Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Έως τα 11 δισ.δόση για να ξεχαστεί το χρέος και η ποσοτική χαλάρωση

Της Έλενας Λάσκαρη

 Η δόση φαίνεται εξασφαλισμένη. Οι εκπρόσωποι των δανειστών αναμένεται να πιστοποιήσουν την ικανοποίηση και των 140 προαπαιτούμενων στην αυριανή συνεδρίαση του Eurogroup, δίνοντας πράσινο φως για την εκταμίευση μιας δόσης η οποία, ανάλογα με το σενάριο, εκτείνεται από 8 έως και 11 δισ. ευρώ.
Από κει και πέρα, αρχίζουν τα δύσκολα.
 Τη δήλωση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε με την οποία προδιέγραφε συμφωνία στο Eurogroup ανέλαβε χθες το απόγευμα να «μεταφράσει» κοινοτικός αξιωματούχος. Η «μετάφραση» αναδεικνύει τις πολιτικές δυσκολίες αποδοχής της συμφωνίας, η οποία αναμένεται να βρεθεί στο τραπέζι του Eurogroup.

 Η βάση της είναι ακριβώς η ανακοίνωση του περσινού Μαΐου περί βραχυπρόθεσμων (υλοποιούνται ήδη), μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων (αν χρειαστεί) μέτρων. Σύμφωνα με τον κοινοτικό αξιωματούχο, τα μεσο-μακροπρόθεσμα μέτρα για το χρέος όχι μόνο θα εφαρμοστούν μετά το τέλος του προγράμματος το 2018, αλλά τότε θα συγκεκριμενοποιηθούν στις λεπτομέρειές τους. Αν χρειαστεί(;).

 Για να μην υπάρξει η παραμικρή παρανόηση μάλιστα, ο ίδιος πρόσθεσε χθες στις Βρυξέλλες: «Υπάρχουν αρκετοί, στον Τύπο κυρίως, που νομίζουν εσφαλμένα ακόμη ότι οι αποφάσεις θα ληφθούν σε αυτό το Eurogroup. Ελπίζω πως δεν βρίσκονται σε αυτό το δωμάτιο και σε αυτή την πόλη».
Με τα έως τώρα δεδομένα, κάποιες λεκτικές βελτιώσεις στο ανακοινωθέν του Μαΐου 2016 είναι αναμενόμενες. Δεν δείχνουν να οδηγούν όμως ούτε σε ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ (το Bloomberg χθες μετέδωσε, επικαλούμενο αρμόδια πηγή, ότι η ένταξη στο QE δεν φαίνεται στον ορατό ορίζοντα), ούτε σε πλήρη συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα.

Αντίθετα, το επικρατέστερο σενάριο προβλέπει ημι-συμμετοχή του Ταμείου χωρίς χρηματοδότηση, μέχρι να υπάρξει η ποσοτικοποίηση των μέτρων για το χρέος.
Αν ο κοινοτικός αξιωματούχος μεταφέρει με ακρίβεια την προβολή των αποφάσεων του Eurogroup αύριο, η συμμετοχή του ΔΝΤ στο Ταμείο δεν πρόκειται να έρθει πριν από τον Σεπτέμβριο του 2018, μετά τη λήξη του προγράμματος, εγείροντας εύλογα ερωτήματα γιατί να μπει με χρηματοδότηση σε ένα πρόγραμμα το οποίο θεωρητικά θα έχει ήδη τελειώσει… Ο Σεπτέμβρης του 2018 όμως απέχει ακόμα πολύ.

Προς το παρόν, επισήμως, ΔΝΤ και ευρωζώνη διαφωνούν αναφορικά με τις προβλέψεις ανάπτυξης τα χρόνια που θα ακολουθήσουν έως το 2060. Και αυτή εμφανίζεται να είναι η βασική τους διαφορά στις προσπάθειες εκπόνησης κοινά αποδεκτής ανάλυσης βιωσιμότητας χρέους.

Ο αξιωματούχος εξήγησε χθες ότι η διαφωνία μεταξύ της ευρωζώνης και του ΔΝΤ δεν αφορά στα μέτρα ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, τα οποία θα εφαρμοστούν το 2018, μετά το τέλος του προγράμματος στη βάση μιας ανάλυσης της βιωσιμότητας του χρέους που θα γίνει τότε, αλλά στις υποθέσεις και τις προβολές για την ανάπτυξη, καθώς και στους στόχους για πρωτογενές πλεόνασμα που θα πρέπει να επιτύχει η Ελλάδα στο μέλλον.

Εδώ υπεισέρχεται το γαλλικό μοντέλο λύσης, με διασύνδεση των μελλοντικών παρεμβάσεων χρέους με τον προβλεπόμενο ρυθμό ανάπτυξης. Η πρόταση χαρακτηρίστηκε δύσκολη από τον ίδιο τον εμπνευστή της Μπρούνο Λεμέρ.

Η πρόταση θα βρίσκεται στο τραπέζι στη συνεδρίαση του Eurogroup, εκφράζονται όμως -τουλάχιστον- επιφυλάξεις από αρμόδιες πηγές για το κατά πόσο θα μπορούσε να οδηγήσει σε πραγματική λύση του προβλήματος, ή απλώς να συμβάλει στην αναβολή της επίλυσής του.
 
Ανάρτηση από: http://kinisienergoipolites.blogspot.gr