Σάββατο, 28 Μαρτίου 2020

Σκέψεις καραντίνας…μελέτη δυστοπίας!

Του Δημήτρη Ν. Γιαννάτου

Η απαραίτητη δήλωση νομιμοφροσύνης (για να μην παρεξηγηθώ): «Θεωρώ ότι ο ιός είναι φυσικός και υπαρκτός» και καθόλου συνομωσία των ισχυρών! – μιλώ για το μετά! Τρία δυστοπικά βιβλία, μιας καθόλου επιστημονικής φαντασίας. Το κοινωνικό «πείραμα» και η μηχανική που εξελισσόταν ως «φυσική» ( ; ) εξέλιξη του τεχνοκρατικού συστήματος και της πληροφορικής «υπερεπανάστασης» – πριν τον κορωνοιό και χωρίς να τον έχει ανάγκη – και θα κατέληγε το πιθανότερο σε τεχνοφασισμό, φαίνεται ότι θα βρει έναν αναπάντεχο φυσικό σύμμαχο.
Η κοινωνία της διακινδύνευσης, θα προστατευτεί μέσα από τον τεχνοφασιστικό «ανθρωπισμό» της εξ αποστάσεως «επαφής», «εργασίας», «θεραπείας», «πολιτικής», κ.ο.κ. Σε κάποια χρόνια ( ; ) το φυσικό άγγιγμα, ο σωματικός έρωτας, η φυσικές παρέες θα είναι επικίνδυνες και θα θεωρηθούν «κοινωνική ασυνειδησία», έγκλημα ενάντια στην ευάλωτη φύση της ανθρωπότητας και των κοινωνιών. Άτομα και «οικογένειες» ( ; ), με ασφαλή τηλε-επαφή, – αλλά ωωωω, με τεχνητή νοημοσύνη – και αυτό εννοείται όχι για όλους. Θα υπάρχουν: πατρίκιοι και πληβείοι σε μαζικές εικονοκοινωνίες! Ο Άλντους Χάξλευ είχε προειδοποιήσει από το 1936, ο μεταμοντέρνος γκουρού και «αγαθός» γλείφτης της παγκοσμιοποίησης Άλβιν Τόφφλερ είχε αναλάβει μαζί με τον Ζάκ Ατταλί την ιδεολογική βρομοδουλειά ενάντια στους «οπισθοδρομικούς» και ο Ρίφκιν με έναν αμφιλεγόμενο, αναποφάσιστο τρόπο περιγράφει την «εποχή της πρόσβασης»…Καλή μελέτη και όχι διάβασμα!! 
Ανάρτηση από: https://tokoinonikoodofragma.wordpress.com/