Τετάρτη 27 Απριλίου 2016

Ο Βύρωνας

Ο Άγιος Λάζαρος ήταν η πρώτη εκκλησία που έφτιαξαν 
οι πρόσφυγες κάτοικοι του Βύρωνα. 

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

Πόλεων ψυχές και μνήμες

Δεύρο έξω…
Είναι το σημείο όπου πραγματοποιούνται έξοδοι. Έξοδοι διαφόρων λογιών. Κάθομαι να τις υπολογίσω και τις βγάζω τρεις: 1. Έξοδος απ’ τη μαυρίλα του θανάτου στη ζωή. 2. Έξοδος απ’ τα πολιτικά γραφεία σε διαδήλωση. 3. Έξοδος από το σπίτι στις ψησταριές και σε καφέ. Είναι ένα σημείο που φωνάζει άφωνα, «δεύρο έξω!».
Το σημείο είναι η πλατεία Αγίου Λαζάρου στον Βύρωνα της Αττικής, στην πόλη στην οποία ζω, στην πόλη την οποία ζω. Στη δυτική άκρη της πλατείας βρίσκεται, από το 1923, το εκκλησάκι το οποίο και έδωσε το όνομά του στην πλατεία. Ο Άγιος Λάζαρος ήταν η πρώτη εκκλησία που έφτιαξαν οι πρόσφυγες κάτοικοι του Βύρωνα, και επί τρία χρόνια ήταν ο μόνος ναός του οικισμού. Ήταν και είναι μικρός, ίσα που χωρά καμιά τριανταριά άτομα στριμωχτά.

Μεγαλείο ψυχής ενός αστέγου

Πανηγυρίζουν την «επιτυχία» της πλήρους και άνευ όρων παράδοσης

Του Παύλου Δερμενάκη

Προκλητικά στημένο το παιχνίδι της «σκληρής» διαπραγμάτευσης


Στην αποικία χρέους που λέγεται Ελλάδα, η εθελόδουλη κυβέρνηση παρουσιάζει σταδιακά τα αποτελέσματα της «διαπραγμάτευσής» της με τους δανειστές σε βάρος του λαού, όχι μόνο για το τώρα αλλά και για τις επόμενες γενιές. Επί της ουσίας, αφού ικανοποιεί σε όλα τις ορέξεις των δανειστών πανηγυρίζει για τις συνεχείς «επιτυχίες» της σε όλα τα μέτωπα, τόσο στα αποτελέσματα της εφαρμογής της μνημονιακής πολιτικής όσο και της διαπραγμάτευσης.

Η πρόσφατη «επιτυχία» της είναι τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν προχθές από την Eurostat και σύμφωνα με τα οποία το πρωτογενές πλεόνασμα (έσοδα μείον έξοδα Δημοσίου χωρίς να λαμβάνονται υπ’ όψιν τα τοκοχρεολύσια) έκλεισε στο +0,7% του ΑΕΠ για το 2015, σε όρους μνημονίου με βάση τις πρώτες εκτιμήσεις, όταν η πρόβλεψη του Προϋπολογισμού 2016 ήταν για πρωτογενές έλλειμμα -0,25% του ΑΕΠ το 2015.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και η πραγματική αλλαγή

Wael Ghonim1: Ας σχεδιάσουμε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που θα προωθήσουν την πραγματική αλλαγή.
Σε άρθρο του στους Ν.Υ. Τimes (3/2/2016) ο γνωστός Αμερικανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Thomas L. Friedman  γράφει ότι αφού τα τελευταία χρόνια είδαμε σειρά «επαναστάσεων του Facebook», από την «Αραβική Άνοιξη» ως την «Occupy Wall Street», σε διάφορες πλατείες, που όλες τροφοδοτήθηκαν από τα social media, μόλις καταλάγιασε η αντάρα στη μεγάλη πλειοψηφία απέτυχαν να φέρουν μια βιώσιμη νέα πολιτική κατάσταση, εν μέρει διότι πολλές φωνές ενισχύθηκαν τόσο έντονα που καθιστούσαν αδύνατη κάθε συνεννόηση και συναίνεση. Και αναρωτιέται αν αυτό δείχνει ότι τα social media είναι καλύτερα στο να διαλύουν παρά στο να συνθέτουν τα πράγματα; Και συνεχίζει, ότι προσφάτως μια σημαντική φωνή απάντησε στην ερώτηση με ένα βροντερό ναι 2. Ήταν η φωνή του Wael Ghonim, που βοήθησε με τη σελίδα του στο Facebook να ξεκινήσει η επανάσταση στην πλατεία Ταχρίρ (2011) η οποία κατέληξε στην ανατροπή του προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ.
Τον Δεκέμβριο του 2015 δημοσιεύτηκε ένα TED3 του Ghonim, για το τι πήγε στραβά4. «Κάποτε είπα αν θέλετε να ελευθερώσετε μια κοινωνία, το μόνο που χρειάζεστε είναι το Διαδίκτυο. Έκανα λάθος. Αυτά έλεγα το 2011, όταν μια ανώνυμη σελίδα που δημιούργησα στο Facebook, βοήθησε την ανάφλεξη της αιγυπτιακής επανάστασης. Η «Αραβική Άνοιξη» αποκάλυψε τη μεγαλύτερη δυνατότητα των κοινωνικών μέσων μαζικής δικτύωσης, αλλά συγχρόνως ξεσκέπασε και τα χειρότερα μειονεκτήματά τους. Το ίδιο εργαλείο που μας ένωσε για την ανατροπή δικτατόρων, τελικά έφερε τον αλληλοσπαραγμό στη χώρα… Θέλω να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου ως ακτιβιστής των social media, και να μιλήσω για τις προκλήσεις που αντιμετώπισα και για το τι πρέπει να γίνει με αυτές.

Δεν πληρώνεις κάθαρμα;


Ανάρτηση από: http://tsiolakis.blogspot.gr

Η Μπιλτ, αρχισυκοφάντης του Ελληνικού λαού, όργανο προπαγάνδας της Γερμανικής Εξουσίας

αποκαλύπτει πρώην αρχισυντάκτης της

Του Μιχαήλ Στυλιανού

Η εφημερίδα Μπιλτ (BILT), η οποία διακρίθηκε στη κατασυκοφάντηση και τη διασπορά αντιπάθειας και περιφρόνησης κατά του ελληνικού λαού -για να προβάλλει την μεθοδευμένη υποδούλωση και εξόντωσή του ως τον αναγκαίο εγκλεισμό σε γερμανικό αναμορφωτήριο- είναι το όργανο προπαγάνδας της γερμανικής εξουσίας.
Αυτό αποκαλύπτει ο τέως αρχισυντάκτης της Peter Bartel, σε πολύκροτο βιβλίο του που κυκλοφόρησε πρόσφατα, με τον μονοσύλλαβο τίτλο «BILΤ». Το βιβλίο, φυσικά προβάλλεται σε κορυφαίους τίτλους άλλων γερμανικών εφημερίδων αλλά βεβαίως «θάβεται» στην αφάνεια από ίδια την  εφημερίδα.
Ο Πέτερ Μπαρτέλ αποκαλύπτει την αλήθεια για τα αίτια της πτώσης μιας άλλοτε μεγάλης λαϊκής εφημερίδας, η οποία εκφυλίσθηκε «σε προπαγανδιστικό φερέφωνο μιας ελίτ εξουσίας».

Σχετικά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ο συγγραφέας του βιβλίου  αποκαλύπτει τι συμβαίνει στα παρασκήνια αυτής της εφημερίδας και γιατί έχασε τρία εκατομμύρια αναγνώστες της, από τα πέντε εκατομμύρια που είχε επί χρόνια.

Στο βάθος απεργία

by Skouliki Tom

Σε βαθύ σκοτάδι έχει βυθιστεί ολόκληρη η χώρα εξαιτίας της απεργίας των δημοσιογράφων, αν και στην Ελλάδα δεν υπάρχει δημοσιογραφία και οι δημοσιογράφοι υπάρχουν μόνο για να γεμίζουν τα πάνελ και τις στήλες των εφημερίδων με τις σκατόφατσές τους.

Ούτε ακούμε, ούτε διαβάζουμε αυτά που λένε.

Δηλαδή υπάρχει κάποιος σοβαρός άνθρωπος που περιμένει να ακούσει τι έχει πει ο Γιάννης Πρετεντέρης και ο Αλέξης Παπαχελάς για την επικαιρότητα;

Υπάρχει έσω και μισό κανάλι ή εφημερίδα που κάνει πρωτογενές ρεπορτάζ; Αφού ο ένας αντιγράφει τον άλλον και όλοι μαζί τα ξένα μέσα. Με βίντεο και φωτογραφίες πολιτών από το facebook βγαίνουν τα δελτία.

Θρηνούν στα social media - κάτι σοβαροί και σοβαρές κατά τα άλλα κύριοι και κυρίες - για την απεργία των δημοσιογράφων γιατί λένε αφήνουν τον ελληνικό λαό χωρίς ενημέρωση και την Κυβέρνηση ανεξέλεγκτη.

Μην υπογράψεις...


Ευχαριστώ το φίλο Χρήστο Κ.

Οι διαφορές ανάμεσα σε Γαλλία και Ελλάδα...


Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Χειραφέτηση της χώρας – Αποφασισμένη ηγεσία

Του Γιάννη Ραχιώτη


Αυτό που λείπει είναι ένα απλό, σαφές σχέδιο για την έξοδο της χώρας από το καθεστώς ημιαποικίας και ηγεσία με θέληση να το εφαρμόσει. Σχέδιο για τη χώρα, υπέρ των λαϊκών στρωμάτων, όχι για την Αριστερά ή, ακόμη χειρότερα, για την οργάνωσή μας ή για κάποιο τομέα οικονομικής δραστηριότητας. Ο καθένας πρέπει να πει σήμερα τι προτείνει. Δεν έχουν νόημα εκκλήσεις για κατασκευές προγραμμάτων στο μέλλον. Τα σημαντικά λέγονται με λίγες και καθαρές κουβέντες. Οι σχοινοτενείς αναλύσεις και «θέσεις», κρύβουν είτε δειλία είτε διανοητική ανημπόρια.
Η Ελλάδα πρέπει -σήμερα, όχι κάποτε- να γίνει ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος. Δεν λέμε να ξαναγίνει, δεν υπήρξε ποτέ. Ο βαθμός της μιζέριας της ήταν πάντα ευθέως ανάλογος του ελλείμματος κυριαρχίας. Στις σημερινές συνθήκες ανεξαρτησία και κυριαρχία σημαίνει άμεση αποχώρηση από τις μεγάλες δυτικές ολοκληρώσεις: Την Ευρωζώνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ, ενδεχομένως και τον ΠΟΕ. Χωρίς αποχώρηση από αυτές τις ολοκληρώσεις, είναι πολιτική απάτη να προτείνουμε φιλολαϊκά μέτρα, αναδιανομή πλούτου, εθνικοποιήσεις, μη πληρωμή του χρέους σε ενωσιακούς οργανισμούς κ.λπ. Τέτοια μέτρα, στο πλαίσιο των δεσμευτικών συνθηκών ίδρυσης και λειτουργίας αυτών των ολοκληρώσεων αφενός είναι παράνομα, αφετέρου ανέφικτα: Λόγω της συμβατικής εκχώρησης της κρατικής κυριαρχίας, η όποια κυβέρνηση, δεν έχει επαρκή εξουσία για άσκηση πολιτικών αντίθετων στο οικονομικά ακραία νεοφιλελεύθερο και πολιτικά υπεραντιδραστικό ενωσιακό Δίκαιο. Επιπλέον, η παραμονή στο ΝΑΤΟ τη στερεί από το αναγκαίο υπόβαθρο ισχύος για την εφαρμογή αντινεοφιλελεύθερων-αντιδυτικών πολιτικών. Γι’ αυτό δεν έχει νόημα η αποχώρηση από την Ευρωζώνη με διατήρηση της υπαγωγής στις υπόλοιπες ολοκληρώσεις.

Ένα πρόταγμα πατριωτικής αναγέννησης

Των Γιώργου Καραμπελιά – Γιώργου Ρακκά*
Τα μνημόνια υπήρξαν το σύμπτωμα μιας ευρύτερης διαδικασίας χρεοκοπίας του ελληνικού «παρασιτικού εκσυγχρονισμού», που έχασε τα τελευταία χρόνια το «κοινωνικό» του πρόσωπο, γιατί ένα ολόκληρο μοντέλο που στηρίζονταν στις εισαγωγές και την κατανάλωση έφτασε στα όριά του, και μετασχηματίστηκε σε ληστρικό παρασιτισμό.
Ο αντιμνημονιακός χώρος, παρά τις αντιστάσεις του, συχνά μαζικές και αγωνιστικές, λεηλατήθηκε από το φιάσκο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, διότι δεν κατάφερε να υπερβεί τους ορίζοντες του παλαιού κρατισμού και παρασιτισμού. Οι έσχατες δυνάμεις αυτού του παρασιτισμού -συσπειρωμένες γύρω από την ήδη κυρίαρχη στους ιδεολογικούς μηχανισμούς, «Αριστερά»-, έπαιξαν το τελευταίο της χαρτί, υποσχόμενες την «επιστροφή» στην χτεσινή ευημερία, εγκλωβίζοντας το αντιμνημονιακό κίνημα σε έναν μονοδιάστατο οικονομισμό. Έτσι:

Ο κάβος και η κάβα…

Του Ρούντι Ρινάλντι


Η κυβέρνηση αναζητεί πολιτικά δεκανίκια – η κοινωνική κατακραυγή αγγίζει τα όρια της «έκρηξης»…
Το πολιτικό προσωπικό και συνολικά το πολιτικό σύστημα υπηρετούν το επιβαλλόμενο καθεστώς της χώρας-αποικίας χρέους και γκέτο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και χωρίς αμφισβήτησή του, θα εναλλάσσονται στην διακυβέρνηση, θα στήνονται πολιτικές καριέρες, θα σημειώνονται αναδιατάξεις με πολιτικούς και κομματικά μορφώματα να αποβάλλονται ή να εκτινάσσονται.
Ο δικομματισμός πλήρωσε συνολικά το λογαριασμό, το ΠΑΣΟΚ σχεδόν διαλύθηκε, ο ΣΥΡΙΖΑ εκτινάχθηκε, η Χ.Α. αναδείχτηκε τρίτο κόμμα, ενώ οι μνημονιακές κυβερνήσεις είχαν μέση διάρκεια ζωής ενάμιση-δύο χρόνια. Σόιμπλε, Μέρκελ και γενικώς οι… Θεσμοί, «κατάπιαν» αρκετούς πρωθυπουργούς και υπουργούς Οικονομικών τα 6 τελευταία χρόνια.

27 Απριλίου 1941. Οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα


Κωνσταντίνος Κουκίδης «ο ήρωας που αρνήθηκε να παραδώσει τη σημαία στους Γερμανούς» ( 27 Απριλίου 1941)

Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει τη σβάστικα.

Oι Γερμανοί αντικρίζουν στο ακραίο σημείο τού βράχου της Ακρόπολης πού δεσπόζει τής πόλης, την γαλανόλευκη σημαία πού θ’ αντικατασταθεί από τον αγκυλωτό σταυρό. Η εθνική Σημαία με το μεγάλο σταυρό στην μέση λάμπει και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα.

Εκεί στην θέση Καλλιθέα, στο ανατολικό σημείο του Ιερού Βράχου ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνο που φρουρούσε τη σημαία μας να την κατεβάσει και να την παραδώσει. Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 8:45 το πρωί έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους, τον διέταξαν να κατεβάσει το Εθνικό μας σύμβολο, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα.

Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του. Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος.. απλά αρνήθηκε! Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στη μεγάλη απόφαση…»ΟΧΙ»!

Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτε άλλο. Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία. Η Ελληνική μεγαλοσύνη. Ο εύζωνας τυλίχτηκε με τη σημαία, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών ρίχτηκε μ’ ένα σάλτο στον γκρεμό, βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμα.

Οταν το πανεπιστήμιο ερευνά...


Τρίτη 26 Απριλίου 2016

«Τσουνάμι» κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών για χρέη προς το δημόσιο

Με καταιγιστικό ρυθμό πολλαπλασιάζονται τις τελευταίους μήνες τα κατασχετήρια τραπεζικών λογαριασμών για χρεή προς το Δημόσιο, που κατά μέσον όρο φθάνουν τις 10.000 την ημέρα. Πρόκειται για την πιο μαζική αποστολή κατασχετηρίων που έχει παρατηρηθεί τους τελευταίους μήνες. μια τάση που συμβαδίζει και με την αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο, που έχουν φτάσει τα 87 δισ. ευρώ.
Τις μαζικές κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών ευνοεί και η δυνατότητα της ηλεκτρονικής αποστολής τους , μέσα από το Μητρώο των Καταθέσεων, που επιτρέπει στο Δημόσιο να έχει πλήρη πρόσβαση σε όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς που έχει ο καταθέτης σε όλες τις τράπεζες. Μεγάλο μέρος των κατασχετηρίων που αποστέλλεται παραμένει ανεκτέλεστο, καθώς πολλοί καταθέτες διατηρούν στους λογαριασμούς τους πολύ λιγότερα χρήματα από αυτά που ορίζει η εντολή κατάσχεσης, ενώ αρκετοί είναι εκείνοι που έχουν ακόμη και μηδενικό υπόλοιπο.

Καμία χώρα δεν σώζεται με χρεοκοπημένο το δημόσιο, τον ιδιωτικό και τον τραπεζικό της τομέα

Η βασικότερη προϋπόθεση για να ξεφύγουμε από την κρίση είναι να μάθουν την αλήθεια οι Πολίτες, καθώς επίσης να την αποδεχθούν – γεγονός που σημαίνει λογικά ότι, τόσο η κυβέρνηση, όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση, θα πρέπει να σταματήσουν να λένε ψέματα στους Έλληνες και να δημαγωγούν. Όλοι όσοι όμως σωστά δηλώνουν κάτι τέτοιο, συμπληρώνουν ταυτόχρονα πως πρέπει να υιοθετηθούν, καθώς επίσης να εφαρμοσθούν τα νέα μέτρα των δανειστών (μνημόνιο IV), χωρίς καμία καθυστέρηση – γεγονός που δεν ταιριάζει με την πρώτη διαπίστωση.
Ειδικότερα, η αλήθεια είναι πως ο δημόσιος τομέας είναι αθεράπευτα υπερχρεωμένος, οπότε χωρίς την ονομαστική διαγραφή μέρους του χρέους δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη – χωρίς όμως ανάπτυξη δεν υπάρχει μέλλον για τη χώρα. Κάτι ανάλογο ισχύει επίσης για τον ιδιωτικό τομέα, αφού τα μη εξυπηρετούμενα χρέη έχουν υπερβεί τα 200 δις €, ενώ τα συνολικά πλησιάζουν το 200% του ΑΕΠ.

Δευτέρα 25 Απριλίου 2016

Ο Πολ Τόμσεν τώρα δικαιώνεται!

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Είτε με «λίστα μέτρων» είτε με «μηχανισμό δέσμευσης», η κυβέρνηση αποδέχεται να φουσκώσει τον λογαριασμό της λιτότητας στα 9 δισ., όσα ακριβώς απαιτούσε το ΔΝΤ.

Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά το δελτίο τύπου που έστειλε στα «απεργούντα» ΜΜΕ το υπουργείο Οικονομικών με τις δηλώσεις του Ε. Τσακαλώτου μετά το Eurogroup, θα διαπιστώσει ότι η κυβέρνηση δεν προέβαλε την παραμικρή ένσταση στη νέα απαίτηση των δανειστών να νομοθετηθούν έκτακτα «προληπτικά μέτρων ύψους 3,6 δισ. Ήταν προετοιμασμένη να αποδεχθεί την ετυμηγορία, με μια απλή υποσημείωση ως προς τη «συσκευασία». Ουσιαστικά, το Eurogroup δεν έκανε τίποτε άλλο από το να επικυρώσει τον «συμβιβασμό της Ουάσιγκτον», δηλαδή τη φόρμουλα που πρότεινε το περασμένο Σάββατο ο Β. Σόιμπλε, κατά την εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ, προκειμένου να γεφυρωθούν οι διαφορές ευρωπαϊκής τρόικας και Ταμείου ως προς τη δημοσιονομική απόδοση των μέτρων 5,4 δισ. (ή 3% του ΑΕΠ) που έχουν ήδη συμφωνηθεί.

Φοβερό...


Ανάρτηση από: ARKAS -The Original Page

Άρωμα Μητσοτάκη

Του πιτσιρίκου

Συγκλονιστικός ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην ομιλία του στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, που διεξήχθη με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια, μέσα σε κλίμα κατάνυξης, ευλάβειας και ιερού δέους, δίνοντας πανηγυρικό τόνο στο ξεκίνημα της Μεγάλης Εβδομάδας. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατήγγειλε τον Αλέξη Τσίπρα που έφερε μόνο δυο Μνημόνια -μέσα σε εννιά μήνες κυβέρνησης- και υποσχέθηκε πως αυτός θα φέρει τρία Μνημόνια σε έξι μήνες, για να βάλει την Ελλάδα στο βιβλίο Γκίνες. 

Επίσης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε πως είναι έτοιμος να διώξει αυτή την ανίκανη κυβέρνηση, ώστε να κυβερνήσει η Νέα Δημοκρατία που είναι πάρα πολύ ικανή, όπως φάνηκε περίτρανα από τις κυβερνήσεις Σαμαρά και Καραμανλή. 

Κυπριακό: Φούρια για λύση

«Φούρια» για λύση, 12 χρόνια μετά το Δημοψήφισμα για το «Σχέδιο Ανάν»!
Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου
Ήταν Κυριακή 24 Απριλίου 2004, όταν μετά από το μνημειώδες διάγγελμα του Προέδρου Τάσου Παπαδόπουλου (Μεγάλη Τετάρτη, 7 Απριλίου), οι Ελληνοκύπριοι ψηφίζουν με ποσοστό 76% εναντίον του Σχεδίου Ανάν. Με εκείνη την πρόταση επίλυσης του τότε ΓΓ/ΟΗΕ Κόφι Ανάν, επιδιωκόταν λύση του Κυπριακού με ουσιαστική αποδοχή των τετελεσμένων που δημιούργησε η Τουρκική εισβολή το 1974 και έκτοτε η κατοχή του 40% της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κρίνεται σκόπιμο να θυμίσουμε ότι οι διεργασίες ξεκινήσαν τον Νοέμβριο 2002, με την κατάθεση ενός πρώτου Σχεδίου, με την εσπευσμένη και χωρίς μελέτη θετική ανταπόκριση του τότε Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη (ΥΠΕΞ ο Γιώργος Παπανδρέου) και την υποστήριξη από τον Πρόεδρο Κληρίδη ενώ και το Εθνικό Συμβούλιο της Κύπρου το αποδέχθηκε αναγκαστικά ως βάση διαπραγμάτευσης παρά τα σοβαρότατα για την βιωσιμότητα της λύσης ζητήματα που ανέκυπταν.

Κόκκινες γραμμές


«Για ανέργους να μιλούμε τώρα!..»

Του Χρήστου Γιανναρά

Π​​έντε χρόνια τώρα (από το 2012), ένα ποσοστό του πληθυσμού της Eλλάδας που ξεπερνάει το 25% των ικανών για εργασία είναι χωρίς δουλειά, άνεργοι. Eνα ποσοστό, περίπου 60%, των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα πληρώνονται με καθυστερήσεις από 2 έως 15 μηνών. Eνα επίσης μεγάλο μέρος των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα εργάζονται ανασφάλιστοι. Oι αμοιβές εργασίας έχουν μειωθεί δραματικά, το κόστος των εντελώς αναγκαίων για την επιβίωση αγαθών και υπηρεσιών είναι απρόσιτο σε πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού, η στέρηση και το μαρτύριο των ψυχολογικών της επιπτώσεων δεν προσεγγίζονται από τις στατιστικές.
Tην ίδια στιγμή το υπόλοιπο του πληθυσμού δίνει την εικόνα και εντύπωση ευζωίας ανέγγιχτης από την «κρίση»: Πολυτελή εστιατόρια κατάμεστα, οι καφετέριες σφύζουν από ξέγνοιαστη νεολαία, οι «μπουτίκ» πολυτελείας απτόητες, η ανανέωση του στόλου των ιδιωτικών αυτοκινήτων συνεχής και εντυπωσιακή. H φτώχεια καταμετρείται αλλά κρύβεται, η άνεση αδικαιολόγητη, σχεδόν αινιγματική, εμφανίζεται και προκαλεί.
Δεκάδες χιλιάδων ανθρώπων τρέφονται καθημερινά από τα συσσίτια των εκκλησιαστικών ενοριών, η αναμμένη θρυαλλίδα δεν πυροδοτεί την κοινωνική έκρηξη χάρη στην απρόσμενη θυσιαστική φιλαλληλία της πιο καταφρονεμένης (από την «προοδευτική» πολιτική και διανόηση) μερίδας των Eλλήνων.

Πρωτοφανής συσσώρευση αστάθειας

Του Άγγελου Συρίγου* 
Η συσσώρευση αστάθειας γύρω από την Ελλάδα είναι πρωτοφανής για τα μεταπολεμικά χρονικά. Και στο παρελθόν υπήρχαν ριζικές ανατροπές στις ισορροπίες και σε κάποιες περιπτώσεις χάος: η αποχώρηση των Βρετανών από τις αποικίες τους, ο αραβικός εθνικισμός και το κίνημα των Αδεσμεύτων, που σαγήνευσε πολλά κράτη της περιοχής, οι αλλεπάλληλοι αραβοϊσραηλινοί πόλεμοι, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, η διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας, οι γιουγκοσλαβικοί πόλεμοι. Όλα αυτά, όμως, είχαν ως χαρακτηριστικό ότι επικεντρώνονταν σε μια περιοχή της γειτονιάς μας. Τα υπόλοιπα κράτη κοίταζαν με ανησυχία, όμως συνέχιζαν έχοντας τη βεβαιότητα κάποιων σταθερών. Για πρώτη φορά τα πράγματα είναι τόσο ρευστά.
Το σταθερό καταφύγιο των τελευταίων δεκαετιών, η Ευρωπαϊκή Ένωση, δείχνει να αρμενίζει χωρίς προορισμό. Η ελληνική οικονομική κρίση κατέδειξε βασικές ανεπάρκειες τόσο σε επίπεδο θεσμών όσο και σε επίπεδο ευρωπαϊκής συναντιλήψεως των κινδύνων. Η παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας έφερε στην επιφάνεια την εντελώς διαφορετική πρόσληψη της ρωσικής απειλής μεταξύ των κρατών του πρώην ανατολικού μπλοκ αφενός και των «παλαιών» Ευρωπαίων αφετέρου. Ακολούθησε η κρίση με τους πρόσφυγες και μετανάστες. Το κοινό ευρωπαϊκό σπίτι μετατράπηκε σε μια σειρά από μαγαζάκια με κατεβασμένα ρολά πίσω από τα οποία οι ιδιοκτήτες παραμόνευαν με τα δίκαννα με την ελπίδα να «μη φτάσουν σε εμάς». Πιθανή έξοδος της Βρετανίας από την Ένωση τον Ιούνιο θα απελευθερώσει ευρύτερες δυνάμεις που δεν είναι ικανοποιημένες από την Ε.Ε.

Τι δεν καταλαβαίνεις ?


Αδικίες

Ο κ. Μητσοτάκης επεσήμανε πως «μόνο μια νέα αξιόπιστη κυβέρνηση μπορεί να αναλάβει το έργο της ανασυγκρότησης της χώρας»

Ανάρτηση από: http://www.skitso.biz

Ο Φιντέλ Κάστρο για το αν η θρησκεία είναι το «όπιο του λαού».

Φράι Μπέττο: Στο κομμουνιστικό κίνημα υπήρξαν κάποιοι άνθρωποι που χρησιμοποίησαν μια φράση του Μαρξ, η οποία βρίσκεται στο κείμενο «Για την Κριτική της Χεγκελιανής Φιλοσοφίας του Δικαίου», που λέει ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Η φράση αυτή έγινε ολοκληρωτικό, απόλυτο, μεταφυσικό δόγμα, έξω από κάθε διαλεκτική.
Τον Οκτώβριο του 1980, για πρώτη φορά στην ιστορία, ένα επαναστατικό κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία, το Σαντινιστικό Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης, εξέδωσε ένα ντοκουμέντο πάνω στη θρησκεία, όπου γίνεται κριτική σ’ αυτό, αν το πάρει κανείς σαν απόλυτη αρχή. Λέει, λέξη προς λέξη: «Μερικοί έχουν βεβαιώσει ότι η θρησκεία αποτελεί ένα μηχανισμό αλλοτρίωσης των ανθρώπων, που χρησιμεύει στη δικαιολόγηση της εκμετάλλευσης μιας τάξης από μια άλλη. Η πιστοποίηση αυτή έχει χωρίς αμφιβολία ιστορική αξία, στο βαθμό που σε διάφορες ιστορικές εποχές η θρησκεία χρησίμευσε σαν θεωρητικό στήριγμα της πολιτικής κυριαρχίας. Αξίζει να θυμίσουμε το ρόλο που έπαιξαν οι ιεραπόστολοι στη διαδικασία της κυριαρχίας και της αποικιοκρατίας σε βάρος των ιθαγενών στη χώρα μας. Χωρίς αμφιβολία, εμείς οι Σαντινίστας βεβαιώνουμε, ότι η δική μας πείρα δείχνει, πως όταν οι χριστιανοί, στηριγμένοι στην πίστη τους, μπορέσουν να απαντήσουν στις ανάγκες του λαού και της ιστορίας, οι ίδιες τους οι πεποιθήσεις τούς ωθούν στη συμμετοχή στην Επανάσταση. Η πείρα μας δείχνει, ότι μπορεί κανείς να είναι πιστός και ταυτόχρονα συνεπής επαναστάτης και ότι δεν υπάρχει αντίθεση ανάμεσα στα δυο».
Κομαντάντε, σας ρωτάω, εσείς πιστεύετε ότι η θρησκεία είναι το όπιο των λαών;

Και ένα και δύο και τρία και τέσσερα Μνημόνια...

Του mitsos175

Και ένα και δύο και τρία και τέσσερα Μνημόνια...
Μόνο τέσσερα; Τώρα που πήραμε το κολάι; Τώρα που άνοιξε η σούφρα; Μνημόνια στην νιοστή. Ως πότε; Μέχρι να πάρουμε απόφαση να ξεσηκωθούμε. Γιατί μη μου πεις, ότι περιμένεις από τους τοκογλύφους να σταματήσουν μόνοι τους; Έχεις δει κανένα καρχαρία να γίνεται χορτοφάγος; Να λέει «σήμερα βαρέθηκα το κρέας, θα φάω φύκια»; Με κάθε ψάρι που καταβροχθίζει, γίνεται μεγαλύτερος, κι όσο αυξάνει η μάζα, τόσο μεγαλώνει κι η όρεξη.

Αλλά ο τοκογλύφος είναι ακόμα χειρότερος. Γιατί το στομάχι του καρχαρία έχει όριο, ενώ ο λογαριασμός στις τράπεζες δεν έχει τελειωμό. Και 100 δις κι 100 τρις τα χωράει άνετα, ενώ περισσεύουν ακόμα περισσότερα. Από τον καρχαρία γλυτώνεις, αν είσαι στη στεριά, από τον πλούσιο πλεονέκτη όμως δεν γλυτώνεις πουθενά. Θα σε φάει σε στεριά, θάλασσα, αέρα ή διάστημα. Ακόμα κι από πεθαμένους τρώνε.

Τι ακολουθεί όμως αφού σε φάνε; Ακριβώς! H χώνεψη κι έπειτα ο απόπατος. Γι αυτό μας έχουν αφοδεμένους, διότι τους επιτρέψαμε να μας καταβροχθίσουν. Και με το φαί δεν πιάνεις κουβέντα, απλά το τρως. Μας έχουν φάει. Όχι όλους όμως.

Ελεύθερος ο ισραηλινός στρατιώτης που εκτέλεσε τραυματισμένο Παλαιστίνιο

Ιερουσαλήμ - Ελεύθερο άφησαν οι ισραηλινές αρχές  τον ισραηλινό στρατιώτη που εκτέλεσε έναν τραυματία Παλαιστίνιο στο Αλ-Χαλίλ, τον περασμένο μήνα. Ισραηλινές πηγές είπαν πως ο στρατιώτης αφέθηκε ελεύθερος για να περάσει το Πέσαχ με την οικογένειά του στη Ράμλα. Ο πατέρας του πήγε στη στρατιωτική βάση,  στο Ρας αλ-Έιν κοντά στο Τελ Αβίβ, για να τον παραλάβει.
Δεκάδες Ισραηλινοί περίμεναν τον στρατιώτη στην πύλη της στρατιωτικής βάσης και τον καλωσόρισαν με πανηγυρισμούς και συνθήματα υποστήριξης. Κάποιοι κρατούσαν πλακάτ που έγραφαν "Σκοτώστε τους όλους (τους Παλαιστίνιους)".  

Εβδομάδα των παθών...

Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Και διαμοίρασαν τα ιμάτια αυτής…

Του Καρτέσιου

Παναγιώτης Λαφαζάνης: Πρόεδρος «Λαϊκής Ενότητας»
Ζωή Κωνσταντοπούλου: Πρόεδρος «Πλεύση Ελευθερίας»
Γιάννης Βαρουφάκης: Δημιουργός του ««DiEM 25»
Κώστας Λαπαβίτσας: Δημιουργός «νέου φορέα, ούτε πολιτικού μόνο, ούτε και μόνο ακαδημαϊκού»

Ο λογαριασμός για τα "φώτα"


Κυριακή 24 Απριλίου 2016

Δημοσιογραφικές απεργίες πονηρές…

Όταν βρίσκεσαι μπροστά σε γεγονότα «πονηρά» και «δόλια» δεν μπορεί να σφυρίζεις αδιάφορα…

Όταν μια κυβέρνηση ταπεινώνεται θορυβωδώς και η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά στο 4ο Μνημόνιο δεν μπορεί οι δημοσιογράφοι να ΣΙΩΠΟΥΝ, λόγω απεργίας!!!

Η απεργία δεν είναι πανάκεια, πολύ περισσότερο δεν είναι «εμπόρευμα» κομματικής ή εργατοπατερικής κατανάλωσης.


Κάθε απεργία αποτελεί ένα μέσον πάλης των εργαζομένων με σκοπό τη διαλεκτική κλιμάκωση των αγώνων τους σε ανώτερες μορφές πάλης, οι οποίες ταυτόχρονα θα πυροδοτούν τους σπινθήρες της γενικής λαϊκής οργής και θα συμβάλλουν στην ΕΝΟΤΗΤΑ των απεργών με το κοινωνικό σύνολο…

Οι γενικές απεργίες δεν γίνονται για το θεαθήναι, έτσι για να «τρέφονται» τα παράσιτα των εργατοπατέρων ή τα παράσιτα των κομματικών γραφειοκρατών…

Όλα αυτά ισχύουν ιδιαίτερα για εκείνες τις απεργίες που αφορούν την ενημέρωση του λαού, δηλαδή των δημοσιογράφων.

Όλες οι απεργίες που «κηρύσσονται» από τις γραφειοκρατικές κλίκες (κομμάτων ή συνδικάτων) δεν έχουν καμία σχέση με την έννοια των απεργιών εκείνων που ανοίγουν πραγματικά αγωνιστικά ΜΕΤΩΠΑ, που ανοίγουν τη σπείρα των κλιμακούμενων μορφών πάλης στα ανώτατα επίπεδα: Γι αυτό όλες αυτές οι απεργίες είναι εκτονωτικές, παρελάσεις θεάματος, που ΟΧΙ μόνο δεν προωθούν τη διαλεκτική του αγώνα, σε πιο «σκληρές» και επαναστατικές μορφές πάλης, αλλά σπέρνουν και την απογοήτευση. 

Κάποιοι από εμάς δεν θέλουν να γίνουν Τούρκοι

Του Άριστου Μιχαηλίδη

Δεν του ξέφυγε προχτές διότι το επανέλαβε και χτες, ο Έσπεν Μπαρθ Άιντα, συμμετέχοντας κι αυτός στο παιχνίδι των εντυπώσεων και της επίρριψης ευθυνών, που οργανώνει η τουρκική πλευρά, η οποία άρχισε ήδη να εφαρμόζει το επόμενο στάδιο του σχεδίου της χωρίς να ενοχλείται ο εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών. «Σε αντίθεση με τις προσδοκίες ορισμένων μερών», λέει, «δεν υπάρχει καμία χαλάρωση στη διαδικασία· κινείται προς τα εμπρός». Ποιοι προσδοκούν, δηλαδή, να υπάρξει χαλάρωση; Ποιοι δεν θέλουν τις διαπραγματεύσεις; «Κάποιοι από μας μπήκαν ήδη στην πορεία εξόδου» (από τον διάλογο), έλεγε προχτές και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. «Κάποιοι από εμάς», μπορεί να ήταν εξ αρχής αντίθετοι με τον τρόπο που ξεκίνησε ο διάλογος και, κυρίως, με το περιεχόμενο της συμφωνίας της 11ης Φεβρουαρίου 2014, που αποτελεί τη βάση των διαπραγματεύσεων, αλλά και το καταφύγιο της τουρκικής πλευράς, για να απαιτεί ως συμφωνημένα αυτά που την εξυπηρετούν. Αλλά, ακόμα κι αυτοί που διαφωνούν, πλην μεμονωμένων εξαιρέσεων, υποβάλλουν τις παρατηρήσεις τους ζητώντας αλλαγή προσέγγισης για να σωθούμε από τις παγίδες. Δεν άκουσα κανέναν να ζητά έξοδο, ούτε χαλάρωση. Άκουσα πολλούς να ελπίζουν ότι θα αποτύχει και αυτή η διαπραγμάτευση διότι πιστεύουν ότι αν συνεχιστεί στη φιλοσοφία που ακολουθείται, την οποία ασπάζονται και οι διαπραγματευτές μας και ο Πρόεδρος μας, η κατάληξη δεν μπορεί να είναι άλλη από την παράδοση της Κύπρου στην αγκαλιά της Τουρκίας. Όπως ακριβώς, και από την άλλη πλευρά, ακούγονται επιχειρήματα ότι αν δεν καταλήξει ο διάλογος σε τελική συμφωνία, θα οριστικοποιηθεί η διχοτόμηση. Αυτά τα δύο ενδεχόμενα είναι όλη η ουσία και αυτά είναι που πρέπει να μας ανησυχούν. Εμάς, όχι τον Άιντα. Αυτός καλά την έχει. Όταν όμως του επιτρέπει η ηγεσία μας να ενισχύει τα τουρκικά επιχειρήματα, ότι δήθεν κάποιοι προσδοκούν στη χαλάρωση, ή και στο ναυάγιο, ή ότι υπάρχουν εμπόδια στις συνομιλίες λόγω των βουλευτικών εκλογών, όπως λένε οι Τούρκοι, έχουμε και επιπλέον πρόβλημα: Ότι στο επόμενο στάδιο, ουδείς θα μπορεί να πείσει ότι ευθύνεται η Άγκυρα για τα αδιέξοδα και όχι «κάποιοι από εμάς», που «μπήκαν ήδη στην πορεία εξόδου». Ή, μήπως, δεν ευθύνεται η Άγκυρα;

Προσοχή με τα Ελληνοτουρκικά: Ο Ερντογάν είναι αυτόν τον καιρό πολύ ασταθής και πολύ νευρικός

Του Δημήρη Κωνσταντακόπουλου

Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι αυτόν τον καιρό πολύ ασταθής και πολύ νευρικός. Είναι επικίνδυνος όσο και ένα πληγωμένο ζώο. ‘Εχει μεγάλη ανάγκη να δείξει ότι υπερασπίζεται σθεναρά το έθνος του, για να διατηρηθεί στην εξουσία και είναι εύκολα χειραγωγήσιμος από διεθνείς δυνάμεις. Μεταξύ των εξωφρενικών που ακούμε αυτές τις μέρες είναι ότι θέλει να παρενοχλήσει αεροπορικά την επίσκεψη Πούτιν στο ‘Αγιο ‘Ορος!

Η Ελλάδα βρίσκεται σε ακόμα χειρότερη κατάσταση από την Τουρκία. Διαλυμένη οικονομικά και κοινωνικά, με κράτος-μπάχαλο, με ασυνάρτητη ηγεσία, τόσο σε επίπεδο κυβέρνησης όσο και αντιπολίτευσης. Στην μνημονιακή καταστροφή και την δια του μνημονίου κατάλυση της λαϊκής, κρατικής και εθνικής της κυριαρχίας, ήρθε τώρα να προστεθεί το προσφυγικό-μεταναστευτικό, ενώ έρχονται μεγάλες και άμεσες γεωπολιτικές απειλές (και κίνδυνοι τρομοκρατίας, αληθινής ή φτιαχτής). Η κοινωνική, κρατική και εθνική υπόσταση του ελληνισμού, στην Ελλάδα και στην Κύπρο, αντιμετωπίζει απειλή που μπορεί να αποδειχθεί θανάσιμη. Σε όλα αυτά το τελευταίο βέβαια που χρειάζεται είναι και μια κρίση με την Τουρκία.

Ψιτ… συνάδελφε! (δημοσιογραφικό και πένθιμο)

Του Δημήτρη Μηλάκα

Για να δημιουργηθούν  οι πιθανότητες  επιτυχίας ενός  αγώνα , βασική προϋπόθεση είναι η διάχυση του δίκαιου χαρακτήρα του στην κοινωνία, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί  ανοχή, συμπάθεια, κατανόηση και υποστήριξη. Δεν υπάρχει άλλος κλάδος, άλλη επαγγελματική κατηγορία, που υπονόμευσε τόσο συστηματικά  αγώνες  (άλλων) εργαζομένων υποθάλποντας τον κοινωνικό αυτοματισμό όσο η δημοσιογραφία και οι δημοσιογράφοι. Ως εκ τούτου, δεν πρόκειται να «κλάψει» κανείς για τον «θάνατο» του  επαγγέλματος…
Ο θάνατος άλλωστε έχει επέλθει προ πολλού και σίγουρα πολύ πριν την κατάθεση του ασφαλιστικού από την κυβέρνηση της «αριστεράς» του Αλέξη Τσίπρα. Η βαριά ασθένεια του επαγγέλματος ξεκινά από πολύ παλιότερα. Τότε, που έδεναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα… Από τότε, το «σύμπλεγμα» των media  τοποθετήθηκε δίπλα στην εξουσία και πρόσφερε τις υπηρεσίες του με το αζημίωτο  για τη διαχείριση (και όχι ενημέρωση) της κοινής γνώμης. Όσο οι πόροι ήταν επαρκείς το σύστημα μπορούσε να εξασφαλίσει την αναπαραγωγή του: εναλλαγή των κομμάτων εξουσίας, μοίρασμα της πίτας στην οικονομική ολιγαρχία, αρκετά ψίχουλα για την ικανοποίηση των ψευδαισθήσεων των «λειτουργών» του Τύπου, κάποιοι από τους οποίους –και όχι λίγοι- συνήθισαν στο παντεσπάνι.

Αδέρφια, συνεχίζουμε να νικάμε!

Του πιτσιρίκου

Σήμερα συμπληρώνονται έξι χρόνια από το πρώτο Μνημόνιο και το αξέχαστο Καστελόριζο, και, καθώς πάμε για το τέταρτο και το πέμπτο 

Μνημόνιο και το δημόσιο χρέος έχει πια εκτοξευτεί, θέλω να στείλω ένα αισιόδοξο μήνυμα σε όλους τους Έλληνες, αφού τα ληξιπρόθεσμα χρέη των ιδιωτών προς το Δημόσιο έφτασαν στο επίπεδο ρεκόρ των 87,71 δισεκατομμυρίων. Μαζί με τα χρέη των ιδιωτών από εισφορές και πρόστιμα στα ασφαλιστικά ταμεία και τα χρέη προς τις Τράπεζες, φτάνουμε σε ένα τεράστιο ποσό· δεν το γράφω το ποσό, γιατί δεν θέλω να το πάρετε πάνω σας και να σταματήσετε τον αγώνα για περισσότερα χρέη.

Εννοείται πως αυτά τα χρέη δεν θα πληρωθούν ΠΟΤΕ. Οι Έλληνες έχουν κάνει στάση πληρωμών -χωρίς να το ξέρουν- και πληρώνουν μόνο τα κορόιδα.
Δεν θα αργήσει η μέρα που οι Έλληνες θα καταφέρουν να φτάσουν το ιδιωτικό χρέος στο ύψος του δημοσίου χρέους.
Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος όλων των Ελλήνων: να φτάσει το ιδιωτικό χρέος το δημόσιο χρέος.

Τότε θα υπάρχει μια ισοροπία ιδιωτικού και δημοσίου χρέους -γύρω στα 500 δισεκατομμύρια ευρώ το καθένα υπολογίζω πως θα είναι όταν επιτευχθεί η …ισοτιμία-, οπότε θα έρθει επιτέλους η ανάπτυξη.

Θεωρώ μαγκιά του Αλέξη Τσίπρα και των περήφανων Ελλήνων να γιορτάζουν την έκτη επέτειο του πρώτου Μνημονίου με ένα ακόμα Μνημόνιο. Αυτά μόνο οι Έλληνες μπορούν να τα κάνουν.

…πολυεθνική Ελλάδα !

Σχόλιο του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!


ΕΤΟΙΜΗ ΓΙΑ ΣΕΡΒΙΡΙΣΜΑ (η πολυεθνική...):
"Καλώς τους" λέγετε η οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ για πρόσφυγες και μετανάστες, "Θα ζήσουμε μαζί" γράφει η ανακοίνωση των καταληψιών "αλληλέγγυων" του City Plaza
…


Υλοποιείτε στην ΠΡΑΞΗ το όραμα (τους) της ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗΣ Ελλάδας.

Η διαπραγμάτευση της σταύρωσης…


Ανάρτηση από: https://georgopalis.com

Το Μνημόνιο του Γιωργάκη

Του Γιώργου Δελαστίκ

Στις 18 Μαρτίου του 2010, μιλώντας στο υπουργικό συμβούλιο, ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου τόνιζε ρητά και κατηγορηματικά: «Η χώρα μας δεν ζητά και δεν θα ζητήσει οικονομική βοήθεια από κανέναν – ούτε απ’ τους Ευρωπαίους εταίρους μας ούτε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο». Έναν μήνα μόνο όμως αργότερα, στις 23 Απριλίου 2010, ο πρωθυπουργός είχε αλλάξει γνώμη, όπως μπορεί να συμπεράνει κανείς από τα όσα σαφέστατα είπε εκείνη την ημέρα από το ακριτικό Καστελόριζο, όπου είχε μεταβεί για να παίξει τη θεατρική παράσταση που είχε προσχεδιάσει.
«Είναι ανάγκη, ανάγκη εθνική και επιτακτική, να ζητήσουμε επισήμως από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης που από κοινού δημιουργήσαμε στην ΕΕ. Έχω ήδη δώσει εντολή στον υπουργό Οικονομικών να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες», λέει με τον πιο επίσημο τρόπο, αφήνοντας άναυδους τους πάντες. Μόνο αυτός γίνεται να αντιλαμβάνεται πώς μπορεί να συνδυαστούν οι δηλώσεις του το Μάρτιο, πως δεν θα πάρει λεφτά ούτε από την ΕΕ ούτε από το ΔΝΤ, με την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης της ΕΕ τον Απρίλιο, που σημαίνει ότι θα πάρει λεφτά και από την ΕΕ και από το ΔΝΤ! Μέσα σε ένα μήνα έχει κάνει στροφή 180 μοιρών, αλλά ούτε που προσπαθεί να τη δικαιολογήσει! Προφανώς θεωρεί τους Έλληνες ηλίθιους. Δείχνει μάλιστα και ενθουσιασμένος με το μηχανισμό στήριξης της ΕΕ. «Διεκδικήσαμε και καταφέραμε να οδηγηθούμε σε μια ισχυρή απόφαση της ΕΕ για τη στήριξη της χώρας μας, με έναν πρωτόγνωρο μηχανισμό για την ιστορία και τα δεδομένα της ΕΕ», κομπάζει και συνεχίζει ακάθεκτος: «Οι εταίροι μας θα συνδράμουν άμεσα και αποφασιστικά ώστε να παράσχουν στην Ελλάδα το απάνεμο λιμάνι που θα μας επιτρέψει να ξαναχτίσουμε το σκάφος μας με γερά και αξιόπιστα υλικά».

Ο κ. Τσίπρας έχει δίκιο!

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Ο κ. Τσίπτρας έγινε πρωθυπουργός υποσχόμενος στον λαό «τέλος στη λιτότητα». Δεν ζήτησε ψήφο υποσχόμενος ότι θα δεσμεύεται στο ΔΝΤ -προκαταβολικά (!) και προληπτικά (!)- τη λήψη μέτρων εναντίον του λαού.

«Το εξαρτημένο, ανυπόληπτο και υπό κατάρρευση πολιτικό κατεστημένο και ο μοιραίος πρωθυπουργός που επέλεξαν παρέδωσαν χθες τη χώρα όμηρο και υπόδουλη στους δανειστές της για πολλές δεκαετίες. Επανέφεραν το διεθνή οικονομικό έλεγχο για να διαχειριστεί τη χρεοκοπία που προσυπέγραψαν (...). Αυτό το έγκλημα σε βάρος του ελληνικού λαού, αυτό το έγκλημα σε βάρος του τόπου, δεν πρέπει να αφήσουμε να ολοκληρωθεί. Το πακέτο της χρεοκοπίας δεν θα περάσει». Αλέξης Τσίπρας.

Αφρός…



Αφρός. Ένα ποσό της τάξης των 100 δις ευρώ ξεπλένεται κάθε χρόνο στη γερμανία, σύμφωνα με έρευνα του γερμανικού υπ.οικ. Είναι ένα ταπεινό 2,6% του γερμανικού αεπ. Συνεπώς ο συγκεκριμένος καπιταλισμός δεν μπορεί να θεωρηθεί μαφιόζικος.
Για την ελληνική περίπτωση δεν υπάρχουν στοιχεία για το θέμα, άρα δεν υπάρχει θέμα… (Υπάρχουν μόνο κακόπιστοι σαν εμάς που υποστηρίζουν το εντελώς αντίθετο). Αξίζει πάντως να δει κανείς τους σπουδαιότερους τρόπους ξεπλύματος στην καθωσπρέπει γερμανία: εμπόριο ακινήτων, εμπόριο ιδιωτικών σκαφών, εμπόριο πολυτίμων αντικειμένων (από ακριβά ρολόγια έως έργα τέχνης), τζόγος… και επιχειρήσεις φαγητού, καφέ… κλπ. Όπου (λέει η έρευνα) υπάρχουν «ειδικές» εταιρείες που έχουν φτιαχτεί γι’ αυτό το σκοπό. Για ξέπλυμα.

Νικάμε ρε, βαστάτε…


Οριστική λύση ή χρεοκοπία

Του Βασίλη Βιλίαρδου

Αυτό που έχει άμεσα ανάγκη η Ελλάδα είναι μία θαρραλέα αντιμετώπιση των προβλημάτων της, με κάθε κόστος – ενώ είναι ανέντιμο και αναξιόπιστο να συνεχίσει να δανείζεται, όταν γνωρίζει πως δεν είναι σε θέση να επιστρέψει τα δανεικά
«Η Ελλάδα έχει πλέον το ηθικό έρεισμα να απαιτήσει τη διαγραφή μέρους του χρέους της, εναλλακτικά το πάγωμα του στο διηνεκές, αφού έχει υποβληθεί σε μία αιματηρή εγχείρηση που διήρκεσε έξι ολόκληρα χρόνια, χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανένας – επειδή οι Έλληνες γνώριζαν τις δικές τους ευθύνες.
Η εγχείρηση όμως απέτυχε με ευθύνη των χειρουργών, ο ασθενής βρίσκεται σε κώμα, ενώ όλοι αναγνωρίζουν το δικαίωμα της Ελλάδας στη διαγραφή του χρέους – γεγονός που σημαίνει πως είναι υποχρεωμένοι οι δανειστές της να το καταλάβουν, καθώς επίσης η κυβέρνηση της να πάψει επιτέλους να εκβιάζεται, σκύβοντας διαρκώς το κεφάλι, εκλιπαρώντας και ζητιανεύοντας».

Ανάλυση

Υποθετικά κάποιος έχει ένα δάνειο 300.000 €, με επιτόκιο 2,3% και με διάρκεια εξόφλησης του ίση με τριάντα χρόνια. Επειδή όμως ο μισθός του έχει μειωθεί, δεν είναι σε θέση να εξυπηρετήσει το χρέος του – οπότε η τράπεζα του προτείνει την επιμήκυνση της αποπληρωμής στα 70 χρόνια, με επιτόκιο 1,5%, για να τον βοηθήσει. Πρόκειται αλήθεια για μία συμφέρουσα προσφορά της τράπεζας;

Έρχεται...


«Μηχανισμός εξισορρόπησης αποκλίσεων»


Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί


Η κάβα των 3 δισ. που φόρτωσαν οι δανειστές την «αξιολόγηση», δημιουργεί προβλήματα στη διαχείρισή της και έτσι η επιστρατεύεται το «δημιουργικό» ταλέντο πολιτικών απατεώνων και δανειστών.
Δεν θα τα νομοθετήσουμε επακριβώς, θα συμφωνήσουμε σε αυτά και θα δημιουργήσουμε έναν «μηχανισμό εξισορρόπησης αποκλίσεων» που, αυτόματα, θα ενεργοποιείται όποτε υπάρχουν αποκλίσεις από το κυρίως πρόγραμμα.
Έτσι, δεν θα υπάρχει καμιά ανάγκη προσφυγής στην Βουλή ούτε νέες ρυθμίσεις και νόμοι ούτε τίποτα. «Λέγε μου ιδέες», γιατί κάτι τέτοιο μπορεί να βγάζει τάχα την ελληνική κυβέρνηση από πρόσκαιρες δυσκολίες, αφού μεταμφιέζει την κάβα σε μηχανισμό εξισορρόπησης, αλλά δημιουργεί ένα προηγούμενο ακόμα χειρότερο: ο μηχανισμός αυτός θα είναι ανεξέλεγκτος, θα αποτελείται από τροϊκανούς και θα αποφασίζει όπως θέλει σε ορισμένες στιγμές. Κάπως έτσι οικοδομείται σε νέο, πιο ποιοτικό επίπεδο το τροϊκανό υπερκράτος κηδεμονίας και καθυπόταξης μιας χώρας.

Το μαρτύριο της διαπραγμάτευσης!


Ανάρτηση από: http://vavanta.blogspot.gr

Σάββατο 23 Απριλίου 2016

Γιατί η Γερμανία πολεμάει τον Ντράγκι

Του Βασίλη Γαλούπη 
Το «δόγμα» ποσοτικής χαλάρωσης του Μάριο Ντράγκι «πιάνει» πλέ­ον ευνοϊκά και την Ελ­λάδα, με τις τράπεζες να επωφελούνται μετά την απόφαση αγοράς από την ΕΚΤ ομολόγων EFSF, όμως φουντώνει ο πόλε­μος της Ευρωπαϊκής Κε­ντρικής Τράπεζας με τον Σόιμπλε.
Η θετική επιρροή της από­φασης Ντράγκι με την τονωτική ένεση στις ελ­ληνικές τράπεζες είναι αδιαμφισβήτητη. Μπορεί, όμως, να αντιστραφεί το κλίμα αν αποτύχει η συνολική πολιτική του Ντράγκι με την ποσοτική χαλάρωση και τα χαμη­λά επιτόκια. Κι αν γυρίσει ο τροχός, τα πράγματα θα είναι δύσκολα.
Όπως έγραψε, άλλωστε, και το «Π» την περασμένη εβδομάδα, το 69,1% του ελληνικού χρέους τοκίζεται με κυμαινόμενο επιτόκιο. Βολικό στην παρούσα φάση, όμως δυσβάσταχτο αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εγκαταλείψει κάποια στιγμή την πολι­τική μηδενικών επιτοκίων. Διότι, εφό­σον δεν «κλειδωθεί» το επιτόκιο στα… χαμηλά, θα μοιάζει με ωρολογιακή βόμβα.