Στο Χίλτον βαράτε Προσοχές! Στη Μακρόνησο σηκώνατε γροθιές…

Εκδήλωση: «Η Ελλάδα, η Αμερική, η Τουρκία και το Μεσανατολικό» (Τετάρτη 25 Οκτωβρίου 2017)

Ο Βαρουφάκης, ο Γαβράς και η παρακμή- ελληνική και ευρωπαϊκή

Του Γιώργου Καραμπελιά

Ο Κώστας Γαβράς, σε παρουσίαση του νέου ογκώδους πονήματος του Γιάνη Βαρουφάκη, δήλωσε πως θα γυρίσει σε κινηματογραφικό έργο τον αγώνα του Γιάνη «ενάντια στο παγκόσμιο σύστημα», συνεπικουρούμενος και από τον Βασίλη Βασιλικό, ο οποίος επίσης συμμετείχε στη συγκεκριμένη εκδήλωση.

Ο Βασίλης Βασιλικός έγινε γνωστός στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για το βιβλίο του, «Ζ», που κυκλοφόρησε το 1966 και περιέγραφε τα γεγονότα της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη και την αποκάλυψη των ηθικών και φυσικών αυτουργών της, εξαιτίας και της επιμονής ενός νέου τότε ανακριτή, του Χρήστου Σαρτζετάκη. Αμέσως μετά, το 1969, στη διάρκεια της δικτατορίας, ο Κώστας Γαβράς μετέβαλε σε κινηματογραφικό έργο, με τεράστια κινηματογραφική επιτυχία, λόγω της δικτατορίας στην Ελλάδα, το βιβλίο του Βασιλικού. Ο Βασιλικός, ο Γαβράς και ο Σαρτζετάκης, εκείνη την εποχή, είχαν πραγματοποιήσει ένα σημαντικό έργο. Στη συνέχεια –όπως πάντα συμβαίνει στον κόσμο που ζούμε–, έδρεψαν από αυτήν τους τη στάση ως καρπούς, αναγνώριση και χρήμα. Ο ένας ανακηρύχθηκε και πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας και δεν ήταν καθόλου χειρότερος, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα, από αυτούς που ακολούθησαν.

Τουρκική στρατηγική

Του Άντη Λοΐζου

ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ ΣΤΟΝ ΣΟΥΝ ΤΖΟΥ

Η συνεχώς μεταβαλλόμενη κατάσταση του Διεθνούς Συστήματος Ασφάλειας από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου διαφοροποιεί συνεχώς και το ισοζύγιο δυνάμεων μεταξύ περιφερειακών αντίπαλων δυνάμεων (Τουρκία, ΡΚΚ, Κούρδοι, Ιράκ, Συρία κ.ά.). Στο κέντρο της αστάθειας στην Εγγύς Ανατολή βρίσκεται η Τουρκία, η χώρα η οποία αφενός μεν θέλει να διαδραματίσει ρόλο περιφερειακής δύναμης, να ελέγξει τους αγωγούς πετρελαίου τους οποίους θέλει να περάσουν από το έδαφος της, προσδίδοντάς της ένα επιπρόσθετο ειδικό βάρος και καθιστώντας την μελλοντικά ηγέτιδα χώρα των Μουσουλμάνων, αφετέρου δε έχει σωρεία προβλημάτων με όλα τα γειτονικά της κράτη αλλά και στο εσωτερικό της. Μετά την κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί, πρέπει να γίνει κατανοητό στις διάφορες δυνάμεις ότι η Τουρκία επιδιώκει να αξιοποιήσει όλους τους παράγοντες ισχύος της και να παίξει ένα παιχνίδι που να την καταστήσει αναγκαία σε όλους (ΗΠΑ, Ρωσία, ΝΑΤΟ, ΕΕ και μουσουλμανικό κόσμο) και έτσι όχι μόνο να διατηρήσει τη θέση της, αλλά και να την αναβαθμίσει. Δεν πρέπει να παραγνωρίζονται οι τουρκικές επενδύσεις στην Αφρική, η τουρκική πολιτιστική (όση μπορεί να υπάρχει) επίδραση και η πολιτική επιρροή στις χώρες της εν λόγω ηπείρου.

Πρώτα προσκυνάνε τα αναδρομικά τους και μετά τη Μακρόνησο!

Του Γιώργου Παπαδόπουλου - Τετράδη

Χτες, περίπου 20 από αυτούς που ψήφισαν τη διάταξη Κατρούγκαλου για να δοθούν εκατομμύρια αναδρομικά στους συνταξιούχους βουλευτές, πήγαν στη Μακρόνησο να προσκυνήσουν. Προφανώς τον αγγλοαμερικάνικο Παρθενώνα της νεώτερης Ελλάδας. Πήραν και αστυνομικούς μαζί τους. Μην τους πάρουν στο κυνήγι όσοι βασανίστηκαν εκεί επειδή δεν υπέγραφαν δήλωση. Μια και ετούτοι οι ξεφτιλισμένοι υπογράφουν τα πάντα χωρίς να απειλείται τίποτε άλλο εκτός από τις καρεκλίτσες τους!

Είχα την τύχη και την τιμή να είμαι επί 14 χρόνια ο αρχισυντάκτης διαχειριστής του πολιτικού ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας μαζί με τον εξόριστο και μυστικό γραμματέα του ΚΚΕ στη Μακρόνησο. Οι δυο μας. Τα γραφεία μας σχεδόν εφάπτονταν. Μοιραζόμασταν τις προσωπικές μας ζωές με εκατέρωθεν εκμυστηρεύσεις, όπως κάνουν οι άνθρωποι που σχεδόν συζούν. Μέχρι που μας χώρισε ο πρόωρος θάνατός του.

Στον πάτο η Ελλάδα και στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης

Ρομποτισμός-τεχνητή νοημοσύνη και προβλεπόμενες επιπτώσεις στην απασχόληση

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 

Εισαγωγή

Η εισβολή των ρομπότ και της τεχνολογικής ευφυΐας προβλέπεται να αλλάξει ριζικά την καθημερινή μας  ζωή. Οι νέες τεχνολογίες, που σε αρκετές περιπτώσεις  εφαρμόζονται ήδη  σε αρκετά  μεγάλη κλίμακα, φέρνουν επαναστατικές ανατροπές, σε όλα τα επίπεδα. Η βασική δυσκολία στο θεωρητικό επίπεδο είναι η αδυναμία της  κυρίαρχης οικονομικής θεωρίας να ερμηνεύσει τον τρόπο λειτουργίας τους. Θα μπορούσε να υποστηριχθεί  ότι το αρχικό μεταβιομηχανικό στάδιο έφθασε στο τέλος του, και ένα νέο στάδιο καπιταλιστικής ανάπτυξης ανατέλλει, μέσα από το παλιό, στο διεθνές οικονομικό προσκήνιο, που είναι αυτό του αυτοματισμού. Το αγωνιώδες ερώτημα που εύλογα τίθεται, εδώ, είναι το αν αυτές οι εγκάρσιες μεταβολές  θα είναι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο. Η εύκολη και γρήγορη απάντηση θα ήταν, ότι θα φέρουν  το καλύτερο, δεδομένου ότι οι νέες αυτές τεχνολογίες προβλέπεται ότι θα απαλλάξουν τον άνθρωπο, σε σημαντικό βαθμό, από  ρουτίνα και βαριά εργασία. Θα μπορεί, έτσι, το ανθρώπινο γένος, να απελευθερώσει χρόνο για την ενασχόλησή του με ότι περισσότερο προτιμά, και δεν μπορούσε μέχρι τώρα να απολαύσει.

Το ηροστράτειο σύνδρομο και η κυρία Ρεπούση

Του Άγγελου Ζαχαρόπουλου

Ο Ηρόστρατος έζησε στην Έφεσο κατά τον 4ο αιώνα π.χ. Είχε διακαή πόθο να γίνει διάσημος. Δεν είχε όμως τις δυνατότητες να αναδειχθεί στη φιλοσοφία, στην επιστήμη, στην πολιτική. Κατέφυγε λοιπόν σε κάτι πρωτόγνωρο : έβαλε φωτιά στον περίφημο ναό της Αρτέμιδος. Τιμωρήθηκε βέβαια με θάνατο και απαγορεύτηκε η μνεία του ονόματός του. Ωστόσο, ο Ηρόστρατος πέτυχε τον στόχο του αφού παρέμεινε διάσημος ύστερα από 2400 χρόνια.

Δεν γνωρίζω κάποιον σύγχρονο ματαιόδοξο που να έχει βάλει φωτιά στην Μητρόπολη της Αθήνας ή να έχει προσπαθήσει να ανατινάξει τον Παρθενώνα, με σκοπό να γίνει διάσημος. Υπάρχουν όμως και άλλοι τρόποι να γίνει κανείς διάσημος, όπως π.χ. η προσβολή «ιερών και οσίων» . Κάτι τέτοιο νομίζω ότι επιχείρησε η κ. Ρεπούση και το πέτυχε με τις αλλαγές που επιχείρησε στην ιστορία και στην γλώσσα μας.
Ποιος θα γνώριζε την κυρία Ρεπούση αν δεν είχε εισαγάγει την περίφημη Ιστορία της Έκτης Δημοτικού το 2007;

Το βιβλίο αυτό προκάλεσε καταιγισμό αντιδράσεων, όχι μόνο για τον αναφερόμενο «συνωστισμό» των κατοίκων της Σμύρνης στα πλοία που τους μετέφεραν από τη Σμύρνη στην Αθήνα, αλλά και για άλλα σημεία αυτού του βιβλίου.

Χώρα καζίνο

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Όταν η δουλοπρέπεια, ο αμοραλισμός και ο κυνισμός, –ο νεοραγιαδισμός με μια λέξη– βαφτίζονται «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική», όταν ο μέσος έλληνας πολίτης εκπλήσσεται δυσάρεστα από την «ευλυγισία» της κυβέρνησής του , όταν ο μέχρι χθες αρλεκίνος Τράμπ διανθίζεται από τον έλληνα πρωθυπουργό με φωτοστέφανο αξιών που δεν έχει, όταν τέλος τα περίφημα ίσα ανταλλάγματα που απαίτησε εξαρχής ο αμερικανός πρόεδρος, μετατοπίζονται μονομερώς –και, ευφυώς θα λέγαμε– σε βάρος των συμφερόντων της Ελλάδας, τότε πρέπει να ανησυχούμε βαθιά τόσο για την ανικανότητα της παρέας που μας κυβερνά, όσο και για το κοινωνικό μοντέλο που αυτή οικοδομεί με απίστευτη προχειρότητα και τυχοδιωκτισμούς στον τόπο μας. Εξηγούμαστε: Ουδείς ανέμενε ότι το ταξίδι στις ΗΠΑ το «πάρε – δώσε» δηλαδή, θα έγερνε θετικά προς τη φτωχή μεριά μας. Όμως εν προκειμένω έγινε μια απίστευτη μεταστροφή, πρωτόγνωρη εντελώς στα μεταπολιτευτικά χρονικά. Η περίφημη «αμερικάνικη βοήθεια» που πάντοτε στις δύσκολες στιγμές επικαλείτο το εγχώριο πολιτικό σύστημα, αυτή τη φορά αντεστράφη σε «ελληνική βοήθεια» προς τις ΗΠΑ και τον …άνεργο αμερικάνικο λαό. Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνεύσει κάποιος τα 2,5 δις δολάρια που θα ανακαινίσουν το στόλο της πολεμικής αεροπορίας, την άνευ ορίων και όρων παράδοση της Σούδας στις πολεμικές ορέξεις των επιτελών των ΗΠΑ, την παραχώρηση του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης και όσων άλλων δώρων δεν περιελήφθησαν στις δημόσιες δηλώσεις των δύο ανδρών; Τι άλλο να υποθέσει κάποιος για μια κυβέρνηση που ενώ δεν παίρνει κανένα αντάλλαγμα που να αφορά το δημόσιο συμφέρον της, υμνεί, υποτάσσεται και εκλιπαρεί την άλλη πλευρά; Ακούγεται σκληρό αλλά είναι η αλήθεια: Η κυβέρνηση Τσίπρα χωρίς να το ομολογεί τα παίζει όλα για όλα: ενδιαφέρεται μονάχα, αποκλειστικά σχεδόν, για την αμερικάνικη εύνοια, για τη χάρη του επικυρίαρχου ηγεμόνα που θα επιτρέψει στην «πρώτη φορά αριστερά» μια δεύτερη εκλογική ευκαιρία. Όλα τα υπόλοιπα είναι στάχτη στα μάτια του κόσμου. Το έργο το έχουμε άλλωστε εμπεδώσει πριν από την επίσκεψη στο Λευκό Οίκο με την αντίστοιχη και κραυγαλέα υποτέλεια στους εκβιασμούς των κάθε λογής επιτελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Ας μη αγωνιούμε λοιπόν. Ας αφήσουμε την κυβέρνηση Τσίπρα να «θριαμβολογεί» για τις διεθνείς φωτογραφήσεις της και την κοινωνία να παίζει τη ζωή της σε «λοταρίες», σε επιχειρήσεις «αλληλεγγύης» και πρωτοβουλίες ενίσχυσης των αδυνάμων.

Πως βάφτισαν δημόσιο χρέος τις ζημιές των τραπεζών

Του Σπύρου Λαβδιώτη

Υπάρχει μια διάχυτη ελληνική και διεθνής γνώμη, η οποία είναι άκρως εσφαλμένη και παραπλανητική, ότι η Ελληνική χρεοκοπία οφείλεται αποκλειστικά στην κρατική ασυδοσία που οδήγησε στον εκτροχιασμό του δημοσίου χρέους.

Η λανθασμένη αυτή γνώμη που επικρατεί και προωθείται ένθερμα από τα ΜΜΕ, συνεχίζει να είναι εμπεδωμένη στο μυαλό του απλού πολίτη ακόμη και σήμερα. Το παράδοξο είναι ότι ενώ έχουν περάσει σχεδόν οκτώ ολόκληρα χρόνια από την αποφράδα μέρα της 10ης Μάιου 2010- ημέρα της υπογραφής του Α’ Μνημονίου της εθνικής υποτέλειας- το κοινό εξακολουθεί να θεωρεί ως δεδομένο ότι το «κρατικό» χρέος προήλθε από την κραιπάλη του δημοσίου.

Η αλήθεια είναι ότι, στην πραγματικότητα ως δημόσιο χρέος βαφτίστηκαν οι ζημιές των ελληνικών τραπεζών που καταστράφηκαν από το ευρωσύστημα. Το ποσό των ζημιών και υποχρεώσεων αρχικά είχε εκτιμηθεί στα € 240 δις. Εξ ου και το σύνολο των δανειακών συμβάσεων του Α’ Μνημονίου (€110 δις) και Β’ Μνημονίου (€130 δις), με το περιβόητο PSI. Σε πρόσφατη δημόσια ομιλία μου για το ίδιο θέμα, οι περισσότεροι ακροατές εξεπλάγησαν. Μάλιστα, ένας αναφώνησε «μα τόσο απατεώνες είναι», ενώ ορισμένοι ρωτούσαν εάν υπήρχε βίντεο της παρουσίασης. Διότι δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι οι πολιτικοί από κοινού με την τρόικα απέκρυβαν επί τόσα χρόνια την αλήθεια από τον ελληνικό λαό. Ήταν αδύνατον να διανοηθούν ότι η πολιτική ηγεσία του τόπου αντί να σώσει το λαό που εκπροσωπεί έσωσε τις τράπεζες και το ευρώ και χρεοκόπησε το λαό![1]

Σεισμός στην Καταλονία: 500.000 στον δρόμο - Καταργεί την κυβέρνηση η Μαδρίτη

Ως τις «χειρότερες επιθέσεις» από τη δικτατορία του Φρανσίσκο Φράνκο χαρακτήρισε τις κινήσεις της ισπανικής κυβέρνησης ο αυτονομιστής ηγέτης της Καταλονίας Κάρλες Πουτζντεμόν.

«Ο λαός της Καταλονίας δεν μπορεί να αποδεχθεί τα μέτρα που αποφασίσθηκαν από την ισπανική κυβέρνηση», πρόσθεσε ο Πουτζντεμόν, ο οποίος ζήτησε από το κοινοβούλιο της Καταλονίας να συνεδριάσει για να συζητήσει τα μέτρα που αποφασίσθηκαν από την ισπανική κυβέρνηση.

Την ίδια ώρα, οι υποστηρικτές της απόσχισης της Καταλονίας κατηγορούν τον Μαριάνο Ραχόι για αντιδημοκρατική στάση, μετά την απόφαση του ισπανού πρωθυπουργού για ενεργοποίηση του άρθρου 155 του ισπανικού συντάγματος.

Ραγδαίες εξελίξεις για την Καταλονία

Αν και δήλωσε ότι δεν αναστέλλει την αυτονομία της Καταλονίας ο Μαριάνο Ραχόι ζήτησε την ενεργοποίηση του άρθρου 155 του ισπανικού Συντάγματος και συγκεκριμένα την κατάργηση της κυβέρνησης της περιφέρειας, τη μεταφορά των εξουσιών της στη Μαδρίτη, τον έλεγχο αστυνομίας και ΜΜΕ, με στόχο τη διενέργεια εκλογών το αργότερο σε έξι μήνες. Οργισμένες αντιδράσεις και ογκώδης διαδήλωση στη Βαρκελώνη. Κάρλες Πουτζντεμόν: Η χειρότερη απόφαση από την εποχή του Φράνκο.  Πρόεδρος καταλανικής Βουλής: De facto πραξικόπημα από τον Ραχόι. Πάνω από 400 δημοσιογράφοι από 80 μέσα ενημέρωσης διαπιστεύτηκαν για να καλύψουν τις εξελίξεις.

Τι ζήτησε ο Ραχόι

► Την παύση από τα καθήκοντά του ηγέτη της Καταλονίας και των μελών της κυβέρνησής του, με παράλληλη ανάληψη των σχετικών καθηκόντων από τα αρμόδια υπουργεία στη Μαδρίτη. Ουσιαστικά αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση της Μαδρίτης θα ελέγχει την αστυνομία, τα τρία βασικά δημόσια μέσα ενημέρωσης στην αυτόνομη περιφέρεια (TV3, ραδιόφωνο και το πρακτορείο ειδήσεων ACN) και θα παίρνει όλες τις αποφάσεις που αφορούν την οικονομία και τη διοίκηση.

Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τα 73 χρόνια από το μπλόκο του Βύρωνα

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Η μνημειώδης στροφή του πρωθυπουργού

Από Freelance Writer

Ανέκαθεν οι φιλελεύθεροι έλεγαν ότι, είναι επιτρεπτό, οφείλει και πρέπει να είναι κανείς σοσιαλιστής και επαναστάτης στα νεανικά του χρόνια – ενώ είναι φυσιολογικό να αλλάζει όταν ενηλικιώνεται, ενστερνιζόμενος το μοναδικό σύστημα που έχει τεκμηριωθεί πως είναι αποτελεσματικό: τον καπιταλισμό.

Εάν λοιπόν προσεγγίσει κανείς τη συμπεριφορά του πρωθυπουργού από αυτήν την οπτική γωνία, συνειδητοποιώντας την ηλικία του, θα πάψει να τον κατηγορεί για κυβιστήσεις, για τη ριζική διαφοροποίηση της θέσης του απέναντι στις Η.Π.Α., για τη (νεο)φιλελεύθερη πολιτική που πλέον ασκεί κοκ. – ενώ είμαστε σίγουροι πως σύντομα θα προβεί σε μείωση των φόρων, καθώς επίσης σε άλλες φιλελεύθερες αλλαγές, έχοντας πλέον ενηλικιωθεί. Εάν και εφόσον βέβαια το επιτρέψουν οι επιτηρητές της χώρας μας – οι οποίοι ουσιαστικά χαράσσουν την πολιτική και κυβερνούν από το παρασκήνιο.

Όσον αφορά τώρα τις ιδιωτικοποιήσεις, είμαστε βέβαιοι πως θα τις προωθήσει – διακριτικά μεν για να μη χάσει τους αριστερούς ψηφοφόρους του, αλλά όσο καλύτερα μπορεί. Ασφαλώς χωρίς να διστάσει ούτε για τις κοινωφελείς επιχειρήσεις, όπως η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, η ΕΥΑΘ κοκ., ούτε για οποιεσδήποτε άλλες. Θεωρούμε δε σίγουρη τη  φιλική στάση του προς την επιχειρηματικότητα, αν και θα στηρίξει εκείνους τους επιχειρηματίες που ο ίδιος θα επιλέξει – όπως άλλωστε όλοι οι φιλελεύθεροι και λοιποί προκάτοχοι του. Τα νέα ΜΜΕ πάντως που τον στηρίζουν κάθε άλλο παρά σοσιαλιστικά είναι, οπότε μάλλον ισχύουν τα συμπεράσματα μας – με εξαίρεση την κομματική εφημερίδα, η οποία τα έχει κυριολεκτικά χάσει.

Με λένε Lewis και μεγάλωσα με γκέι γονείς. Έχω λόγους να λέω ΟΧΙ στον «γάμο» των ομοφυλόφιλων

Είμαι ο Lewis από την Αυστραλία, ένα παιδί “γκέι γονιών” και αυτή είναι η εμπειρία μου από τους γκέι γονείς. Η μητέρα μου και ο πατέρας μου δεν ήταν ποτέ παντρεμένοι και ενώ ο πατέρας μου ήταν ομοφυλόφιλος, η μητέρα μου ήταν “bi”, και είχε περάσει αρκετά χρόνια έχοντας σχέση με γυναίκα, πριν γεννηθώ εγώ. Γεννήθηκα σαν ένα "one night stand" όταν η μαμά και ο μπαμπάς είχαν πιει.

Οι γονείς μου δεν έζησαν ποτέ μαζί, και ήμουν συνεχώς σε ανάδοχη φροντίδα μέχρι που ήμουν περίπου 8 ετών, και μόνο περιστασιακά ζούσα ή έμενα με τη μητέρα μου. Μέχρι τα 13 μου, ήμουν συνεχώς σε ανάδοχους. Από την ηλικία των 2 ετών δεν είχα γνωρίσει τον πατέρα μου, μέχρι που έγινα 13 χρονών. Τότε πήγα να ζήσω με τον πατέρα μου και τον ομοφυλόφιλο εραστή του, καθώς η μητέρα μου ήθελε να περάσω λίγο χρόνο μαζί του, καθώς αυτός δεν είχε δείξει κανένα ενδιαφέρον όταν ήμουν παιδί.

Σαράντα χρόνια μετά…

Το 1977 θεωρείται η χρονιά της κορύφωσης του αντάρτικου πόλης στην τότε δυτική γερμανία. Πράγματι, από πολλές απόψεις, με βάση τα τωρινά δεδομένα (ιδεολογίες, αντιλήψεις) το λεγόμενο «γερμανικό φθινόπωρο» μοιάζει αδιανόητο. Η απαγωγή του βιομήχανου Schleyer από πυρήνα της r.a.f. («τμήμα του κόκκινου στρατού») με την προοπτική της ανταλλαγής του με την απελευθέρωση κρατούμενων / αιχμάλωτων της οργάνωσης· η απόρριψη οποιασδήποτε διαπραγμάτευσης απ’ την τότε δυτικογερμανική κυβέρνηση του Helmut Schmidt και η συνακόλουθη δολοφονία του Schleyer · στη συνέχεια η αεροπειρατεία σε πτήση της Λουφτχάνσα στις 13 Οκτώβρη (του 1977), οργανωμένη απ’ το “λαϊκό μέτωπο της Παλαιστίνης”, με το ίδιο αίτημα (την απελεύθερωση των μελών της r.a.f.) , η προσγείωση του αεροπλάνου μετά από πολλές ενδιάμεσες στάσεις στο Μογκαντίσου της Σομαλίας, και η τελική επέμβαση των «ειδικών δυνάμεων» της γερμανικής στρατοαστυνομίας· η ταυτόχρονη δολοφονία στα περιβόητα «λευκά κελιά» των Gudrun Ensslin, Andreas Baader και Jan-Carl Raspe που πουλήθηκαν σαν “αυτοκτονίες” – το ίδιο θα γινόταν και με την Irmgard Möller (αλλά αυτή επέζησε): αυτά τα γεγονότα και ένας εξαιρετικά ευρύς διεθνής ορίζοντας υποστήριξης ή αντίθεσης με το (γερμανικό και όχι μόνο) αντάρτικο πόλης συνθέτουν ένα παρελθόν βολονταριστικό, ηττημένο, ξεχασμένο· ηρωϊκό και πένθιμο.

Το κόκκινο χρώμα

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Αφορμή γι’ αυτό το σημείωμα, στάθηκε η ξενάγηση στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Μεσσήνης. Εκεί, η αρχαιολόγος ξεναγός εξηγούσε πως οι Σπαρτιάτες φορούσαν πορφυρούς μανδύες πάνω από τις χάλκινες πανοπλίες τους, για να μην φαίνεται λέει το αίμα από τις πληγές τους και δειλιάζουν οι συμπολεμιστές τους.

 Ήταν δυνατόν; Άντρες που από τα έξη τους χρόνια ασκούνταν σε επικίνδυνα αγωνίσματα, όπου οι τραυματισμοί και οι πληγές ήταν μια καθημερινότητα, που από μικρά παιδιά τρέχανε πάνω στον Ταϋγεττο και τον Πάρνονα κυνηγώντας αγριόχοιρους και ζαρκάδια να λιποθυμάνε σαν αρσακειάδες στη μάχη μόλις κάποιος σύντροφος τραυματιζόταν;

 Και όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες, για να μην λογαριάσουμε τους βάρβαρους, ήτανε πιο ατρόμητοι από τους σκληροτράχηλους Σπαρτιάτες, αντέχανε καλύτερα τη θέα του αίματος στους συμπολεμιστές τους;

 Το λαμπερό κόκκινο, το πορφυρό, είναι το χρώμα της προτίμησης των περισσότερων μικρών παιδιών, των νηπίων κυρίως.

«ΠΑΓΩΣΑΝ» όλες οι πληρωμές! ΕΠΙΑΣΑΝ Έλληνες ευρωβουλευτές να κλέβουν...

Σοκ έχει προκαλέσει στις Βρυξέλλες η απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να «παγώσει» όλες τις πληρωμές προς τους τοπικούς συνεργάτες (local assistants) των Ελλήνων ευρωβουλευτών, επειδή ερευνά κατά πόσο οι τελευταίοι απασχολούν ...«μαϊμού» συνεργάτες! 

Η Ελλάδα, όπως αποκαλύπτει σε ρεπορτάζ της η εφημερίδα "δημοκρατία", βρέθηκε στο μικροσκόπιο της OLAF, της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης, μετά την καταγγελία κατά του ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Μανώλη Κεφαλογιάννη ότι εισέπραττε το 60% του μισθού συνεργάτιδάς του. Η αρμόδια επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου, με επικεφαλής τον Γάλλο ευρωβουλευτή Ζαν-Μαρί Καβαδά, εξετάζει το αίτημα άρσης της ασυλίας του κ. Κεφαλογιάννη και σύντομα θα κάνει τη σχετική εισήγηση στην Ολομέλεια. «Οι πλαστογραφίες και οι εκβιασμοί σε βάρος του κ. Κεφαλογιάννη δεν μπορούν να πλήξουν ούτε τον ίδιο ούτε και την οικογένεια του», είχε απαντήσει μέσω κύκλων του ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ, όταν είχε προ μηνών δημοσιοποιηθεί η υπόθεση. 

Κωλοτούμπας

Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Το φύλο, η οικογένεια, η απελευθέρωση της επιθυμίας…

…και ο εαυτός μας ως πράγμα

Του Γιώργου Ρακκά από την Ρήξη φ. 137

Δεν αρκεί η επίκληση στα ατομικά δικαιώματα και τις λοιπές αξίες της ανοιχτής κοινωνίας για να δικαιολογήσει την αίγλη με την οποία η ίδια η παγκοσμιοποιητική εξουσία περιβάλλει διοργανώσεις όπως το Gay Pride, οι οποίες τείνουν να μεταμορφωθούν σε θεσμικό τελετουργικό που καλείται να υπηρετήσει η σύγχρονη φιλελεύθερη πολιτειότητα των ατομικών δικαιωμάτων.
Αυτή ακριβώς η αίγλη είναι που μας κάνει να πιστεύουμε ότι το Gay Pride εκπληρώνει άλλη λειτουργία, από εκείνη που επικαλείται η κυρίαρχη κατάσταση μέσα στην πολιτική ή τον πολιτισμό: Κι αυτό διότι, από τον ίδιο του τον χαρακτήρα, ως δημόσιας επίδειξης πρακτικών σεξουαλικής ελευθεριότητας, έρχεται να υπονομεύσει εκείνες ακριβώς τις προϋποθέσεις πάνω στις οποίες διασφαλίζεται η ελευθερία του κάθε ανθρώπου να ορίσει εκείνος την ερωτική του ζωή.
Υπάρχει μια θεμελιώδης διάκριση που εντοπίζεται στα θεμέλια του δημοκρατικού πολιτεύματος και συνιστά ουσιαστική ασφαλιστική δικλείδα για την αποτροπή κάθε μορφής ολοκληρωτικής διολίσθησης: Η διάκριση ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας.

Ο Μάικλ Μπλακ συζητά με τη Φωτεινή Μαστρογιάννη για την παγκόσμια διακυβέρνηση και το μέλλον της Ευρώπης

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

Το Διαδίκτυο έχει αναδείξει νέους διαμορφωτές κοινής γνώμης, προσωπικότητες που δεν είναι γνωστές από τα παραδοσιακά ΜΜΕ και που πολλές φορές εκφράζουν μία εναλλακτική άποψη. Οι νεότερες γενιές, ειδικότερα, αγαπούν αυτές τις διαφορετικές φωνές πολύ περισσότερο από τους «επώνυμους» και τις παρακολουθούν κυρίως μέσω του YouTube.

Ο Μάικλ Μπλακ (Michael Black) είναι μία τέτοια ανερχόμενη φωνή του YouTube, Βρετανός, πρώην αναλυτής της εταιρείας πληροφορικής Intel αλλά και πολιτικός σχολιαστής. Τις απόψεις του θα τις ακούσετε στο κανάλι του στο YouTube: Michael Black.

Στη συζήτηση που έκανε με τη Φωτεινή Μαστρογιάννη περιέγραψε το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ερμήνευσε το μεταναστευτικό πρόβλημα αλλά και την απώλεια της Ευρωπαϊκής κουλτούρας και ατομικής ταυτότητας. Επισήμανε ότι είναι πολύ πιθανή μία εσκεμμένη μαζική εξόντωση πληθυσμών ως «προτεινόμενη λύση» από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ  για το «πρόβλημα» του υπερπληθυσμού.

Φωτεινή Μαστρογιάννη: Μάικλ, ποια είναι η άποψή σου για την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Μάικλ Μπλακ: Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει γίνει ένα υπερκράτος που δεν είναι υπόλογο σε κανέναν. Ως εκ τούτου, αποτελεί κίνδυνο για την ελευθερία και την ασφάλεια των πολιτών των κρατών μελών της.

Με άθεους, με εκκλησιομάχους, με καταδιεφθαρμένους πολιτικούς «το έθνος δεν στέκη»

Του Δημήτρη Νατσιού

Στον 2ο τόμο των «Απομνημονευμάτων του Κολοκοτρώνη» – (έκδ. Γ. Βαλέτα, σελ. 323 )-εντόπισα ένα πολύ ωραίο και διδακτικό επεισόδιο, που διαδραματίζεται κατά την Αγιασμένη Επανάσταση του ΄21. Το διηγείται ο Γεώργιος Τερτσέτης-τι σπουδαίος άνθρωπος- σε λόγο του στις 25 Μαρτίου του 1855, στην τότε Βουλή των Ελλήνων. Το μεταφέρω, ως έχει:

«Κύριοι ακροαταί, εις τα 1822 πολεμιστής, στρατιώτης περίφημος επήγε εις σεβάσμιον πνευματικόν να ξομολογηθεί, να μεταλάβει.

Εξωμολογήθη ο πνευματικός του ευχήθη, τον εχαίδευσεν, αλλά του είπε: δεν ημπορώ να σε δώσω μεταλαβιά.

-Διατί;

-Χύνεις αίμα ανθρώπινο…!

Ωργίσθη ο στρατιώτης και έτρεξε παραπονούμενος εις τον επίσκοπον Μεθώνης. Του είπε όσα λέγει ο πνευματικός , ο στρατιώτης ήτο θυμώδης. Τον ήκουσεν ο επίσκοπος. Την Κυριακή του λέγει, ήσου (=να είσαι) εις την λειτουργίαν, ήσου πλησίον μου.

Ήλθε η Κυριακή, ψάλλεται η λειτουργία. Ο Δεσπότης εις την μεσινή θύρα, εις την ώρα της μεταλαβιάς, κρατώντας το δισκοπότηρο, φωνάζει τον στρατιώτη.

Έλα, του λέγει, πάρε, κράτει το δισκοπότηρο, μετάλαβε με τα ίδια σου τα χέρια, τα χέρια σου είναι πλέον αθώα, πλέον ευεργετικά εις την πατρίδα από τα εδικά μας. Ημείς οι ιερείς δεόμεθα τον Ύψιστο με τη φωνή, εσύ, σταίνοντας τα στήθη σου, εις τα βόλια του εχθρού».

Κείμενο που μοσχοβολάει ευωδία λευτεριάς, τα άνθη τα μυρίπνοα της αρχοντικής Ορθοδοξίας μας. Λόγια όμως που διδάσκουν και σήμερα, την γενιά την δικιά μας που είναι για τα… πανηγύρια. (Στα μέρη μου, στην αλίπληκτο Πιερία, λέμε μια «νόστιμη» παροιμία: «Η ψείρα μας στον Έλυμπο και μεις στα πανηγύρια». Δηλαδή η φτώχεια και η δυστυχία μάς έχει αφανίσει και μεις ασχολούμαστε με τις προστυχιές και τις παλαβομάρες των «καντιποτένιων», όπως τους ονόμαζε τους πολιτικάντηδες, ο πατριδοφύλακας στρατηγός Μακρυγιάννης).

Το ασπόνδυλο

Της Δήμητρας Μυρίλλα

Το ασπόνδυλο: ως επίθετο σημαίνει «χωρίς σπονδυλική στήλη».

Ουσιαστικοποιημένο, ουδέτερο και μόνο στον πληθυντικό, περιλαμβάνει την κατηγορία των ζώων που δεν έχουν σπονδυλική στήλη. Το ασπόνδυλο (ουδέτερο στον ενικό) χρησιμοποιείται και μεταφορικά για να δηλώσει τον δουλεπρεπή, αναξιοπρεπή, δειλό. Ως συνώνυμα βρίσκουμε το οσφυοκάμπτης και εθελόδουλος.

Στη φύση απαντάται σε μεγάλο πληθυσμό του ζωϊκού βασιλείου και όπως κάθε άλλος ζωϊκός οργανισμός εξυπηρετούν μια λειτουργία στην αναπαραγωγή του φυσικού συστήματος.

Ενίοτε απαντάται και στην κοινωνία των ανθρώπων. Σε αυτή την περίπτωση, το ασπόνδυλο, επίσης, εξυπηρετεί μια λειτουργία αναπαραγωγική, αυτή του συστήματος και οπωσδήποτε όχι του Ανθρώπου (με Α κεφαλαίο). Συχνά, δε, το είδος απαντάται και σε πρωθυπουργούς, οι οποίοι ηγούνται ομάδας άλλων ασπόνδυλων.

Γιά όλους φροντίζουμε

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Δικαιωματισμός, η γεροντική αρρώστια των κοινωνικών κινημάτων

Του Φώτη Τερζάκη

Πολύς λόγος γίνεται σήμερα για την αποτυχία και καταβύθιση της Αριστεράς, και η βαθιά συνειδητοποίηση του γεγονότος μοιάζει να συντρίβει πολλές συνειδήσεις. Στην πραγματικότητα, για ένα εγρήγορο κομμάτι τού κινηματικού κόσμου η συνειδητοποίηση αυτή είχε γίνει πολύ νωρίτερα, ήδη στη δεκαετία του ’60. Το τραγικό γεγονός τού οποίου γινόμαστε μάρτυρες σήμερα είναι μάλλον η αποτυχία εκείνου που τότε, στη δεκαετία του’60 και του ’70, φάνηκε για μία στιγμή ότι έπαιρνε τη σκυτάλη της κοινωνικής αμφισβήτησης και του οραματισμού μιας αληθινά νέας κοινωνίας από τα χέρια μιας ήδη συνθηκολογημένης Αριστεράς: των λεγόμενων νέων κοινωνικών κινημάτων (γυναικείο, ομοφυλόφιλο, αντιψυχιατρικό, αντιρατσιστικό, οικολογικό, κ.ά.) που βρέθηκαν προς στιγμήν στην πρώτη γραμμή των αντικαπιταλιστικών αγώνων στον μητροπολιτικό κόσμο.

Όσο εγώ κάνω πολέμους, εσείς υπογράφετε

Ανάρτηση από: https://jodi.graphics

Επενδυτές. Δηλαδή;

Του Ευτύχη Μπιτσάκη

Τα αινίγματα
Αυτά τα μαύρα ανοιξιάτικα λουλούδια
που μου φυτέψαν μέσα στο κεφάλι
δεν είναι μνήματα
είναι μηνύματα
που όταν ήρθαν
δε μπόρεσα να συλλάβω
το χρησμό τους
κι έτσι ρίχνουνε τώρα μες στο σώμα μου
τα οριστικά τους τα μελάνια
με σχεδιάζουν με τις αρτηρίες μου
σαν κάτι πολύχρωμες διαφημίσεις
ξένων φαρμακευτικών εταιριών
της PFIZER ή της GEIGY
της ABBOTT ή της BAYER
Μίλτος Σαχτούρης

Καιροί της καταφρόνιας! Η κυβέρνηση μοχθεί να επιτύχει την πραγματοποίηση επενδύσεων (προφανώς ξένων). Η ΝΔ κατηγορεί την κυβέρνηση ότι με την τακτική της γίνεται εμπόδιο στην προσέλκυση ξένων επενδυτών.
Τι σημαίνει επενδυτής; Πρόκειται για κάποια πολυεθνική ή για κάποιον «φιλέλληνα». Αλλά γιατί η ξένη πολυεθνική ή ο ξένος «φιλέλλην» θα «επενδύσουν» τους καρπούς του μόχθου τους στη χώρα των απογόνων των αρχαίων Ελλήνων, οι οποίοι «έδωσαν τα φώτα της φιλοσοφίας, της επιστήμης και της τέχνης» στους ημιβάρβαρους της Ευρώπης; Πρόκειται για πράξη αναγνώρισης και εξόφληση χρέους;

Το ΚΚΕ του Χαρίλαου, γνώριζε πολύ καλά τι σήμαινε η 18 Οκτώβρη 1981

18 Οκτώβρη 2017... Τσίπρας: «Με τον πρόεδρο Τραμπ, μοιραζόμαστε τις ίδιες ιδέες για τη δημοκρατία»!

Πόσο αμερικανοτσολιάς... θεέ μου!

Αλέξης Τσίπρας: «Η Ελλάδα είναι στρατηγικός εταίρος και πάντα ήταν αξιότιμος εταίρος. Μοιραζόμαστε κοινές αξίες. Αξίες ελευθερίας και Δημοκρατίας»

Σήμερα, δυστυχώς, αναζητούμε το χθες του μεγάλου ηγέτη!

18 Οκτώβρη 1981... Πριν 36 χρόνια... η MONAΔΙΚΗ φορά που η αριστερά κυβέρνησε την πατρίδα μας!

Μακρινές κατακτήσεις, σήμερα είναι οράματα αγώνων… με μια τραβεστί "αριστερά", νεοφιλελεύθερων τραπεζοϋπαλλήλων του Σόρος!

 

Της Μαργαρίτας Ισιδώρου

Σαν σήμερα τον Οκτώβρη του 1981, το ΠΑΣΟΚ κέρδιζε τις εκλογές με ποσοστό 48,06%. Μια νίκη που άλλαξε την πορεία της χώρας...

Στην πρώτη επινίκια δήλωσή του ο Προέδρος του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Παπανδρέου, τόνιζε μεταξύ άλλων: «Απόψε κατέχομαι από βαθιά συγκίνηση. Είμαι πράγματι συγκινημένος για τη μεγάλη εμπιστοσύνη που μου έχετε δείξει. Και έχω ταυτόχρονα το αίσθημα βαθιάς ευθύνης, την οποία επωμίζομαι εγώ και οι συνεργάτες μου, για να πραγματώσουμε το έργο της αλλαγής. Πράγματι, πιστεύετε αυτά που πιστεύω και εγώ, γιατί η αλλαγή σήμερα είναι όρος για την επιβίωση του έθνους, για την ευημερία του λαού μας….….για να βγει πέρα το πρόγραμμα της μεγάλης αλλαγής, για να εδραιωθούν επιτέλους οι προσδοκίες του λαού μας, θα απαιτηθεί η άμεση ενεργός συμμετοχή σας στο πρόγραμμα της αλλαγής. Και θα κάνουμε την αλλαγή χειροπιαστή. Η αλλαγή θα δείξει το πρόσωπό της πάρα πολύ γρήγορα, πολύ άμεσα….…στόχος μας, πολιτική μας, είναι η ευημερία του λαού. Είναι η εθνική υπερηφάνεια και η κοινωνική δικαιοσύνη……είμαστε αποφασισμένοι να εκτελέσουμε το πρόγραμμά μας κατά γράμμα, γιατί μας δώσατε αυτό που ζητούσαμε…….θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι θα μείνουμε στις επάλξεις αυτού του αγώνα για τη νέα Ελλάδα, που όλοι προσδοκούμε. Μια Ελλάδα που θα ανήκει στο λαό της. Μια Ελλάδα που θα τη διαφεντεύει ο λαός της…Και να ξέρετε, πως θα τιμήσω το μεγάλο συμβόλαιο τιμής, που συνήψα τόσα χρόνια μαζί σας»

Από το «υλικό χρήμα» στην «ανυπαρξία» μετρητών!

Του Πέτρου Ι. Μηλιαράκη

Ήδη προβάλλεται το εντυπωσιακό ντοκιμαντέρ «This is not a coup – Just another day in the EU». Εξαιρετικό το σενάριο του Άρη Χατζηστεφάνου, καθώς εξαίρετη είναι και η επιστημονική επιμέλεια του Λεωνίδα Βατικιώτη. Εξαίρετοι είναι και οι λοιποί συντελεστές του πολύ αξιόλογου από άποψη αισθητικής και ουσίας έργου, που συνδυάζει πολιτική και τέχνη. 

Η όλη επιμέλεια παιδεύει με κυρίαρχο άξονα το «ευρώ» και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η ΕΚΤ, δε, αναδεικνύεται ως αιτία και αιτιατό κίνησης πολιτικών διαδικασιών. Ιδιαιτέρως όμως επισημαίνεται και ο ρόλος του Μηχανισμού Παροχής Έκτακτης Ρευστότητας (Emergency Liquidity Assistance / ELA) ως μέσου πίεσης επί των δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων. Με βάση τα ερεθίσματα που προκύπτουν από το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ, χρήσιμο είναι να λεχθούν τα εξής: 

Πώς φτάσαμε στο τραπεζογραμμάτιο
Η παγκόσμια οικονομία με το πέρασμα από τον αντιπραγματισμό («μου δίδεις σιτάρι, σου δίδω λάδι») εισήλθε στην οικονομία του χρήματος. Βάση συναλλαγής υπήρξε το «μέταλλο», με κύρια προτίμηση στον χρυσό. Έτσι προκύπτει το «υλικό χρήμα». Το «υλικό χρήμα» είχε μια «εσωτερική - πραγματική αξία». Η αξία τούτη του χρήματος υπάκουε στους γενικούς νόμους της αξίας και έκανε το συγκεκριμένο χρήμα αποδεκτό ως μέσο πληρωμής από τους συναλλασσόμενους.

Το μέταλλο (κυρίως ο χρυσός) που «ενσωμάτωνε» το αρχικό χρήμα μπορεί να είχε σπουδαία πλεονεκτήματα. Είχε όμως και μειονεκτήματα: ήταν βαρύ, είχε κόστος μεταφοράς, δυσχέρεια χρήσης και δεν ευνοούσε κυρίως τον μεγάλο όγκο συναλλαγών. Και όπως συμβαίνει συνήθως, τα «δυσκόλως μεταφερόμενα» αλλά και πολύτιμα αντικείμενα τα εμπιστευόμαστε σε χώρους ασφαλείς για να τα αναλάβουμε όποτε τα χρειαστούμε. 

Για να μη ξεχνάμε: Ζωή Κωνσταντοπούλου ξεφτιλίζει Πρετεντέρη Σαράφογλου

Η κατάσταση στην αγορά εργασίας

Του Κώστα Μελά

Η κατάσταση στην αγορά εργασίας το α’ εξάμηνο του 2017 είναι βελτιωμένη σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

 Η εξέλιξη αυτή, που αποτυπώνει μια σωρευτική μεταβολή στην αγορά εργασίας, μείωση των ανέργων κατά 263,5 χιλιάδες και αύξηση της απασχόλησης κατά 252,3 χιλιάδες την περίοδο 2014-2017, δείχνει την αργή μεν αλλά σταθερή έξοδο της οικονομίας από τη μεγάλη ύφεση της περιόδου 2010-2013. Η  υποχώρηση της ανεργίας ήταν αποτέλεσμα κυρίως της ανόδου του τουρισμού και της υλοποίησης προγραμμάτων απασχόλησης από τον ΟΑΕΔ, ενώ ο κλάδος της εκπαίδευσης συνέβαλε στην αύξηση των καθαρών προσλήψεων τον Σεπτέμβριο του 2017 και στην ανάκτηση της δυναμικής του ρυθμού δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας. 

Με βάση τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ , το επίσημο ποσοστό ανεργίας το β’ τρίμηνο του 2017 ανήλθε σε 21,1%. Τα στοιχεία αυτά αντιστοιχούν σε 1.016.571 ανέργους και 3.791.408 απασχολουμένους, ενώ ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 4.373.400 άτομα. Οι απασχολούμενοι αυξήθηκαν κατά 88.800 άτομα σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2016 (2,4%), ενώ οι άνεργοι μειώθηκαν κατά 95.500 (8,6%) και οι οικονομικά μη ενεργοί μειώθηκαν κατά 29.100 (0,7%) την αντίστοιχη περίοδο.

Το Μπρέξιτ, o Τραμπ, το AfD και «Η Νέα Διεθνής Τάξη εν Δράσει» του Τάκη Φωτόπουλου

Ακολουθεί κριτική – παρουσίαση του νέου βιβλίου του Τάκη Φωτόπουλου «Η Νέα Διεθνής Τάξη εν Δράσει: Παγκοσμιοποίηση, η Επανάσταση του Brexit και η ‘Αριστερά’» (σύντομα και στα Ελληνικά από τις εκδόσεις Γόρδιος) από τον πρωτοπόρο φιλελεύθερο αναλυτή Νειλ Κλαρκ, που δημοσιεύτηκε στο Sputnik.

Του Neil Clark   

Εκπλαγήκατε από την ψήφο υπέρ του Brexit στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη νίκη του Ντοναλντ Τραμπ και την ισχυρή επίδοση του ακροδεξιού κόμματος AfD(Εναλλακτικοί για τη Γερμανία) στις γερμανικές εκλογές;

Λοιπόν, δεν θα παραμείνετε έκπληκτοι αν διαβάσετε το νέο βιβλίο, «Η Νέα Διεθνής Τάξη, η Παγκοσμιοποίηση, η Επανάσταση του Brexit και η Αριστερά» του Τάκη Φωτόπουλου, που αποτελεί πρόκληση για σκέψη, στο έπακρο.

Ο Έλληνας αριστερός πολιτικός φιλόσοφος και οικονομολόγος υποστηρίζει ότι τέτοια φαινόμενα είναι εκδηλώσεις μιας δημόσιας αντίδρασης ενάντια σε αυτό που περιγράφει ως «Η Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης» – ένα σύστημα που προωθείται από αυτό που καλεί «Υπερεθνικές Ελίτ» (ένα διασυνδεδεμένο δίκτυο ελίτ που έχει βάση κυρίως στις χώρες της «Ομάδας των 7»), που επιδιώκει να καταστρέψει κάθε οικονομική και εθνική κυριαρχία και να επιβάλλει μια νέα μορφή χαμηλόμισθης δουλείας για την ανθρωπότητα.

Οι ουρές των πειραματόζωων

Του Γεράσιμου Δεληβορία

 Πριν από τριάντα πέντε περίπου χρόνια, αυξήθηκαν οι τιμές του βοδινού κρέατος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αύξηση δεν ήταν μεγάλη, μερικά σέντς όλα κι όλα σε κάθε λίβρα (περίπου μισό κιλό), όμως η αντίδραση των καταναλωτών, κυρίως γυναικών, ήταν άμεση, αυθόρμητη και καταλυτική.

  Καθολική  αποχή από την αγορά μοσχαρίσιου κρέατος. Ήταν μάλιστα τόσο μεγάλη η συμμετοχή στο μποϋκοτάζ, που οι τιμές όλων των κρεάτων κατρακύλησαν αμέσως και μάλιστα κάτω από τις προηγούμενες, παρασέρνοντας και πολλά άλλα είδη.

 Την ίδια πάνω κάτω εποχή, πιθανότατα και την ίδια χρονιά, στις Λαϊκές Αγορές της πατρίδας μας, μανάδες και γιαγιάδες παρακαλούσαν γονατιστές αγέρωχους και ακατάδεχτους μανάβηδες για «λίγες πατάτες σας παρακαλώ, για τα παιδιά!» Κάποια αιφνίδια κακοκαιρία ή κάτι τέτοιο, προκάλεσε προκάλεσε αυτό που οι καθώς πρέπει δημοσιογράφοι αποκαλούν «τεχνητή έλλειψη», της πατάτας στην προκειμένη περίπτωση (στην Κατοχή ο κόσμος το έλεγε μαύρη αγορά). Πανικοβάλλοντας με τη σειρά της τα  ανερχόμενα (μέσω των πελατειακών σχέσεων, της διαπλοκής και της φοροδιαφυγής) μεσοστρώματα που αδυνατούσαν να φανταστούν τη ζωή τους χωρίς ένα πιάτο τηγανητές πατάτες στο καθημερινό τους διαιτολόγιο.

 Σήμερα, τριάντα πέντε χρόνια από τότε, ακούσαμε από τους εκφωνητές των τηλεοπτικών ειδήσεων, ότι στα γκισέ του Αττικού Μετρό σχηματίστηκαν οι πρώτες «ουρές» επιβατών για την απόκτηση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου.

Ικανοποιούν πάγιο αίτημα της Άγκυρας - Κάνουν δίγλωσσα νηπιαγωγεία στη Θράκη, για να μαθαίνουν τουρκικά τα Πομακόπουλα και να τα κάνουν γενίτσαρους

Μετά βίας εθελοντές με υπουργική απόφαση - Με το «έτσι θέλω» κάνουν δίγλωσσα νηπιαγωγεία σε Ξάνθη και Ροδόπη

Του Παναγιώτη Σαββίδη

Με υπογραφή Γαβρόγλου, ετοιμάζονται να «επιστρατεύσουν» νηπιαγωγούς που αρνούνται να συμμετάσχουν σε πιλοτικό πρόγραμμα του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής για τη λειτουργία δίγλωσσων νηπιαγωγείων, που ικανοποιεί έτσι ένα πάγιο αίτημα της Άγκυρας

Στη λογική «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», και παραβλέποντας αποφάσεις των Διδασκαλικών Συλλόγων Ξάνθης και Ροδόπης καθώς και ομόφωνων ψηφισμάτων νηπιαγωγών της περιοχής, ο υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Γαβρόγλου επιχειρεί να παρακάμψει τις αντιδράσεις εκπαιδευτικών της Θράκης, για την εισαγωγή της τουρκικής γλώσσας σε νηπιαγωγεία μειονοτικών οικισμών. 

Σύμφωνα με πληροφορίες του ΘΕΜΑτος, ο κ.Γιαβρόγλου, βρίσκεται λίγο πριν την υπογραφή σχετικής απόφασης με την οποία το πρόγραμμα του Ι.Ε.Π. με τίτλο : «Πιλοτικές Παρεμβατικές Δράσεις Υποστήριξης Μουσουλμανοπαίδων στα Νηπιαγωγεία της Θράκης» από πιλοτικό (εθελοντικό) θα καθίσταται υποχρεωτικό για τους νηπιαγωγούς έξι σχολικών μονάδων της περιοχής, που θα πρέπει να αποδεχτούν τη τοποθέτηση συνεργάτη- διερμηνέα δίπλα τους, ο/η οποίος/α  θα προέρχεται από τη μειονότητα και θα γνωρίζει την τουρκική γλώσσα.

Και τις ψυχές τους θα πουλήσουν. Πόρνες κι αυτές.

Πριν λίγα χρόνια, μια κυρία από την πρώην Σοβιετική Ένωση, ήρθε στο γραφείο για προσωπική της υπόθεση. Ακριβής στο ραντεβού και ευγενική, αλλά ιδιαίτερα αγχωμένη και διστακτική. Αφού συστήθηκε … μου ζήτησε συγγνώμη! 

Αιφνιδιάστηκα και πριν ρωτήσω γιατί, μου είπε με τα σπαστά ελληνικά της ότι «δουλεύει σε μπουρδέλο»(!) και ξαναζήτησε συγγνώμη! 

Επειδή δεν έχω υπάρξει άγιος στη ζωή μου και πάντοτε σεβόμουν όσους «η ζωή πέταξε στου δρόμου την άκρη» (κατά τον στίχο τού Λευτέρη Παπαδόπουλου), της είπα ότι δεν πρέπει, γι’ αυτόν τον λόγο, να ζητάει συγγνώμη από κανέναν και πολύ περισσότερο από εμένα. 

Η γυναίκα αυτή, τα λίγα λεπτά που παρέμεινε στο γραφείο (δεν χρειαζόταν παρά μια απλή διεκπεραίωση εγγράφων) δεν σταμάτησε, παρά τη συμβουλή μου, να ζητάει συγγνώμη. 

Ήταν φανερό. Ντρεπόταν! 

Ντρεπόταν η ιερόδουλη! Ντρεπόταν η πόρνη που πουλούσε το κορμί της! 

Είναι, ξέρετε, σημείο υγείας η ντροπή. Σημείο υγιούς συνείδησης και εργαλείο σωτηρίας της ψυχής. Μόνο που κανείς δεν την χάνει για να την βρει κάποιος άλλος. Στις άρρωστες ψυχές, στις πωρωμένες, δεν υπάρχει. 

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Μα για τις πόρνες! 

Όχι αυτές της οδού Αχαρνών, ούτε αυτές της οδού Φυλής. Γι' αυτές της τηλεόρασης!