Μού ’παν: Γιατί επιμένεις;
Σε δυο γενιές θα ’χεις
ξεχάσει την τωρινή
καταγωγή σου.
Σε δυο γενιές θα ’χεις
ξεχάσει την τωρινή
καταγωγή σου.
Είπα: Δεν ζω στον
αυριανό τον χρόνο.
Τώρα ζω.
αυριανό τον χρόνο.
Τώρα ζω.
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ
Του Αλ. Μιχ.
Το αμόκ όσων παρουσιάζονται έτοιμοι να τα δώσουν όλα για να λυθεί το Κυπριακό, χωρίς να συζητούν βέβαια άλλη λύση πέραν του σχεδίου τύπου Ανάν, δείχνει πως η απόφαση της ΕΔΕΚ για αποκήρυξη της Διζωνικής είναι σωστή.
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι άργησε πάρα πολύ να πάρει αυτή την απόφαση αλλά ο σοφός λαός έχει την απάντηση στο «κάλλιο αργά παρά ποτέ». Ίσως η ΕΔΕΚ να κατανόησε πως η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ) οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη διχοτόμηση, ίσως και να κατάλαβε πως ένα πολιτικό κόμμα που προωθεί μια εναλλακτική προσέγγιση πρέπει να ριζοσπαστικοποιηθεί από το υπόλοιπο σύστημα, αν θέλει να δημιουργήσει κάτι κι όχι να συντηρήσει τη σαπίλα.
Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η αυτή καθεαυτή απόφαση. «Η ΕΔΕΚ δεν μπορεί να αποδεχθεί τη ΔΔΟ ούτε ως ονοματολογία, ούτε ως περιεχόμενο της λύσης του Κυπριακού.» Την απόφαση ακολούθησε το προλεχθέν αμόκ των «μαχητών της λύσης», αυτών δηλαδή που ηττήθηκαν συντριπτικά το 2004 και σήμερα στελεχώνουν τα δύο μεγάλα κόμματα ή αποτελούν τη λεγόμενη διανόηση του τόπου.
Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η αυτή καθεαυτή απόφαση. «Η ΕΔΕΚ δεν μπορεί να αποδεχθεί τη ΔΔΟ ούτε ως ονοματολογία, ούτε ως περιεχόμενο της λύσης του Κυπριακού.» Την απόφαση ακολούθησε το προλεχθέν αμόκ των «μαχητών της λύσης», αυτών δηλαδή που ηττήθηκαν συντριπτικά το 2004 και σήμερα στελεχώνουν τα δύο μεγάλα κόμματα ή αποτελούν τη λεγόμενη διανόηση του τόπου.
Έγραφε ο Κωνσταντίνος Οδυσσέως, γενικός διευθυντής του ΑΝΤ1, σε τίτλο με άρθρο «Η ΕΔΕΚ επέλεξε τη διχοτόμηση κι έθεσε τέλος στην πολιτική της ιστορία…»: «Με μια απόφαση γεμάτη φανφάρες και κούφια συνθήματα η Κεντρική Επιτροπή της ΕΔΕΚ απέρριψε όλες τις μέχρι σήμερα υπογραφές της Ελληνοκυπριακής Κοινότητας στις συμφωνίες υψηλού επιπέδου με την Τουρκοκυπριακή Κοινότητα, τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών για την Κύπρο και τις ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου.» Το άρθρο κοινοποιήθηκε ή αποθεώθηκε από διάφορους λούμπεν επαναστάτες: Τη Ξένια Κωνσταντίνου, πρόεδρο της ΓΟ.ΔΗΣΥ, τον Γιώργο Πήττα, μεγάλο αρθρογράφο και διανοητή της «λύσης», τον Χρίστο Γεωργίου του Μέγκα και άλλους περιθωριακούς «μαχητές της ΔΔΟ».
Το ζήτημα δεν είναι το γιατί στηρίζουν τη ΔΔΟ, όσοι έπαθαν σοκ (δείτε το εξώφυλλο της εφ. «Πολίτης» και το σχόλιο της εφ. «Χαραυγή») από τη λογικότατη απόφαση της ΕΔΕΚ, αλλά γιατί φανατικά και φονταμενταλιστικά δεν αποδέχονται την άρνηση της πλειοψηφίας (76%, κάτι σας θυμίζει) σε αυτή τη λύση. Γράφουν μπούρδες περί εθνικισμού (!) της ΕΔΕΚ, περί υποστήριξης της διχοτόμησης, περί απόφασης μόνο του Σιζόπουλου, περί υπονόμευσης της εθνικής (!) προσπάθειας για λύση, περί απορριπτικών και διάφορα άλλα. Γράφουν κείμενα ή σχόλια, γεμάτα πατριωτικές φανφάρες, εμμένοντας (κι όχι επιμένοντας) ότι δεν πρέπει να φύγει τελεία, κόμμα ή παύλα από τη βάση λύσης των συμφωνιών 77-79, από τη ΔΔΟ (ή το σχέδιο Ανάν), λες και είναι κάτι το ιστορικό, λες και ορκίστηκαν σε ιερείς για να πεθάνουν για τη ΔΔΟ. Περίεργα πράγματα.
Η απόφαση της ΕΔΕΚ (να υπενθυμίσουμε ότι ούτε οι Οικολόγοι, ούτε η Συμμαχία Πολιτών τάσσονται υπέρ της ΔΔΟ) δικαιολογεί και όλους αυτούς που τόσα χρόνια (κι όχι κατόπιν εορτής) μιλούσαν εναντίον αυτής της βάσης λύσης. Σημείωναν (ή σημειώναμε) όλοι εμείς οι περιθωριακοί ότι πρόκειται όχι για λύση αλλά για διάλυση, διχοτόμηση, μιλούσαμε για μη επιστροφή όλων των προσφύγων, για παραμονή εποίκων, για κυρίαρχη Τουρκία στον βορρά και συγκυρίαρχη στον νότο και μας αποκαλούσαν ακροδεξιούς, εθνικιστές, σοβινιστές και απορριπτικούς. Μετά το 2004 αναφέρονται κιόλας σε Ελληνοκύπριους που δεν θέλουν λύση. Η απόφαση της ΕΔΕΚ καταρρίπτει τον μύθο περί «εθνικής στρατηγικής». Ουσιαστικά, αυτοί που είναι έτοιμοι να πεθάνουν (όσο γελείο κι αν ακούγεται) για τη ΔΔΟ, είναι τα στελέχη του ΔΗΣΑΚΕΛ, μερικοί στο ΔΗΚΟ και διάφοροι σκόρπιοι «διανοούμενοι», που μόνο προοδευτικά μυαλά δεν δείχνουν να έχουν.
Είναι απορίας άξια η εμμονή στη ΔΔΟ, ειδικά τη στιγμή που όλα δείχνουν πως τελειώνει σιγά σιγά το παραμύθι περί εγκλωβισμού στις συμφωνίες 77-79. Είναι επίσης απορίας άξιον το πως πείθουν τον κόσμο όλοι αυτοί που θέλουν «λύση», τη στιγμή που «πρασινίζουν» όποτε ακούσουν ότι κάποιος δεν θέλει ΔΔΟ. Βέβαια, αν οι άσοι στο μανίκι του Αναστασιάδη, είναι κάτι τριαντάρηδες που δεν χάνουν πάρτι στο Σπίτι της Συνεργασίας, που γράφουν σχόλια εναντίον της ΕΔΕΚ, λες και θυσιάστηκαν άνθρωποι για τη ΔΔΟ και το σχέδιο Ανάν, που πάσχουν από εμμονές των ηλικιωμένων (Παπαπέτρου, Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή, Μαρκίδης κ.α.), είναι χαμένος από χέρι, αυτός και όλος ο συρφετός (σε ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ) που επιθυμεί διακαώς την επαναφορά του σχεδίου Ανάν. Τετέλεσται, όμως, ας κάνουν επιτέλους μια αυτοκριτική, μην παίζουν συνεχώς με την ίδια εντεκάδα.
Υ.Γ. «Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει», ας το φωνάξει κάποιος στο αποψινό δείπνο Αναστασιάδη-Ακιντζί, να το βάλουν καλά στο μυαλό τους.
Ανάρτηση από: https://antistasitwra.wordpress.com

