Το editorial του Δρόμου της Αριστεράς που κυκλοφορεί
Δεν αποτελεί υπερβολή να πούμε ότι είναι τραγική η σημερινή στάση της Ελλάδας ως χώρας απέναντι στην Αρμενία, η οποία δέχεται μια συνδυασμένη επίθεση από το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία. Η αρμενική κοινότητα της Ελλάδας, με πλούσια πείρα και αγώνες, διαδήλωσε μάλιστα πριν λίγες μέρες στο κέντρο της Αθήνας ζητώντας αλληλεγγύη στην Αρμενία. (Δεν ευαισθητοποιήθηκε φυσικά η Αριστερά ή οι «δικαιωματιστές» κάθε απόχρωσης).
Και γιατί «αρμένικη βίζιτα»; Μα ακριβώς γιατί, όπως εννοεί κι η έκφραση, δεν αναμένονται εύκολα ξεμπερδέματα, δεν έχουμε κάποιες «επισκέψεις» που θα τελειώσουν σύντομα. Κάτι τέτοιο δεν κάνουν το Ορούτς Ρέις και τα τούρκικα πολεμικά πλοία στα ελληνικά χωρικά ύδατα, κλιμακώνοντας την επιθετικότητα της Άγκυρας; Στην Αμμόχωστο, κατάληψη και μόνιμη «βίζιτα». Παρενοχλήσεις συνεχώς, όπως η πρόσφατη στο κυβερνητικό αεροσκάφος που μετάφερε τον Ν. Δένδια. Αλλά δεν πρόκειται μόνο για την Ελλάδα και την Κύπρο.
Ο τούρκικος επεκτατισμός, με την νεοοθωμανική του μορφή σήμερα, αποτελεί έμπρακτη απειλή απέναντι σε μια σειρά ακόμα χώρες (Συρία, Αρμενία, Λιβύη κ.λπ.) προκειμένου να κατοχυρώσει την ιδιότητα της Μεγάλης Δύναμης. Αθροίζει στις παλιές γενοκτονίες και εθνοκαθάρσεις, τα νέα πεπραγμένα του. Ουσιαστικά ανενόχλητος από τις μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες ενοχλούνται μεν από την ανοδική ισχύ της Άγκυρας, αλλά και δεν θέλουν να τα χαλάσουν μαζί της. Μια τέτοια στάση υιοθετούν οι δυτικές δυνάμεις αλλά και η Ρωσία, ίσως και το Ιράν.







































