων.
       «Η αντιπολίτευση χρησιμοποιώντας τη λέξη «εξαπάτησε», ενδεχομένως για αντιπολιτευτικούς λόγους, δείχνει ανεπαρκή γνώση της ελληνικής γλώσσας! Η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν εξαπάτησε τους Έλληνες… Η σημερινή ελληνική κυβέρνηση νικήθηκε κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων του περασμένου Ιουλίου! Ηττήθηκε λόγω ετεροβαρούς συσχετισμού ισχύος! Ως γνωστόν στην πολιτική συνύπαρξη μεταξύ συστημάτων ισχύος υπάρχει πάντοτε και η ήττα… Ο Λένιν στις 3 Μαρτίου του 1918, εξακολουθούσε να είναι στην εξουσία με την κυβέρνηση των Μπολσεβίκων και να κυβερνούν την Ρωσία οι κομμουνιστές; Ναι! Τότε λοιπόν ο Λένιν υπέγραψε ταπεινωτική συνθήκη με τη Γερμανία και την Αυστρία, αναγκαζόμενος να δώσει 5 δισ. μάρκα ως πολεμική αποζημίωση στους Γερμανούς, να αφοπλίσει τον στόλο και να δώσει τα πετρέλαια της Κασπίας σε ποιους; Στην Τουρκία! Τον Λένιν και την επανάσταση των Μπολσεβίκων έσωσαν οι δυο ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, η Γαλλία και η Αγγλία, που έξι μήνες μετά νικήσαν την άλλη ιμπεριαλιστική δύναμη, τη Γερμανία! Έτσι είναι η ετερογονία των σκοπών! Ο Λένιν εξακολουθούσε και μετά την ήττα του να είναι αριστερός ή όχι; Υπάρχει αναμφισβήτητα έλλειμμα διαλεκτικής λογικής (λόγω ίσως συμφέροντος) στους φωνασκούντας περί «εξαπατήσεως» και «δεξιάς» κωλοτούμπας από την πάντοτε αριστερή, αλλά νικημένη ελληνική νυν κυβέρνηση. Προσωρινοί ίσως νικητές οι αποικιοκράτες χρηματοκοπρίτες των Βρυξελλών.»
       Το επιχείρημα αυτό κυκλοφορεί στους κύκλους του ΣΥΡΙΖΑ εδώ και αρκετό καιρό, έχει ειπωθεί και στην Βουλή από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Ο λεξιλάγνος κ. Κ. Ζουράρις απλώς το διατύπωσε με μεγαλύτερη ακρίβεια και «θράσος». Συνεπώς θα ασχοληθούμε με το επιχείρημα και όχι με όσα είπε ο κ. Κ. Ζουράρις στην συνέντευξη του.

Ιστορικές επαναλήψεις Νο 4: Η καθ’ ημάς Ανατολή και το “ρεμπέτ ασκέρ”

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Ο Σαββόπουλος ήταν που έβαλε στο λεξιλόγιο μας την «καθ’ ημάς Ανατολή». Μπορεί τον όρο να είχαν χρησιμοποιήσει άλλοι, εξειδικευμένοι επιστήμονες και λόγιοι, τα αποφθέγματα τους όμως ελάχιστοι τα θυμούνται, ακόμη κι όταν είναι άκρως χαριτωμένα. Ποιος θυμάται ας πούμε, «τα μέζεα του στεατοπυγικού μας υποσυστήματος»;
 Ο Σαββόπουλος έντυσε με λόγια και νότες τα αναρχοαυτόνομα όνειρα και διαθέσεις της νεολαίας του 60. Ωρίμασε μ’ αυτή τη γενιά, την αφομοιωμένη και υποταγμένη στο σύστημα, τη γενιά της επανάστασης και της αρχοντοχωριάτικης μονοκατοικίας στα Βόρεια Προάστια. Προτού εμφανιστεί το ΦέΙσμπουκ, ήταν οι ατάκες του Σαββόπουλου που διαμόρφωναν το λεξιλόγιο αλλά και τη συνείδηση αυτής της γενιάς, που τώρα αποτελεί την «κοινή γνώμη»
 Το γεγονός λοιπόν ότι διαπιστώνει πως «είμαστε ρεμπέτ ασκέρ και η Ευρώπη μας προσφέρεται ως τόπος κανόνων» (συνέντευξη στα ΝΕΑ του Σαββάτου 11/06/16), έχει ιδιαίτερη σημασία. «Η Ελλάδα (συνεχίζει) και ο Νότος πρέπει να εξορθολογήσουν το ανατολικό στοιχείο τους». Και το επιστέγασμα φυσικά: «Το πελατειακό κράτος ανήκει στα ήθη και στα έθιμα μας».

Σύνταγμα

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Η κυβέρνηση, αφού ψήφισε τα φανερά και κρυφά μνημόνια τύπου «κόφτης», τώρα που μπαίνουν σε εφαρμογή τα νέα μέτρα φορολεηλασίας μέσω της αύξησης του ΦΠΑ, ενώ ξεκίνησε τη διαδικασία του 99χρονου ξεπουλήματος με την υπόθεση του Ελληνικού, τώρα που παρέδωσε ακόμα και τις πρώτες κατοικίες στα «κοράκια», τη στιγμή που τίθενται σε εφαρμογή οι νέες ρυθμίσεις του ασφαλιστικού και στέλνονται τα «ραβασάκια» (ήδη 667.000 αγρότες λαμβάνουν τα ειδοποιητήρια με αυξήσεις έως και 31% για τις ασφαλιστικές τους εισφορές), αποφάσισε να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα.

Εφηύρε σαν αντιπερισπασμό την έναρξη της συζήτησης για το Σύνταγμα, ως προσπάθεια να μετακυλήσει τη συζήτηση από το μνημονιακό της έρεβος. Πρόκειται για ένα έδαφος βολικό και στην αντιπολίτευση, που επίσης δεν έχει λόγο να κρατά σε πρώτο πλάνο τη μνημονιακή τραγωδία στην οποία πρωταγωνίστησε.

Μιλούν, λοιπόν, για το Σύνταγμα που θα το φτιάξουν «δημοκρατικότερο». Αλλά αυτοί που τάζουν «δημοκρατικότερο» Σύνταγμα, τι είναι πιθανότερο; Να υλοποιήσουν τη «δέσμευσή τους» ή να πάνε σε ρυθμίσεις που θα εντάσσουν στον καταστατικό χάρτη ό,τι δυσώδες επέβαλαν σε επίπεδο αστικοδημοκρατικής αυθαιρεσίας τα τελευταία χρόνια;

Δημοψήφισμα στη Βρετανία


Ανάρτηση από: Tasos Anastasiou

Σάββατο 18 Ιουνίου 2016

Μέτωπο κατά της λιτότητας ζητάει ο Στουρνάρας... Τί ζούμε;


Ανάρτηση από: Jo Di

Η φωτογραφία του Έλληνα Α/ΓΕΑ με τους Τούρκους πιλότους που, αναχαιτίζουμε κάθε μέρα στο Αιγαίο


Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, Χρήστος Βαίτσης βρίσκεται στην Τουρκία προσκεκλημένος του Τούρκου ομολόγου του Αμπιντίν Ουνάλ.

Ο «πόλεμος» των δημοσκοπήσεων

Του Λευτέρη Ριζά


Οι δημοσκοπήσεις έχουν πια αναδειχτεί σε σημαντικό εργαλείο χειραγώγησης της πολιτικής και κοινωνικής συνείδησης των μαζών. Έστω προσωρινά. Αλλά, πάντως, έχουν μπεί πολύ γερά στο «παιχνίδι» της κατασκευής μια «κοινής» γνώμης που να σκέφτεται και θέλει, ακριβώς αυτά που θέλει το υπάρχον σύστημα –σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Κάθε τόσο και μια νέα δημοσκόπηση της «κοινής» γνώμης – αντιπροσωπευτικό δείγμα πάντοτε εκεί γύρω στα 1003, 1022 ή κάτι περισσότερο, άτομα, από όλες τις περιφέρειες της χώρας, πάντοτε τηλεφωνικά ερωτώμενοι, «αποφασίζουν» για το τι πάει καλά και τι όχι στην χώρα ( οικονομία, πολιτική, πολιτικά πρόσωπα κλπ κλπ ) και ανάλογα με το αποτέλεσμα – κατά παραγγελία ή όχι αδιάφορο προς το παρόν – πανηγυρίζει είτε η εκάστοτε κυβέρνηση είτε η αντιπολίτευση. Μια έρευνα προχτές έλεγε πώς προηγείται σε πρόθεση ψήφου η ΝΔ. Μια νεώτερη – και μάλιστα «αλλοδαπή» - πως ο ΣΥΡΙΖΑ σκίζει. Αυτό θα βοηθήσει βεβαίως τον πρωθυπουργό να κομπάσει λέγοντας πως η πολιτική του διαθέτει την λαϊκή υποστήριξη. 

Μπορεί, πραγματικά, ο λαός να στηρίζει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και να την ξαναψηφίσει. Όπως πριν μερικά χρόνια ψήφιζε και ξαναψήφιζε τη ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ και παλιότερα την ΕΡΕ ή την ΕΚ. Από αυτό μαθαίνουμε – δημοσκοπήσεις και βεβαίως τις εκλογές – τι θέλει η τι είναι διατεθειμένος ένας λαός να κάνει, να διεκδικήσει ή να υποστεί. Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε αν σωστά αποφασίζει ή αν γνωρίζει σε βάθος και πλάτος για ποια πράγματα αποφασίζει.

«Όταν ματαιώνεται η επιθυμία της Δύσης, ανοίγει χώρος στο ένστικτο του θανάτου»

Του Αλαίν Μπαντιού

Ο φιλόσοφος εκδίδει ένα έργο για το φονικό της 13ης Νοεμβρίου, για το οποίο αποδίδει την ευθύνη στην αδυναμία να προτείνουμε μια εναλλακτική για τον κόσμο, όπως είναι. Επισημαίνει, κυρίως, την κατάρρευση των προοδευτικών ιδεών, θύματα μιας βαθιάς κρίσης της σκέψης μετά την αποτυχία του κομμουνισμού. 

Πώς να καταλάβουμε την αινιγματική ενόρμηση του θανάτου που εμπνέει τους τζιχαντιστές; Από τους φόνους του Γενάρη μέχρι αυτούς του Νοέμβρη, καθένας ψάχνει τις κοινωνικές ή θρησκευτικές αιτίες αυτής της «ριζοσπαστικοποίησης» που, εδώ και αλλού, υποκύπτει σε μια βία αδιανόητη. Για τον φιλόσοφο Αλαίν Μπαντιού, οι επιθέσεις είναι μαζικοί φόνοι, συμπτώματα της εποχής μας, όπου βασιλεύει χωρίς όριο ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός. Στο τελευταίο του έργο, «Η δυστυχία μας έρχεται από πιο μακριά: σκέψεις για το φονικό της 13ης Νοέμβρη», που βγαίνει στις 11 Γενάρη από τις εκδόσεις Fayard, θυμίζει την αναγκαιότητα να προσφέρουμε μια ιδεολογική εναλλακτική στην παγκόσμια νεολαία, που νιώθει ματαιωμένη από ένα καπιταλισμό που δεν κρατά τις υποσχέσεις του. 

Τί διαφορές βλέπετε ανάμεσα στις επιθέσεις του Γενάρη και του Νοέμβρη; 

Και στις δύο περιπτώσεις, έχουμε το ίδιο ιστορικό και γεωπολιτικό πλαίσιο, την ίδια προέλευση των εκτελεστών, την ίδια φονική και αυτοκτονική μανία, την ίδια αστυνομική, εθνικιστική και εκδικητική απάντηση από μέρους του Κράτους. Ωστόσο, τόσο από μεριά του μαζικού φόνου όσο και από μεριά της κρατικής απάντησης, υπάρχουν σημαντικές διαφορές. Πρώτον, το Γενάρη, οι φόνοι ήταν στοχευμένοι, τα θύματα επιλεγμένα : οι βλάσφημοι του Charlie Hebdo, οι εβραίοι και οι αστυνομικοί. Ο ιδεολογικός, θρησκευτικός και αντισημιτικός χαρακτήρας των φόνων είναι προφανής. Από την άλλη μεριά, η απάντηση παίρνει την μορφή μιας ευρείας μαζικής επίδειξης, που θέλει να συμβολίσει την ενότητα του έθνους, πίσω από την κυβέρνησή του και τους διεθνείς συμμάχους του, γύρω από ένα ιδεολογικό παράγγελμα, το « είμαστε όλοι Charlie ». Επικαλούμαστε ένα συγκεκριμένο σημείο: την κοσμική ελευθερία, το δικαίωμα στη βλασφημία. 

Οι «Αριστεροί» τζουτζέδες της Νέας Τάξης φέρνουν τον Ηλεκτρονικό Φασισμό (με το πρόσχημα της Φοροδιαφυγής)

Τέλος τα χρήματα – Μόνο με κάρτες οι πληρωμές 
Με την συμπαιγνία όλης της αντιπολίτευσης   
– Μείωση φόρων σε όσους πληρώνουν με πλαστικό χρήμα
– Μόνο με κάρτες οι πληρωμές σε εστιατόρια και κέντρα διασκέδασης
– Υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, δικηγόροι θα πληρώνονται μόνο με κάρτες
– Λίστα με τις “καλές” και τις “κακές” επιχειρήσεις που δέχονται μόνο πλαστικό χρήμα
Υποχρεωτική γίνεται πλέον η χρήση του πλαστικού χρήματος. Τα μετρητά θα αρχίσουν να μας… εγκαταλείπουν σιγά, σιγά. Ουσιαστικά η κυβέρνηση προσανατολίζεται στην υποχρεωτική χρήση καρτών όσο πιο άμεσα γίνεται.

Αριστερά χωρίς πατρίδα

Μια ενοχλημένη μεταμοντέρνα χαύνωση
Του Νίκου Λάιου* 
Patria ο muerte! Venceremos! (Πατρίδα ή θάνατος! Θα νικήσουμε!) Ο συνηθισμένος ληκτικός χαιρετισμός λόγων και επιστολών του Τσε Γκεβάρα. Σαν αχώριστα παιδιά ορμούσαν οι δυο διαβεβαιώσεις στα ανθισμένα ξέφωτα της χειραφέτησης. Κι αναρριγούσαν οι αγρότες κι οι εργάτες της Κούβας και όλων των χωρών που δυναστεύονταν από βαριούς χιονιάδες.
Στη σημερινή ελλαδική Αριστερά είναι πολλοί που έχουν ζεστοτυλίξει, σε αφίσες και μπλουζάκια με σιδηροτυπίες του Τσε, μόνο το δεύτερο παιδί. Το Venceremos. Όποιος καταφέρνει χρόνο για Facebook, σκοντάφτει πάνω στις αμέριστες ηλεκτρονικές φροντίδες πολλών πατεράδων και μανάδων.

Κάτι «σικέ» υπάρχει στο βρετανικό δημοψήφισμα…

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η κοινή ατζέντα των στρατοπέδων «εξόδου» και «παραμονής» είναι ήδη αποτυπωμένη στην ευρω-βρετανική συμφωνία του Φεβρουαρίου
Η διαφαινόμενη (δημοσκοπική) υπεροχή του Brexit βυθίζει τα χρηματιστήρια, εκτοξεύει τις αποδόσεις των ευρωπαϊκών ομολόγων, μηδέ εξαιρουμένων των γερμανικών, προκαλεί φρενίτιδα ζήτησης χρυσού, κατεδαφίζει την ισοτιμία της στερλίνας, συρρικνώνει ακόμη και τα ταπεινά ελληνικά «όνειρα σταθεροποίησης» και προκαλεί απίστευτο κρεσέντο καταστροφολογίας. 

Σε μια κορυφαία επίδειξη αμετροέπειας, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Ε.Ε. Ντόναλντ Τουσκ, επικαλούμενος μάλιστα την ιδιότητά του ως ιστορικού, προέβλεψε ότι μια έξοδος της Βρετανίας από την Ε.Ε. μπορεί να προκαλέσει όχι μόνο διάλυση της ίδιας της Ένωσης, αλλά και το τέλος του δυτικού πολιτικού πολιτισμού! 

Ιδού η Ρόδος

Για τους αριστερούς που παπαγαλίζουν όσα εκπορεύονται από τα Μητροπολιτικά κέντρα των ΗΠΑ και των Βρυξελλών

Του Απόστολου Αποστολόπουλου

Απογοήτευση και δυσαρέσκεια τρώνε, όπως το σαράκι, το ηθικό του Δυτικού Κόσμου, στην ΕΕ και στις ΗΠΑ. Φίλοι εμπειρογνώμονες μου λένε ότι Βρετανοί και Αμερικανοί, στελέχη δημόσιων υπηρεσιών ασφαλείας αλλά και μυστικών υπηρεσιών, θεωρούν σίγουρο ότι το BREXIT θα επικρατήσει, εκφράζοντας το αρνητικό κλίμα. Ο Τραμπ και ο Σάντερς προσωποποιούν την αντίδραση των Αμερικανών  για την ανικανότητα του συστήματος να δώσει απαντήσεις στα προβλήματα.

Είναι η πρώτη φορά που οι οπαδοί και των δυο κομμάτων στις ΗΠΑ στρέφονται σε υποψήφιους μη αρεστούς στις κατεστημένες ηγεσίες. Ο Σάντερς ενόχλησε αρχικά αλλά φάνηκε πολύ γρήγορα ότι δεν μπορούσε να κερδίσει και με τη δήλωσή του ότι θα στηρίξει τη Χίλαρυ στοιχήθηκε στη γραμμή της κομματικής πειθαρχίας. Αγκάθι για την (υπερκομματική) πανίσχυρη άρχουσα ελίτ των ΗΠΑ είναι ο Τραμπ με τις δηλώσεις του ότι θα (επιδιώξει να) συνεννοηθεί με τον Πούτιν και ότι είναι λάθος η επιβολή της Δημοκρατίας με πολέμους, αμφισβητώντας την πεμπτουσία της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Παρασκευή 17 Ιουνίου 2016

Αμέμπτου ηθικής...

Είναι κι αυτές οι αμέμπτου ηθικής βρετανικές υπηρεσίες (DEH, EYDAP, etc) που δε σου επιτρέπουν να σκεφτείς κάτι πιο πονηρό για τη δολοφονία.

Ανάρτηση από: Leonidas Vatikiotis

Ακούστε τη σιωπή…

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί
Ένας σημαντικός σύγχρονος στοχαστής, ο Παναγιώτης Κονδύλης, κυριολεκτώντας σχεδόν, υποστήριζε πως η σύγχρονη Ελλάδα το μόνο που παράγει είναι σημαντικούς ποιητές. Κάθε μέρα που περνά, βλέποντας τον τόπο και την κοινωνία να βουλιάζουν, αναζητείται κάτι για να πιαστούμε, να κρατηθούμε, να αντέξουμε. Ο πόνος είναι μεγάλος όπως και το κρίμα για όσα συντελούνται. Η απλή καταγγελία δεν φτάνει για να εκφράσει τον ψυχικό κόσμο των ανθρώπων. Έχει κουράσει πολύ η καταγγελία. Η σιωπή είναι προτιμότερη, πιο σωστή, πιο μετρημένη. Δεν είναι απουσία άποψης ή συναισθημάτων η σιωπή. Το αντίθετο: μέσα στη σημερινή σιωπή πλημμυρίζουν νοήματα, σκέψεις, πόθοι, ανάγκες, απελπισία, θυμός και οργή.

Η μεγάλη αναδιανομή της ακίνητης περιουσίας 1941-44. Αντίστοιχη της σημερινής

Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα.
75 χρόνια μετά τη μεγαλύτερη αναδιανομή γης, ακίνητων και εισοδημάτων, από την κατοχή του 1941, η ιστορία επαναλαμβάνεται με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Φτωχούς και άνεργους, καταχρεωμένους από τη συνεχή φοροληστεία και τα χαράτσια από τη μία και μαυραγορίτες, τοκογλύφους, τραπεζίτες και το κράτος από την άλλη, στην υπηρεσία των δεύτερων, όπως και τότε, να πρωτοστατούν στη δεύτερη μεγαλύτερη απόπειρα βίαιης αναδιανομής του κόπου και του ιδρώτα εκατοντάδων χιλιάδων εργαζόμενων των δύο τελευταίων γενεών και με σχεδιασμούς που ξεπερνούν τους σημερινούς χρεοφειλέτες στις τράπεζες και το κράτος που χρησιμοποιούνται ως εμπροσθοφυλακή των σχεδιασμών που στοχεύουν στο σύνολο της λαϊκής ιδιοκτησίας που προορίζεται να αποτελέσει τη μεγάλη πηγή κερδοφορίας του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού.

Όποιος φοβάται τη σύγκρουση βολεύεται με την υποταγή!


Ανάρτηση από: http://resaltomag.blogspot.gr

16 Ιούνη 1955... η χούντα της Αργεντινής βομβαρδίζει την πλατεία 1ης Μάη...


...300 νεκροί.
Στις 16 Ιούνη 2008, εγκαινιάζεται μνημείο στη μνήμη των νεκρών...

Σήμερα, εκ νέου μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, λακέδες των ΗΠΑ, στο σβέρκο του μαρτυρικού λαού της Αργεντινής!
 
Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Παλαβός


Ανάρτηση από: ARKAS -The Original Page

Οι προβοκάτσιες γίνονται και εκτός Ελλάδας

…αν κάποιος σχεδίαζε την καλύτερη προβοκάτσια για να γυρίσει την πλάστιγκα υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην Ευρώπη θα έκανε αυτό, αυτή την χρονική στιγμή και σε βουλευτή των Εργατικών! 



Του Γιώργου Νικολάου
Λίγες ημέρες πριν το δημοψήφισμα και ενώ οι περισσότερες δημοσκοπήσεις δείχνουν να προηγείται το Brexit, γίναμε μάρτυρες της δολοφονίας της βουλευτίνας Τζο Κοξ των Εργατικών στη Μάρκετ Στριτ του Μπίρστολ κοντά στο Λιντς.
Τα διεθνή μέσα αναφέρουν πως ο δολοφόνος φώναξε αφότου μαχαίρωσε και πυροβόλησε την βουλευτίνα «Πρώτα η Βρετανία». Να θυμίσουμε πως η βουλευτίνα Κοξ είχε ταχθεί υπερ της παραμονής της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στα ίδια χάλια...


Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Προτεινόμενες θέσεις της ΛΑ.Ε για τα εθνικά θέματα

Του Παύλου Γ. Τουμανίδη*


¨Ο λαός και το έθνος σε κίνδυνο. Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες¨
Από τη διακήρυξη της ΚΟΑ του ΚΚΕ προς το Λαό της Αθήνας, μπροστά στο Δεκέμβρη του ΄44.

Η δραματική ταξική τροποποίηση των συσχετισμών σε βάρος της Εργασίας, που πεισμόνως υλοποιεί το μνημονιακό πρόγραμμα υποδούλωσης- αν και δεν ''βγαίνει'', ούτε κατά τη λογική των συντακτών του ,αλλά προφανώς ακριβώς γι΄αυτό- συνδέεται μ΄ένα συνολικό σχέδιο προληπτικής καταστολής της δυνατότητας κρατικής αυτεξουσιότητας, στα όρια απειλής της εθνικής μας υπόστασης.
Το ''δώρο'' στη ντόπια ολιγαρχία αφορά στην έξωθεν σύσταση μιας ''αποκαθαρμένης''-παρασιτικής ελίτ μεταδημοκρατικού τύπου, που θα μεσολαβεί στο ξεπούλημα των πλουτοπαραγωγικών πόρων υπό το πρόσχημα των επενδυτικών ανοιγμάτων, στην ταχεία άρση των εναπομεινάντων κοινωνικών εμποδίων και τη συγκεντροποίηση του Κεφαλαίου, που προωθεί η ΕΕ, σε σύμφυση με τα συμφέροντα των πολυεθνικών.
Αυτό που τεκταίνεται στις περιώνυμες ''διαπραγματεύσεις'' είναι αν , σε ποιό μέτρο και όριο και με ποιά γεωπολιτικά ανταλλάγματα θα επιτρέπεται στις ντόπιες ελίτ να διατηρούν θύλακες εξουσίας σαν ψευδή εικόνα αναπαραγωγής τους. Ψευδή, γιατί η δημοσιονομική και νομισματική εξουσία έχουν απεμποληθεί, η ντόπια παραγωγή έχει απισχναθεί, η παιδεία έχει προδεσμευθεί στην άμβλυνση της μνήμης και της εθνικής ταυτότητας,η άμυνα της χώρας ετεροπροσδιορίζεται ΝΑΤΟϊκά.

"Παραιτηθείτε"! Τι μπορεί ακριβώς να σημαίνει αυτή η προτροπή !

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη


Πολλές χιλιάδες κόσμου γέμισαν, χθες το απόγευμα την πλατεία του Συντάγματος,  εκφράζοντας την  απογοήτευση και την οργή τους εναντίον της Κυβέρνησης, με  ένα και μοναδικό  επιτακτικό ρήμα : "ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ".

Η εκδήλωση ήταν μεγαλειώδης και δεν θα μπορούσε να μην είναι, αφού δύσκολα πια   συναντά κανείς Έλληνα, που να διαμένει στην Ελλάδα, και  να μην βρίσκεται  στα όρια της απόγνωσης,  που να μην τα βλέπει όλα μαύρα και που να μην είναι εξοργισμένος με τα πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ. Παιδαριώδης, φυσικά, η κυβερνητική προσπάθεια  εμφάνισης μικρής της συγκέντρωσης, εφόσον η άρνηση της πραγματικότητας δεν οδηγεί πουθενά.

Οι 10.000, λοιπόν, πολίτες, κατά τη σχετική δήλωση της Ελληνικής Αστυνομίας, που έλαβαν μέρος στην εκδήλωση της 15ης Ιουνίου, απαιτούν από την Κυβέρνηση να φύγει. Κατανοητή η παρορμητική αυτή επιθυμία πολιτών, που ανεξαρτήτως κομματικής  τους τοποθέτησης,   διαπιστώνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ  όχι μόνον έχει κάνει στροφή 180ο ανάμεσα στις προεκλογικές του υποσχέσεις και στα μέτρα που συναίνεσε  να εφαρμόσει όταν πήρε την εξουσία, αλλά επιπλέον αυτά τα μέτρα βάζουν ταφόπετρα στο παρόν και το μέλλον της χώρας. Εξυπακούεται, ακόμη, ότι ο μέσος, ο απλός πολίτης, δεν είναι διόλου πρόθυμος να συγχωρήσει τον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή   " ήταν οι προηγούμενές του κυβερνήσεις που άρχισαν την καταστροφή", δεδομένου ότι ακριβώς τον ψήφισαν με την πεποίθηση ότι θα ακολουθήσει μια εντελώς διαφορετική πολιτική των προκατόχων του. Αλλά, ούτε, φυσικά, πείθονται οι Έλληνες, από τα κυβερνητικά οράματα  που  "βλέπουν", "αναμένουν", "υπόσχονται" την πολυθρύλητη ανάπτυξη, όχι μόνον επειδή  και οι προηγούμενοι του ΣΥΡΙΖΑ, είχαν ακριβώς τις ίδιες  "αναπτυξιακές οπτασίες", αλλά και επειδή κανείς λογικός άνθρωπος  δεν πιστεύει σε "νεκραναστάσεις". 

Πέμπτη 16 Ιουνίου 2016

Ανεβαίνει ο πυρετός για το Brexit στη Βρετανία

Αναδημοσιεύουμε για την ενημέρωση των αναγνωστών μας το καίριο άρθρο του παλαίμαχου δημοσιογράφου Μιχαήλ Στυλιανού για τις καταιγιστικές εξελίξεις στη Βρετανία και την απροκάλυπτη πλέον στήριξη αρκετών συστημικών μέσων υπέρ του Brexit. Φυσικά γνωρίζουμε ότι η Sun κλπ. δεν αγωνίζεται για τα εργατικά δικαιώματα και αυτά των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης, αλλά όταν βέβαια αγωνίζεσαι ενάντια σε (οικονομική) κατοχή όπως εμείς, κάνεις κάθε συμμαχία να την αποτινάξεις με την ανάκτηση της Εθνικής Κυριαρχίας της κάθε χώρας, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την Εθνική και Κοινωνική Απελευθέρωση, που είναι ο απώτερος στόχος του ΜΕΚΕΑ. Και φυσικά σημειώνουμε ότι σύμπασα σχεδόν η βρετανική «αριστερά» (όπως άλλωστε και η δική μας, άμεσα ή έμμεσα, με τις άθλιες «ίσες αποστάσεις» της), καθώς και τα μίντια της όπως ο Γκάρντιαν, (που στηρίζει και τους απατεώνες του ΣΥΡΙΖΑ και τον Βαρουφάκη) είναι με τις δυνάμεις κατοχής… 
Ανεβαίνει ο πυρετός για το Brexit, στη Βρετανία  Υστερικές αντιδράσεις συμμάχων και εταίρων  Ρωγμές στο Κατεστημένο των ΜΜΕ
Του Μιχαήλ Στυλιανού
Σταθερή αναρρίχηση των δεικτών υπεροχής του Brexit στις προτιμήσεις των Βρετανών με την προσέγγιση της -ίσως καταλυτικής για την ΕΕ- ημερομηνίας του δημοψηφίσματος, επιτείνει την αγωνία  ευρωκρατών, προστατών, εταίρων και συμμάχων.
Δημοσκοπήσεις  εταιρειών παρουσίαζαν την Δευτέρα  υπεροχή του ποσοστού υπέρ της εξόδου  κατά 7 μονάδες, 46-39 -με την εξαίρεση των Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς, οργάνου του Σίτυ, που μάχεται υπέρ της παραμονής στην ΕΕ, να εμφανίζει  υπεροχή του Brexit μόνο κατά δύο μονάδες.
Αλλά και οι «Μπούκις», τα γραφεία στοιχημάτων, στα οποία οι οπαδοί της παραμονής στην ΕΕ αναζητούσαν παρηγορία, ως «περισσότερο αξιόπιστα» ως προς τις προσδοκίες του κοινού, παρουσίαζαν ανησυχητική άνοδο του Brexit στο 43%.

Παραιτηθείτε


Ανάρτηση από: http://www.skitso.biz

Brexit


Ανάρτηση από: https://georgopalis.com

Αριστερά με δεξιά υποκουλτούρα

Είναι πλέον κοινοτοπία να ανακαλύπτεις ότι αυτοί που αποτελούν την «κυβερνώσα Αριστερά» έχουν μικρές διαφορές από τη Δεξιά. Κατ’ αρχήν, η πολιτική που εφαρμόζουν το επιβεβαιώνει αβίαστα. Μνημονιακοί αμφότεροι. Πλήρης ταύτιση. Ίσως και βασιλικότεροι του βασιλέως, οι «δικοί» μας. Στην πολιτική τους δεν υπάρχουν ούτε «κόκκινες γραμμές», ούτε αναστολές. Οι πιο χοντρές κόκκινες γραμμές παραβιάστηκαν κατάφωρα με την πιο πρόσφατη κοινοβουλευτική παρωδία. Με τους «αριστερούς» να υπερψηφίζουν «αν μπλοκ» ότι καταριούνταν και τους «δεξιούς» να καταψηφίζουν ό,τι επιδίωκαν τρίβοντας πίσω από την πλάτη τα χέρια τους. Το πιο επιθετικό ευρωπαϊκό νεοφιλελεύθερο ολιγαρχικό κατεστημένο είχε καταγάγει μια ολοκληρωτική νίκη σε βάρος της Ελλάδας με τον πιο απρόβλεπτο και ανορθόδοξο τρόπο. Οι ίδιοι οι «εχθροί» τους ανέλαβαν και έφεραν σε πέρας ό,τι δεν είχαν καταφέρει να ολοκληρώσουν μέσα σε έξι χρόνια οι φίλοι τους. Αυτοί, οι «αριστεροί», που θεωρούσαν ισοδύναμη με κατοχή την εκποίηση των νευραλγικών συστατικών της χώρας, όπως το «Ελληνικό», έδωσαν τα αεροδρόμια στους ξένους. Αυτοί που θεωρούσαν εξοντωτική κάθε μείωση συντάξεων, αποφάσισαν την περικοπή του ΕΚΑΣ, δηλαδή ενός πολύ σημαντικού κομματιού της σύνταξης των ασθενέστερων πολιτών. Αυτοί που θεωρούσαν την Αμυγδαλέζα στρατόπεδο συγκέντρωσης, έφτιαξαν άλλες 40 «Αμυγδαλέζες». Αυτοί που θεωρούσαν την απέλαση στην Τουρκία ενός μετανάστη απαράδεκτη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, «επαναπροωθούν» εκατοντάδες πρόσφυγες στην Τουρκία με συνοπτικές διαδικασίες. Αυτοί που κατήγγειλαν τις πολιτικές συρρίκνωσης των ασφαλιστικών ταμείων, αύξησης της φορολόγησης, διατήρησης του ΕΝΦΙΑ κ.λπ., ως σχέδιο εξαφάνισης της παραγωγικής μεσαίας τάξης, τώρα επαυξάνουν τα μέτρα. Αυτοί που θεωρούσαν τους ολιγάρχες καρκίνωμα της κοινωνίας, τα βρήκαν μαζί τους σε χρόνο ρεκόρ. Αυτοί που έφτυναν τους ξένους κηδεμόνες, τώρα χαριεντίζονται μαζί τους και υπογράφουν τυφλά και αδιάβαστα τις εντολές τους. Ατελείωτος ο κατάλογος της «αριστερής» ντροπής. Αλλά, το πιο βασικό, ίσως, κοινό γνώρισμα που εξομοιώνει αυτούς τους «αριστερούς» με τους πάσης φύσεως δεξιούς, από τον Καμένο μέχρι τον Μητσοτάκη και τον Γεωργιάδη, είναι ο συμβιβαστικός μέχρι απελπισίας μικροαστικός τους χαρακτήρας και η άνευ ορίων ταύτισή τους με την κουλτούρα της Δεξιάς.

Η Ελλάδα στις ακριβότερες χώρες της ΕΕ

Στη δεύτερη θέση της λίστας με τις ακριβότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα γαλακτοκομικά προϊόντα και στα αβγά και σε άλλα προϊόντα καθημερινής διατροφής, όπως το ψωμί, βρίσκεται η Ελλάδα το 2015.
Τη στιγμή που το διαθέσιμο εισόδημα έχει συρρικνωθεί τα τελευταία χρόνια κατά 25% σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, στη χώρα μας οι τιμές των τροφίμων είναι υψηλότερες από τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Πορτογαλία και την Ισπανία.
Συγκεκριμένα, τα γαλακτοκομικά και τα αβγά στην Ελλάδα είναι ακριβότερα κατά 31% από τον μέσο κοινοτικό όρο. Επίσης, οι τιμές στη χώρας είναι κατά 14% είναι υψηλότερες στο ψωμί και τα δημητριακά ενώ τα αλκοολούχα ποτά είναι ακριβότερα κατά 17%.

Η απομάγευση της εξουσίας

Του Μάνου Στεφανίδη


Μα είναι ποτέ δυνατόν; Είναι δυνατόν να χάσει ποτέ η εξουσία τη μαγεία της, τη σαγήνη της, την ιδιαίτερη της λάμψη; Ίσως το πιο ισχυρό αφροδισιακό της εξουσίας να είναι αυτή η ιδιαίτερη άλως που διαθέτει. Μπορεί λοιπόν ποτέ να την απολέσει; Μα τότε θα συνέβαιναν τα ύστερα του κόσμου όπως θα έλεγε και ο συγχωρεμένος Μήτια Καραγάτσης. Έχουμε ξαναπεί ότι η εξουσία τελικά είναι εξουσία είτε με δεξιό είτε αριστερό πρόσημο. Όσο κυνικός και αν είναι αυτός ο σολιψισμός, όσο απογοητευτική κι αν φαίνεται μια τέτοια διαπίστωση, δυστυχώς συνιστά την πιο πικρή πολιτική αλήθεια. Δείτε τους Συριζανέλ που σήμερα  κυβερνάνε με τον τρόπο που παλιά κατήγγελλαν, δηλαδή με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και με τους "μισθωτούς" της Βουλής σε διακοσμητικό ρόλο.
Όμως στην Ελλάδα της πρώτης φθοράς αριστερά συμβαίνει πασίδηλα αυτό ακριβώς το γεγονός:  Η εξουσία απομυθοποιείται, χάνει τη μαγεία της για να θυμηθούμε τον δημοφιλή όρο του Max Weber κάθε μέρα περισσότερο. Ίσως είναι η πρώτη φορά που όλα, συλλήβδην, τα μαζικά μέσα επικοινωνίας αλλά και τα λεγόμενα social media χρησιμοποιούν το υποκοριστικό όνομα του προέδρου της Δημοκρατίας -και μάλιστα σχετλιαστικά, ειρωνικά, απαξιωτικά- όταν αναφέρονται στον ανώτατο άρχοντα της χώρας. Πρώτη φορά ο ανώτατος πολιτειακός άρχων απλά δεν εμπνέει σεβασμό ως πρόσωπο. Αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας, σε ποιον σήμερα εμπνέει τον ελάχιστο σεβασμό, ποιος σήμερα ζηλεύει τη θέση του; Ακόμα και ο πιο ματαιόδοξος, ο πιο αρχομανής, ακόμα και ο τελευταίος ηγετίσκος της αντιπολίτευσης, ειδικά τη στιγμή αυτή, δεν ζηλεύει τον Αλέξη, δεν θα ήθελε επ'ουδενί να είναι στη θέση του. Το Μαξίμου μοιάζει τόπος τιμωρίας. Μα θα μου πείτε, ο Αλέξης θα ταξιδέψει σε λίγο στην Κίνα, θα δεχτεί τον Ιούνιο τον Γιουγκέρ, και μιλούσε την προηγούμενη εβδομάδα με τον Πούτιν ενώ τον έχει δεξιωθεί ο ίδιος ο Ομπάμα στον Λευκό Οίκο. Θέλουμε, δεν θέλουμε ο Αλέξης είναι ένας διεθνής σταρ, έστω και αναλώσιμος. Ή, έστω, έχει εξασφαλίσει ο ίδιος τα 15 λεπτά  δημοσιότητας του Άντι Γουόρχολ, για πολύ μεγαλύτερο, χρονικό διάστημα και με σαφώς πιο εντυπωσιακή,με παγκόσμια εμβέλεια. Μετά όμως τι;

Ξεσκονίζω ένα παλιό μπουκάλι ουίσκι

ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΣΩ TO Brexit!
Εκεί που δεν το περιμέναμε, με το Brexit, θα συμβεί το ξεσκέπασμα όλων των παλιοτόμαρων, πληρωμένων λακέδων των Βρυξελών. Όλα αυτά τα πρακτοράκια στην Ελλάδα πρόδωσαν και απογοήτευσαν τον λαό ενώ τώρα σπέρνουν την ηττοπάθεια. Κάνουν παρατηρήσεις και διαπιστώσεις του στιλ «τα έκανε σκατά ο Σύριζα… αλλά ο Τσίπρας έχει μεγάλες ικανότητες». Και συνεχίζουν «εκπλήσσομαι… αλλά και να έρθει άλλη κυβέρνηση θα κάνει κάτι καλύτερο?». Αυτοί οι ρουφιάνοι εναντιώνονται στα λόγια την κυβέρνηση του Σύριζα… αλλά δεν θέλουν να πέσει με τίποτα. Είναι τα ίδια αυτά καθάρματα που διαδίδουν ότι… «ο λαός κοιμάται και έχει ατομική ευθύνη ο κάθε πολίτης ξεχωριστά».

Έτοιμα για ξεπούλημα 23 περιφερειακά αεροδρόμια & 10 περιφερειακά λιμάνια


Ανάρτηση από: Jo Di Graphics

Τετάρτη 15 Ιουνίου 2016

Έμμεσο κούρεμα καταθέσεων

Του Άρη Οικονόμου

Μέσω της απαγόρευσης των μετρητών χρημάτων, με διάφορες έωλες δικαιολογίες, θα μπορούν να επιβληθούν αρνητικά επιτόκια, με στόχο τη διάσωση των τραπεζών εκ των έσω – ένα πολύ έξυπνο τέχνασμα που ήδη δρομολογείται.
Στις ελληνικές τράπεζες και στην ασφάλεια των καταθέσεων είναι καλύτερα να μην αναφέρεται κανείς – εκτός εάν έχει την ψευδαίσθηση πως θα επιστρέψουν τα χρήματα που έχουν διαφύγει στο εξωτερικό ή διατηρούνται σε μετρητά, σε μία χώρα που δεν έχει σταματήσει να δρομολογεί μέτρα που τη φέρνουν όλο και πιο κοντά στη χρεοκοπία, μαζί με την έξοδο της από την Ευρωζώνη.

Σημειώσεις – Αναφορές πάνω σε ζητήματα της παλινόρθωσης

Η εισήγηση του Στέλιου Μανούσακα, στελέχους του παλαιού ΚΚΕ(μ-λ), στη συζήτηση της δεύτερης μέρας του διήμερου για τη Μ.Π.Π.Ε. με θέμα: Τομές και προτάσεις που προώθησε η Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανασταση στην παραγωγή και την κοινωνία, αντιμαχόμενη τη γραμμή της παλινόρθωσης.
Βιώνουμε τις επιπτώσεις από το πισωγύρισμα, την αποτυχία, την κατάρρευση δύο μεγάλων νικηφόρων και ελπιδοφόρων προλεταριακών επαναστάσεων του πρώτου μισού του ΧΧ αιώνα. Δεν είναι λίγο, γιατί οι επιπτώσεις παγκοσμίως και σε όλα τα επίπεδα είναι τεράστιες! Το πώς και το γιατί αυτών των ιστορικών ανατροπών δεν μπορεί ακόμη να ερμηνευθεί πλήρως με μεγάλη θεωρητική και πολιτική πειστικότητα και επάρκεια. Προχωράμε με προσεγγίσεις, λοιπόν, με πολλά κενά και ασάφειες.
Όλοι ασφαλώς έχουν κατανοήσει πως, παρά τις όποιες σκόρπιες μικρές ή μεγαλύτερες αναλαμπές εδώ κι εκεί, το παγκόσμιο εργατικό και επαναστατικό κίνημα βρίσκεται σε μια περίοδο ήττας και μπροστά σε  μια σοβαρή κατάσταση αδιεξόδου, και επιπλέον με ανεπαρκή γνώση των πραγματικών όρων όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Η εικόνα αυτή μπορεί να οδηγήσει το παγκόσμιο εργατικό και λαϊκό κίνημα σε μια συμπεριφορά πλήρους εξάρτησης και ενσωμάτωσης μπροστά στις νέες ισχυρές διαταραχές, ανακατατάξεις και κρίσεις των ενδοϊμπεριαλιστικών συσχετισμών δύναμης που – όπως μας διδάσκει η πείρα – μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε πιο σοβαρές συγκρούσεις και ακόμη σε μια νέα παγκόσμια σύρραξη.

Γ.Κοντογιώργης, Το ζήτημα της πολιτικής ευθύνης ή η απολυταρχική "στοίχειωση" της κομματοκρατίας



Ανάρτηση από: http://contogeorgis.blogspot.gr

Αλλοτρίωση και επανάσταση. Πάλι λάθος του Μαρξ;

 Του Ευτύχη Μπιτσάκη

Σε δύο προηγούμενα σημειώματα ασχολήθηκα με το Προσφυγικό, τραγική συνέπεια των πολέμων της Νέας Τάξης. Υπογράμμισα την εγκληματική υποκρισία των κυβερνήσεων των χωρών της Ε.Ε., οι οποίες αρκούνται να καταμετρούν τους νεκρούς και τους πνιγμένους και να εκφράζουν τη λύπη τους, χωρίς να αναφέρουν τη λέξη «πόλεμος» και, φυσικά, χωρίς να κάνουν τίποτα για τον τερματισμό του∙ το αντίθετο μάλιστα!
Η στάση της Ε.Ε., ιμπεριαλιστικής δύναμης, εξηγείται. Αλλά οι λαοί της Ευρώπης που –με εξαίρεση τους Έλληνες– αντιμετώπισαν με εχθρότητα τους πρόσφυγες, με κλειστά σύνορα, με συλλήψεις, με κατακράτηση χρημάτων και τιμαλφών (Δανία);
Πώς εξηγείται η στάση των λαών της Ε.Ε. και ειδικά χωρών που είχαν κάποτε πραγματοποιήσει μια κομμουνιστική επανάσταση (Ουγγαρία) ή είχαν ανεπτυγμένη μαρξιστική θεωρητική παράδοση και εργατικό κίνημα (Αυστρία) ή ακόμα και της Γαλλίας με τις μεγάλες επαναστατικές παραδόσεις (1789, 1830, 1848, 1870, 1941-1945);

Έλληνας ψηφοφόρος


Τυχαίες... συμπτώσεις !


Ευχαριστώ την φίλη Αδαμαντία Σ.

Μια σωτήρια έκρηξη θυμού

Του Χρήστου Γιανναρά

Κ​​άποιοι απορούν: Πώς γίνεται, στη Γαλλία που έχει πολλοστημόριο των δικών μας προβλημάτων, οι διαδηλώσεις, τα συλλαλητήρια, οι μαχητικές διαμαρτυρίες να συγκλονίζουν τη χώρα, από άκρη σε άκρη. Kαι στην Eλλάδα να μην κουνιέται φύλλο, η κοινωνία να βυθίζεται σε τελματώδη αδράνεια, σε ολοσχερή παραίτηση από κάθε διαμαρτυρία, κάθε διεκδίκηση – στην Eλλάδα της ανυπόφορης κοινωνικής αδικίας, της εφιαλτικής ανεργίας, των συσσιτίων που αντιπαλεύουν, εφτά χρόνια τώρα, την παραλυτική ανικανότητα των κυβερνήσεων.
Δεν είναι δύσκολη η απάντηση: Διαδηλώσεις και συλλαλητήρια γίνονται, όταν υπάρχει έστω και ελάχιστη ελπίδα – όταν οι πολίτες βλέπουν ή διαισθάνονται ότι η διαμαρτυρία τους μπορεί να λειτουργήσει σαν πίεση προς τους κυβερνώντες για αλλαγή της λογικής με την οποία χειρίζονται τη «διάθεση των κονδυλίων», αλλαγή στην αξιολόγηση των προτεραιοτήτων. Στην Eλλάδα, σήμερα πια, τέτοια ελπίδα δεν υπάρχει.
Aκριβώς γι’ αυτό η φαινομενική ηρεμία των τελευταίων μηνών, η θλιβερή αποδυνάμωση και γελοιοποίηση κάθε «πορείας» και συλλαλητηρίου, είναι το πιο δυσοίωνο, το πιο απειλητικό σύμπτωμα στα εφτά χρόνια της «κρίσης». Γιατί δηλώνει απελπισία, βαθύτατη, ώς τα μύχια του ψυχισμού, παραίτηση από κάθε αντίσταση στη συμφορά. H βουβή απελπισία είναι κατά κανόνα προμήνυμα ανεξέλεγκτης από τη λογική έκρηξης, τυφλής βίας – κάποιοι (πάντοτε υπερβολικοί) οσμίζονται αίμα.