«Με την Ελλάδα έχουμε μόνο ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς» δήλωσε πριν από λίγο καιρό ο Κύπριος Υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης. Λίγο αργότερα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είπε ότι «στην Κύπρο προετοιμάζονται για ένα ενδεχόμενο Grexit».
Όλα αυτά δεν μπορούν να ερμηνευθούν με βάση την παρούσα οικονομική συγκυρία και μόνον. Έχουν και παρελθόν και στόχευση προς το άμεσο παγκοσμιοποιημένο – τουρκοκρατούμενό μας μέλλον.
Είναι προφανές ότι η στάση της Κυπριακής πλευράς δηλώνει την αποστασιοποίηση της, ακόμα και σε επίπεδο ηθικής συμπαράστασης από το Ελληνικό πρόβλημα.
Κάποιοι παράγοντες που θα μπορούσαν να δώσουν εξηγήσεις εστιαζόμενοι μόνο στα οικονομικά, είναι το δέος που νιώθουν οι πολιτικές ηγεσίες απέναντι στην δύναμη που έχουν αποκτήσει πια οι μηχανισμοί των αγορών και της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Ένας δεύτερος παράγοντας αφορά την εξάρτηση ή την μεταπρακτική σχέση που μπορεί να έχουν οι συγκεκριμένοι διαχειριστές της εξουσίας με παράγοντες της διεθνούς οικονομικής διακυβέρνησης.
Ένας τρίτος παράγοντας έχει σχέση με τα Μ.Μ.Ε.. Μας παραπέμπει στον τρόπο με τον οποίο μπορούν να προβάλουν ή ακόμα και να κατασκευάσουν ειδήσεις που να αφορούν μεμπτές προσωπικές ή όχι και τόσο διαφανής οικονομικές δραστηριότητες κυβερνητικών αξιωματούχων, κάποια χρηματοδοτούμενα από την διεθνή οικονομική διακυβέρνηση Μ.Μ.Ε., άρα και να πιέσουν ποικιλοτρόπως τις εγχώριες ελίτ.
Η οικονομία εν τούτοις αποτελεί μόνο τον μοχλό. Για τους ιθύνοντες της διεθνούς οικονομικής διακυβέρνησης, το έθνος, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις, οι συμπαγείς πολιτισμικά κοινωνικές ομάδες, οι δημοκρατικές ελευθερίες, οι κυρίαρχες κρατικές οντότητες, ακόμα δε και κάποιοι πολιτικοί που διαθέτουν κύρος και δημοκρατική νομιμοποίηση αποτελούν εχθρικές ανασχέσεις ως προς τον παγκοσμιοποιημένο χυλό που οραματίζονται και εν μέρει έχουν πετύχει να οδηγήσουν την ανθρωπότητα. Θέλουν να μετατραπούμε σε «AMERICAN BAR» κατά την προσφιλή έκφραση του Διονύση Παπαγιαννόπουλου ο οποίος υποδυόταν τον υπομοίραρχο στην παλιά Ελληνική ταινία «Η Βίλλα των οργίων».
Δυστυχώς στην Κύπρο υπάρχει μια πλατιά συσσωμάτωση «προθύμων» που συντάσσονται πίσω από τη καταστροφική για τον τόπο άποψη για την παγκοσμιοποίηση.
Για το συντριπτικό κομμάτι του πολιτικού προσωπικού (που δεν συναντάται μόνο μέσα στο πλαίσιο του «ΔΥΣΑΚΕΛΙΚΟΥ μορφώματος» αλλά παρουσιάζει μια οριζόντια διάταξη καταλαμβάνοντας εκτατικά μεγάλες ομάδες από όλο σχεδόν το φάσμα της Κυπριακής κομματοκρατίας) των πανεπιστημιακών, των «υπαλλήλων» των Μ.Μ.Ε. και άλλων ομάδων επιρροής, η γλώσσα, η θρησκεία, η ιστορία του τόπου ειδικά δε η πατρίδα αποτελούν οπισθοδρομικές φαντασιώσεις που αποτάσσονται μετά βδελυγμίας (όσοι εμμένουν σ’ αυτά χαρακτηρίζονται φασίστες, εθνικιστές κ.λπ.).
Για τους γενίτσαρους αυτούς που σπούδασαν ως επί το πλείστον σε Αγγλικά και Αμερικανικά Πανεπιστήμια, ή φοίτησαν παλαιότερα σε Σοβιετικές σχολές αποτελεί ίσως ακόμα και «ψευδοεπιστημονικό καθήκον» να συμβάλουν ούτως ώστε «να ξεφύγει ο τόπος από τα βαρίδια που τον κρατούν στον πάτο και δεν τον αφήνουν να ενωθεί με τον σύγχρονο μεταμοντέρνο παγκοσμιοποιημένο κόσμο».
Άρα ο βασικός παράγοντας που απονεύρωσε ακόμα και τους άλλοτε δεξιούς εθνικόφρονες (όπως τους σημερινούς κυβερνώντες) ήταν η παιδεία.
Η σταδιακή αποεθνικοποίησή της, που ξεκίνησε από τα χρόνια της Αγγλικής αποικιοκρατίας, σε συνδυασμό με την υπαλληλική σχέση που απέκτησαν εκτεταμένα κομμάτια της Κυπριακής Ελίτ, με τα διεθνή οικονομικά κέντρα την έφεραν απέναντι από τους όρους που συνθέτουν τους παράγοντες της βιολογικής επιβίωσης του κυπριακού λαού.
Ποιο όμως είναι το πραγματικό διακύβευμα σ’ αυτή την περίπτωση το οποίο η εθνομηδενιστική Ελίτ δεν είναι σε θέση να κατανοήσει, είτε ηθελημένα λόγω της σύμπτωσης των οικονομικών της συμφερόντων με τους δυτικούς, είτε επειδή έχει απόλυτη έλλειψη συναίσθησης της ιστορικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας;
Η στόχευση θέλει να δημιουργήσει αποστασιοποίηση στις σχέσεις Ελλάδος – Κύπρου (τόσο σε κρατικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο του λαού). Ο «άξονας» των δύο Ελληνικών κρατών διαθέτει ειδικό βάρος στα Γεωπολιτικά δρώμενα της περιοχής, αν παρ’ ελπίδα διαρραγεί, ακυρώνουμε τα ισχυρά ερείσματα που διαθέτουμε και που μας προσθέτουν ειδικό εκτόπισμα απέναντι στην καραδοκούσα από τον Βορρά Τουρκία.
ΚΕΡΥΝΕΙΩΤΙΚΗ ΗΧΩ ΤΕΥΧΟΣ 123 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2015
Ανάρτηση από: http://infognomonpolitics.blogspot.gr
